Δεν θα μιλήσουμε στο κείμενο το σημερινό για τους κατ’ επάγγελμα αριστερούς, τους «προοδευτικούς», οι οποίοι αποτελούν την άλλη όψη του νομίσματος και οι οποίοι μισούν και μάχονται το οτιδήποτε εθνικό. Θα μιλήσουμε για τους «εθνικόφρονες».
Οι «εθνικόφρονες» είναι αυτοί, οι οποίοι κατά πως λέει η λέξη φρονούν… «εθνικά» εντός πολλών εισαγωγικών. Κατά τον ίδιο τρόπο που οι «προοδευτικοί» αγωνίζονται δήθεν για τα συμφέροντα του λαού. Οι «εθνικόφρονες» δεν είναι πολιτική παράταξη, είναι επάγγελμα. Οι «εθνικόφρονες» ήταν και είναι πάντα με το «γκουβέρνο», όποιο κι αν είναι αυτό, προσβλέπουν πάντοτε με λαχτάρα στις αρχές, όποιες κι αν είναι αυτές. Οι «εθνικόφρονες», αυτοί δηλαδή, που τελικά δεν φρονούν καθόλου εθνικά, αλλά ισχυρίζονται ότι φρονούν εθνικά για να τα έχουν πάντοτε καλά με την εξουσία δεν είναι τίποτε άλλο από την θλιβερή επιβίωση των ραγιάδων της τουρκοκρατίας.
Τους «εθνικόφρονες», εξέφρασε απόλυτα η Ν.Δ. το 1974 όταν είπε το «η Κύπρος είναι μακριά». Για τους «εθνικόφρονες» (που υπάρχουν και εκτός ΝΔ σε «πατριωτικά» κόμματα) οτιδήποτε ευρίσκεται μακριά από το στενό προσωπικό τους συμφέρον είναι μακριά, είτε είναι η Κύπρος, είτε είναι η Σμύρνη, είτε είναι η Βόρειος Ήπειρος. Στην δεκαετία του ’50 χειροκροτούσαν τον Καραμανλή γιατί έκλεισε, όπως έκλεισε…, το Κυπριακό και μας «απήλλαξε», όπως έλεγαν, από μία γάγγραινα. Ήταν αυτοί οι ίδιοι οι οποίοι είδαν στην Ουάσιγκτον, την στοργική μητέρα, η οποία θα μας έσωζε από όλα τα δεινά, όπως ακριβώς έβλεπαν με ελπίδα, αταλάντευτη πίστη και πνεύμα υποταγής οι «προοδευτικοί» την μαμά Μόσχα. Και οι «εθνικόφρονες» και οι «προοδευτικοί» πάντοτε προσβλέπουν κάπου έξω από την Ελλάδα.
Οι «εθνικόφρονες» δεν είχαν και δεν έχουν επίσης κανένα πρόβλημα με την «παγκοσμιοποίηση» γιατί η «παγκοσμιοποίηση» δεν εμποδίζει κανέναν να φροντίζει τον εαυτούλη του. Το αντίθετο. Μέσα στην χοάνη της χωρούν οι πάντες σαν άτομα και σαν άτομα τους θέλει και όχι σαν Έθνη, σαν Φυλές, σαν Πατρίδες. Δεν έχουν καμία αντίρρηση, λοιπόν, να έχουν γείτονα τον Αχμέτ, τον Αλί ή τον Μουγκούμπου… Εάν μάλιστα τους έχουν και στην δουλειά τους και τους πληρώνουν και φθηνό μεροκάματο, χωρίς να τους κολλάνε και ένσημα, τότε οι «εθνικόφρονες» είναι και πρώτης τάξεως αντιρατσιστές και εχθροί των… κακών «ρατσιστών», που δεν θέλουν λαθρομετανάστες στην Ελλάδα.
Αυτοί είναι οι «εθνικόφρονες», που είναι μόνον η μία όψη του νομίσματος. Η άλλη όψη είναι οι «προοδευτικοί». Εκεί που τελειώνουν οι «εθνικόφρονες» και οι «προοδευτικοί» υπάρχουν οι Εθνικιστές!