Πήραν ποτέ οι Έλληνες πολιτικοί αποφάσεις ως ανεξάρτητη χώρα, ως αιρετοί πολίτες αυτής της χώρας, ή εκτελούσαν εντολές και οδηγίες κι απλά σε ψευδαισθήσεις διαλειμμάτων ανεξαρτησίας προετοίμαζαν τις συνθήκες και τους όρους για την επόμενη παράδοση;
Δούλεψαν ποτέ, πήραν ρίσκο και αποφάσεις για την πραγματική ανεξαρτησία και το πραγματικό συμφέρον των Ελλήνων πολιτών ή πάντα δούλευαν για τις προσωπικές τους φιλοδοξίες και κυρίως για το προσωπικό τους συμφέρον; Καμία καταστροφή, λοιπόν, και καμία παράδοση χώρας δε γίνεται από μόνη της και εκ του μηδενός. Πάντα υπάρχουν αίτιοι και βέβαια λόγος. Κάποιοι την προετοιμάζουν, την υπογράφουν και για συγκεκριμένο σκοπό. Και η ιστορία αποδεικνύει πάντα και τα αίτια και τους αίτιους. Κι επειδή για το Θουκυδίδη η ημιμάθεια με το θράσος μαζί ή δόλο κρύβει ή βλακεία, οι πολιτικοί μας ή βλάκες είναι ή κρύβουν δόλο.
Και οι πολίτες; Πιεσμένοι ασφυχτικά ανάμεσα σε πολιτικούς, ιδέες, ιδεολογίες, μηχανορραφίες, διαπλοκές παρακολουθούν αμήχανοι και εκ των υστέρων να του κλέβουν την ιστορία, να την παραμορφώνουν, να καπηλεύονται τους αγώνες του. Συνειδητοποιούν αμήχανα… η ιστορία γράφεται “αλλού”. Μα αυτοί είναι που πάντα πληρώνουν. Πάντα νικητές και πάντα νικημένοι.