Ο Ντέιβιντ Ντιούκ (David Duke) είναι μια από τις πιο επιφανείς, εν ζωή, προσωπικότητες του «Λευκού Εθνικισμού» των ΗΠΑ. το 1967 εντάχθηκε στην ΚΚΚ και το επόμενο έτος εγγράφηκε ως φοιτητής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα, όπου το 1970 ίδρυσε τη «Συμμαχία Λευκής Νεολαίας» (White Youth Alliance). Η πρώτη κάθοδος του Ντιουκ στην πολιτική για δημόσιο αξίωμα ήταν το 1975, οπότε έθεσε υποψηφιότητα με το Δημοκρατικό Κόμμα για την τοπική γερουσία της Λουιζιάνα. Τού επιτράπηκε να εκφωνήσει λόγους σε αρκετά πανεπιστήμια και πήρε 11.079 ψήφους (ποσοστό 33% στην περιφέρειά του), χωρίς να εκλεγεί. Το 1989 και για τέσσερα χρόνια διετέλεσε μέλος της τοπικής Βουλής των Αντιπροσώπων της Λουιζιάνα.
Ο Ντιούκ χαρακτηρίζει τον εαυτό του ως Φυλετιστή, υποστηρίζοντας ότι «όλοι οι άνθρωποι έχουν το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα να διατηρήσουν τη δική τους κληρονομιά». Συχνά υποστηρίζει ότι οι Εβραίοι ελέγχουν τις ΗΠΑ και τα αμερικανικά ΜΜΕ. Υποστηρίζει επίσης τη διατήρηση αυτών που ο ίδιος θεωρεί ως Δυτικό πολιτισμό και παραδοσιακές χριστιανικές οικογενειακές αξίες, την κατάργηση της εφορίας, και τον εθελοντικό διαχωρισμό των ανθρώπινων φυλών.
Τον Αύγουστο του 2015 αναφέρθηκε στα ΜΜΕ ότι ο Ντιούκ υποστήριζε την υποψηφιότητα του Ντόναλντ Τραμπ για το χρίσμα του προεδρικού υποψηφίου του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, μία στήριξη που ο ίδιος ο Τραμπ αποκήρυξε με τα λόγια «δε θέλω τη στήριξη του Ντιούκ». Αντιδρώντας, ο Ντιούκ είχε γράψει τότε στον ιστότοπό του ότι δεν είχε δηλώσει κάτι τέτοιο. Διευκρίνισε αργότερα ότι, αν και θεωρούσε τον Τραμπ «τον καλύτερο από τον σωρό» εξαιτίας των αντιμεταναστευτικών του θέσεων, η στήριξη του κράτους του Ισραήλ από τον Τραμπ ήταν «κόκκινη γραμμή» για αυτόν. Ο Ντιούκ είπε ότι «ο Τραμπ το έχει ξεκαθαρίσει ότι είναι χίλια τα εκατό αφοσιωμένος στο Ισραήλ, οπότε τι ποσοστό απομένει για την Αμερική;». Σήμερα, ο προβληματισμός του Ντιούκ όχι μόνο δικαιώνεται από τις πολεμικές εξελίξεις, αλλά φαίνεται πως υιοθετείται και από ένα συνεχώς αυξανόμενο ποσοστό της εκλογικής βάσης του προέδρου των ΗΠΑ.