Site icon ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Οι αιτίες της παγκόσμιας οικονομικής καταιγίδας (Μέρος 1ο)

bankers_vultures (1)

Το πώς φτάσαμε ως εδώ 4 έτη, φαντάζει ως κάτι το εξωπραγματικό, ως κάτι το οποίο συνέβη ξαφνικά. Ό, τι συμβαίνει σε μια κοινωνία δεν μπορεί να μην είναι αποτέλεσμα της πολιτικής ζωής. Δυστυχώς, τις τελευταίες δεκαετίες η οικονομική ζωή είναι αυτή που καθορίζει την πολιτική ζωή και βλέπουμε τα αποτελέσματα στην καθημερινότητα μας.

 

Το Παγκόσμιο δράμα ξεκινάει και εξελίσσεται από το 2007 στην Αμερική. Για να κατανοηθεί το μέγεθος και η ταχύτητα με την οποία εξαπλώθηκε η κρίση, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του ισχύοντος ρυθμιστικού πλαισίου στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Υποστηρίζεται ότι, η ιδιαίτερα χαλαρή νομισματική πολιτική της Ομοσπονδιακής Κεντρικής Τράπεζας-FED για ικανό χρονικό διάστημα ευθύνεται για την εμφάνιση υπερβολικής ρευστότητας και «μόχλευσης» (leverage), με αποτέλεσμα την εμφάνιση ανισορροπιών και τελικά «φούσκας» στην αγορά κατοικίας. Επίσης, τα χαμηλά επιτόκια και οι χαμηλές αποδόσεις των «παραδοσιακών επενδύσεων» οδήγησαν τους συμμετέχοντες στις χρηματοπιστωτικές αγορές στην ανάληψη υψηλών κινδύνων δια των διαφόρων καινοτομικών χρηματοπιστωτικών μέσων (financial innovation), χωρίς να επιδεικνύουν τη δέουσα προσοχή για τη στάθμιση ή/και αντιστάθμιση αυτών των κινδύνων.

 

Το ισχύον πλαίσιο «δημιουργίας προς διάθεση» (originate to distribute) λειτουργούσε με τρόπο, ώστε οι τράπεζες να έχουν κάθε κίνητρο να ομαδοποιούν και τιτλοποιούν (securitization) μεμονωμένα δάνεια, τα οποία διέθεταν στους επενδυτές. Το ισχύον «λειτουργικό»  (functional) κανονιστικό πλαίσιο που διέπει τη λειτουργία της χρηματοπιστωτικής αγοράς έχει πλέον ξεπεραστεί και οι εποπτικές αρχές δεν το αντιλήφθησαν έγκαιρα ή δεν επέδειξαν τη δέουσα προσοχή στην παραβίασή του. Η υπερβολική ρευστότητα οδήγησε τους διαχειριστές κεφαλαίων να αναλαμβάνουν συνεχώς περισσότερους κινδύνους. Στην προσπάθειά τους για μεγιστοποίηση των κερδών, προχώρησαν σε ευρεία έκθεση σε «δομημένα προϊόντα» που τηρούνταν εκτός των ισολογισμών των τραπεζών, ενώ χρησιμοποιούνταν ευρέως για το μετασχηματισμό της ωριμότητας (maturity) του χαρτοφυλακίου. Η επιτυχία αυτού του μοντέλου βασίστηκε σε, υποτίθεται, πολύ εξελιγμένα συστήματα διαχείρισης κινδύνου και στην αξιολόγηση όλων αυτών των προϊόντων και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων από τις εταιρείες αξιολόγησης πιστοληπτικού κινδύνου (rating agencies), ενώ ήταν φανερό ότι υπήρχαν πολλές περιπτώσεις παραβίασης του ισχύοντος  κανονιστικού πλαισίου [π.χ. λόγω «σύγκρουσης συμφερόντων» (conflict of interest)]…

 

Παναγιώτης Παγκάκης,οικονομολόγος
Τ.Ο. Καρδίτσας

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/index.php/enimerosi/view/oi-aities-ths-pagkosmias-oikonomikhs-kataigidas-meros-1o#.UTnh_ByeN_U#ixzz2Mx9qzr3c

Exit mobile version