Περί Τιμής και Ήθους

agnostos_stratiotis__article

Αλήθεια, έχουμε ποτέ αναλογιστεί ποια είναι το στοιχεία και τα γνωρίσματα που καθορίζουν έναν άνδρα σαν χαρακτήρα, σαν προσωπικότητα και σαν μέλος μιας κοινωνίας;

Έχουμε ποτέ αναλύσει τις προθέσεις και τις επιδιώξεις που καθορίζουν τις πράξεις και γενικότερα την προσφορά του;
Πόσοι από εμάς αναζητούμε, πριν καταθέσουμε την άποψη και την ετυμηγορία μας, τις αιτίες τόσο σε προσωπικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, για την πορεία και το έργο του;

Τέλος πόσοι από εμάς έχουμε την πραγματική ελευθερία και καθαρότητα πνεύματος, ώστε να μην δεσμεύουμε την κρίση μας με χαρακτηρισμούς, ταυτότητες και αποσπασματική παρουσίαση των γεγονότων.

Ποια είναι η απάντηση; Ας αναλογισθεί ο καθένας μας.

Αυτό που εμείς μπορούμε να καταθέσουμε, είναι ότι ένας άνδρας χαρακτηρίζεται από δύο κύρια και βασικά χαρακτηριστικά. Από την Τιμή και το Ήθος.

Η Τιμή για έναν πραγματικό άνδρα είναι μια αξία απολύτως αδιαπραγμάτευτη και ασυμβίβαστη. Και Τιμή σημαίνει να πράττεις σύμφωνα με τις πεποιθήσεις και τα πιστεύω σου, προχωρώντας πάντα σθεναρά και ανυποχώρητα προς την υλοποίηση τους. Η Τιμή απαιτεί το κεφάλι ψηλά και την συνεχή ετοιμότητα για την προάσπιση της. Μην ξεχνάμε ότι πριν λίγες μόνον δεκαετίες για θέματα Τιμής άστραφταν ξίφη ή βροντούσαν πιστόλια. Το τότε κτήμα του όΘων, εν Αθήναις, αποτέλεσε τόπο αμέτρητων μονομαχιών. Μέχρι πριν λίγα χρόνια μάλιστα το Ελληνικό Σύνταγμα προέβλεπε το δικαίωμα του κάθε Πολίτη να καλέσει σε μονομαχία με τους κανόνες φυσικά  που την διέπουν, το πρόσωπο που προσέβαλε την Τιμή του.

Ήθος, σημαίνει να διάγεις τον βίον και την καθημερινότητα σου, σύμφωνα με τις ιερές και προαιώνιες αξίες που έχεις διδαχτεί και βάσει των οποίων έχεις γαλουχηθεί. Αυτές οι αξίες συνοψίζονται στην λατρεία και την αυταπάρνηση προς την Πατρίδα, στον σεβασμό και την πίστη προς τον Θεό και στην αγάπη, προστασία και φροντίδα προς την οικογένεια.  

Ένας άνδρας, που η ζωή και η καθημερινή του πορεία, ορίζονται από την Τιμή και το Ήθος, πρώτα απ’ όλα προτάσσει το καλό του Κοινωνικού συνόλου, υπεράνω του δικού του, οι πράξεις του διέπονται από καθαρή Υπερηφάνεια, την στιγμή που ο ίδιος σαν προσωπικότητα παραμένει σεμνός, απλός στρατιώτης επί των επάλξεων.

Ένας τέτοιος άνδρας αποτελεί φωτεινό ορόσημο και πηγή έμπνευσης για το υπόλοιπο Κοινωνικό Σύνολο.

Τι άλλο μπορεί να χαρακτηρίζει μια τέτοια προσωπικότητα εκτός από ένα ελεύθερο και αδούλωτο πνεύμα. Γιατί ελευθερία δεν ορίζεται, ως η δυνατότητα του πράττειν κατά βούληση, ή ως η δυνατότητα και το δικαίωμα ενός λόγου που συκοφαντεί, διαστρεβλώνει, προβάλει  παρακμιακά πρότυπα και προάγει μια αντεστραμμένη μορφή κοινωνίας και τρόπου ζωής. Γιατί τότε το άτομο αποδεχόμενο την ψευδή ελευθερία, πίπτει στην χειρότερη μορφή δουλείας που είναι η Πνευματική.

Ελευθερία είναι η βιολογική αγάπη προς την Πατρίδα σαν φυσική και θεωρητική έννοια, η απόλυτη συνείδηση της Ιστορικής κληρονομιάς που αποτελεί τον καθορισμό της ταυτότητας ενός Έθνους και μιας Φυλής , καθώς και ο σεβασμός και η προάσπιση του κοινωνικού συνόλου.

Ένας άνδρας με Τιμή και Ήθος, είναι ένα ελεύθερο και αδούλωτο πνεύμα.

Τέτοιοι άνδρες, βρίσκονται  μέσα σε κάθε σελίδα της Ελληνικής Ιστορίας, γράφοντας αθάνατα έπη ηρωισμού με την ανδρεία και την αυτοθυσία τους.

Απλοί στρατιώτες, που έζησαν την ζωή τους  πολεμώντας για την Πατρίδα και τα πιστεύω τους και  μέχρι την τελευταία τους πνοή, έμειναν πιστοί στις αξίες που τους χαρακτήριζαν. Στην Τιμή και το Ήθος. Αυτές, που η αστική δημοκρατία, το ανερμάτιστο, αλλοπρόσαλλο και ανακόλουθο καθεστώς των πολιτικών σαλτιμπάγκων, απατεώνων και προδοτών, καθώς και η δωσίλογη αριστερά χαρακτηρίζουν αναχρονιστικές απαξιώνοντας και περιθωριοποιώντας τες. Άνδρες που προέταξαν το καλό και την ευημερία του κοινωνικού συνόλου, υπεράνω της υπάρξεως  τους, υπερασπίζοντας τα μέχρις εσχάτων.

Άνδρες σαν τον Παπαφλέσσα, τον καλόγερο Σαμουήλ, τον Αθανάσιο Διάκο και τόσους άλλους που στο Μανιάκι, στο Κούγκι, στην Αλαμάνα, όρθωσαν το ανάστημα τους απέναντι στα πολυάριθμα εχθρικά στίφη των τουρκαλβανών και αιγυπτίων, υπερασπίζοντας ακλόνητοι τις θέσεις τους, αντικρίζοντας τον βέβαιο θάνατο με περιφρόνηση και ανδρεία και ποτίζοντας με το αίμα τους το δένδρο της Ελευθερίας, έτσι ώστε να υπάρχει σήμερα η δυνατότητα στο δυναμικό των κομμάτων της αστικής δημοκρατίας και της αριστεράς, να συμμετέχουν κατ όνομα. 

Έλληνες, μα στην πραγματικότητα δηλωμένοι τούρκοι βουλευτές, υποκινούμενοι και κατευθυνόμενοι από τις μυστικές υπηρεσίες της Άγκυρας, με απώτερο σκοπό την ενίσχυση και ενδυνάμωση της τουρκικής μειονότητας της Θράκης. Πράκτορες που εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία, συνεπικουρούμενοι από τους γνωστούς άθλιους αριστερούς δοσίλογους του κοινοβουλίου.

Άνδρες σαν τον Παύλο Μελά και τον Μεσσήνιο Τέλλο  Άγρα, που αφήνοντας πίσω τους τις οικογενειακές εστίες και την  θαλπωρή, αγωνίστηκαν για να απελευθερώσουν την Μακεδονική Γή, από την τρομοκρατία των Βουλγάρων κομιτατζήδων και από τον Τουρκικό ζυγό, δίνοντας εν τέλει και την ίδια τους την ζωή, έτσι ώστε, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα να έχουν την δυνατότητα  να αναγνωρίζουν στους Σκοπιανούς το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται σαν Μακεδόνες και στον άθλιο δήμαρχο της Θεσσαλονίκης Μπουτάρη να δηλώνει ότι, θα στήσειστην πλατεία Αριστοτέλους, ανδριάντα του σφαγέα του Ελληνισμού Κεμάλ Ατατούρκ.

Άνδρες σαν τον συνταγματάρχη Κωνσταντίνο Δαβάκη και τόσες άλλες χιλιάδες απλών ανώνυμων στρατιωτών (μεταξύ αυτών και τον πρωτότοκο αδελφό του πατρός του γράφοντος) που έχυσαν το αίμα τους στ’ Αλβανικά βουνά, αγωνιζόμενοι υπέρ βωμών και εστιών, έτσι ώστε, σήμερα βουλευτές της ΔΗΜΑΡ να έχουν την δυνατότητα να διαμαρτύρονται στο υπουργείο εξωτερικών, για την απαγόρευση εισόδου στο Ελληνικό έδαφος του Αλβανού δημοσιογράφου Μαρίν Μέμα, πράκτορα και προπαγανδιστή της ιδέας της μεγάλης αλβανίας.

Άνδρες σαν τον στρατηγό Νικόλαο Ντερτιλή, πολεμιστή σε τρεις πολέμους, στρατιώτη, απλό υπηρέτη της Πατρίδας, επί του οποίου η αστική δημοκρατία εξάντλησε όλο το μένος και την αυστηρότητα της σε μια προσπάθεια να τον ταπεινώσει και να λυγίσει το χαλύβδινο φρόνημα του. Αντ αυτού εισέπραξε την απόλυτη περιφρόνηση του, γιατί ο στρατηγός, άνδρας με  Τιμή και  Ήθος, έδειξε στους δεσμοφύλακες και στα κάθε λογής αριστερά τρωκτικά, ότι ένας Εθνικιστής, έως την ύστατη στιγμή κινείται με το μέτωπο ψηλά, περιφρονώντας τις εξευτελιστικές αιτήσεις χάριτος.

Πατριώτες, μην πτοείστε, καμία Θυσία δεν πήγε χαμένη.

Για εμάς τους Έλληνες Εθνικιστές, γυναίκες και άνδρες που ζούμε κάτω από τις σκιές των ηρωικών Προγόνων μας, σεβόμενοι στο έπακρο αυτή την Θυσία τους, η Τιμή και το Ήθος αποτελούν την ασπίδα και την λόγχη μας.

Έχοντας απόλυτη συνείδηση της Ιστορικής μας κληρονομιάς και έχοντας πάντα στα ώτα μας την φωνή του Αίματος που χύθηκε για την Πατρίδα και την Φυλή, ορκιζόμαστε, ότι θα παραμείνουμε πιστοί στις επάλξεις ακλόνητοι φρουροί, μαχητές, ενάντια σε όλους αυτούς που επιζητούν τον εθνικό, οικονομικό, κοινωνικό και πολιτισμικό αφανισμό του Ελληνισμού. Ενάντια στους ξένους εχθρούς και στους εντόπιους υπηρέτες τους.

Η Νίκη είναι δική μας Έλληνες!

Παπαδιονυσίου Νικόλαος   

ΠΗΓΗ

Comments Off on Περί Τιμής και Ήθους

Filed under ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Comments are closed.