Στον επικό Μακεδονικό Αγώνα στις αρχές του εικοστού αιώνα, στρατεύθηκε σύσσωμος ο Ελληνισμός. Από τους εντόπιους Μακεδόνες έως τους αδελφούς Κυπρίους, αλλά και προσωπικότητες όπως ο Παύλος Μελάς, ο οποίος ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογενείας, και ο Κωνσταντίνος Μάνος, ο επονομαζόμενος και ως «Μακεδονομάχος ποιητής».
Ο Κωνσταντίνος Μάνος γεννήθηκε το 1869 στην Αθήνα. Ο πατέρας του, Θρασύβουλος Μάνος, ήταν στρατηγός και καταγόταν από την ομώνυμη φαναριώτικη οικογένεια με απώτερη καταγωγή την Καστοριά, ενώ η μητέρα του Ρωξάνη Μαυρομιχάλη, προερχόταν από την ιστορική οικογένεια των Μαυρομιχάληδων. Σπούδασε νομική στην Λειψία της Γερμανίας και φιλοσοφία στην Οξφόρδη. Διετέλεσε δάσκαλος ελληνικών της αυτοκράτειρας Ελισάβετ της Αυστροουγγαρίας. Στα μέσα της δεκαετίας του 1890 ο Κωνσταντίνος Μάνος εγκατέλειψε την εργασία του στην αυστριακή αυλή και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. Αιτία της επιστροφής του ήταν η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 όπου πρωτοστάτησε ως μέλος της οργανωτικής επιτροπής.
Την εποχή εκείνη η περίφημη Εθνική Εταιρεία, στα μέλη της οποίας συγκαταλέγονταν ο αδελφός του Πέτρος και ο πατέρας του Θρασύβουλος, προπαρασκεύαζε ένοπλες εξεγέρσεις στη Μακεδονία και την Ήπειρο, πίεζε την ελληνική κυβέρνηση να κηρύξει πόλεμο και ταυτόχρονα διατηρούσε επικοινωνία με επαναστατικούς πυρήνες στην Κρήτη. Εκεί βρέθηκε και ο Κωνσταντίνος Μάνος, πολεμώντας σε αρκετές μάχες.
Με την κήρυξη της Κρητικής Επανάστασης μετέβη στο νησί όπου συγκρότησε το εθελοντικό Σώμα του Ιερού Λόχου του οποίου και ηγήθηκε. Η επανάσταση δεν είχε το ποθητό αποτέλεσμα αλλά τα κατορθώματα του ενέπνευσαν την λαϊκή μούσα και μια κρητική μαντινάδα λέει «Όσοι πιστεύετε Θεό και τόνε προσκυνάτε – τον καπετάνο Κωσταντή το Μάνο ν’ αγαπάτε». Με τον διορισμό του Πρίγκηπα Γεωργίου ως Ύπατου Αρμοστή της αυτόνομης Κρήτης, επανήλθε εκεί και διετέλεσε δήμαρχος Χανίων κατά τα έτη 1901 έως 1902.
Η αγωνιστική του δράση όμως δεν περιορίστηκε στην Κρητική Επανάσταση, αλλά έλαβε μέρος επίσης στον Μακεδονικό Αγώνα, με το ψευδώνυμο «Μιχαηλίδης». Το 1903 ανεβαίνει στην κατεχόμενη Μακεδονία αναλαμβάνοντας τη διεύθυνση του «ακήρυχτου πολέμου» στη Δυτική Μακεδονία με το όνομα Μιχαηλίδης. Σε άλλη περιοχή της Μακεδονίας έδρασε και ο αδελφός του Πέτρος, με το ψευδώνυμο καπετάν Βέργος. Ο Μάνος συνελήφθη από τις οθωμανικές αρχές στην Καστοριά. Μετά την αποφυλάκιση του κατά το 1904 επανήλθε στην Κρήτη όπου έλαβε μέρος στο κίνημα των Λάκκων και αργότερα στην επανάσταση της Θερίσου.
Τελευταίος του αγώνας ήταν η εθελοντική συμμετοχή του στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912–13. Ως επικεφαλής Κρητικού Σώματος 300 ανδρών έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις της Ηπείρου, απελευθερώνοντας την Νικόπολη και την Μανωλιάσα. Κι εκεί διακρίθηκε για τον ηρωισμό του και τραυματίσθηκε δύο φορές στην Πρέβεζα συνδράμοντας στην απελευθέρωση της. Στις 4 Απριλίου του 1913 είχε τραγικό θάνατο όταν το αεροπλάνο στο οποίο επέβαινε συνετρίβη στον Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, κατά την διάρκεια αναγνωριστικής πτήσης Βουλγαρικού στρατοπέδου.
Στις 4 Απριλίου 1913, επέβαινε ως πλήρωμα στο αεροπλάνο Bleriot XI του Εμμανουήλ Αργυρόπουλου κατά την εκτέλεση αναγνωριστικής πτήσεως Βουλγαρικού στρατοπέδου. Λόγω της εμπλοκής του σε σφοδρή κακοκαιρία στην περιοχή Λαγκαδά το αεροσκάφος συντρίβεται 500 μέτρα έξω από το Λαγκαδά, με αποτέλεσμα τον θάνατο και των δύο ανδρών δυο μέρες πριν την κρίσιμη μάχη των Γιαννιτσών
Ο Κωνσταντίνος Μάνος, αν και απεβίωσε στο τεσσαρακοστό έτος της ηλικίας του, έγραψε αρκετά ποιήματα τα οποία δημοσίευσε στην μοναδική ποιητική συλλογή που εξέδωσε υπό τον τίτλο «Λόγια της Καρδιάς». Η συλλογή του τιμήθηκε με τον πρώτο έπαινο στον «Φιλαδέλφειο» διαγωνισμό. Πρωτοστάτησε επίσης στην καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας, με τον έτερο ηρωικό άνθρωπο των ελληνικών γραμμάτων, Λορέντζο Μαβίλη. Το 1905 εξέδωσε μετάφραση του μνημειώδους έργου του τραγικού ποιητή Σοφοκλή, την «Αντιγόνη» στην δημοτική, γεγονός πρωτοποριακό για την εποχή εκείνη.\
