Επανέρχεται συχνά το θέμα της ενότητας των αποκαλούμενων «πατριωτικών» δυνάμεων, θέμα το οποίο επικαλούνται κατά πρώτον πληρωμένοι πολιτικοί απατεώνες με σκοπό να καλλιεργήσουν σύγχυση και ηττοπάθεια, αλλά δυστυχώς κατά δεύτερον και ορισμένοι αγνοί πατριώτες, οι οποίοι αγνοούν πρόσωπα και καταστάσεις.
Θα το επαναλάβουμε: Για να υπάρχει ενότητα πρέπει να υπάρχει κοινή ιδεολογία και κοινή πολιτική γραμμή. Και εδώ γελάμε… Κάθε είδος φρούτου έχει μαζευτεί σε αυτό που λέγεται «πατριωτικός χώρος». Όλοι μαζί και φασίστες και αντιφασίστες, και Εθνικιστές και πατριώτες, που δεν θέλουν να τους λένε εθνικιστές και άτομα υπέρ του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και υπέρμαχους εθνικού νομίσματος, άλλοι είναι υπέρ της συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία και άλλοι αντίθετοι. Υπάρχουν θρησκευόμενοι του Πατρώου ημερολογίου και του νέου και άθεοι και αρχαιολάτρες. Κοινό τους χαρακτηριστικό είναι όλοι τους… «καλά παιδιά». Ούτε συγκεντρώσεις, ούτε πορείες, ούτε διαμαρτυρίες.
Η ενότητα είναι μια υπόθεση που απαιτεί μια κίνηση Δυναμική και υπήρξε η κίνηση αυτή, η οποία πέτυχε έναν συγκερασμό και την πολέμησαν με λύσσα οι περί την ενότητα κοπτόμενοι, η ενότητα θέλει αγώνα και δεν γίνεται με λόγια του αέρα και με πληκτρολόγια. Μόνο τότε ισχύει το «τακτικόν» του Ξενοφώντος: «καλὸν δὲ καὶ τὸ τακτικὸν εἶναι· πολὺ γὰρ διαφέρει στράτευμα τεταγμένον ἀτάκτου, ὥσπερ λίθοι τε καὶ πλίνθοι καὶ ξύλα καὶ κέραμος ἀτάκτως μὲν ἐρριμμένα οὐδὲν χρήσιμά ἐστιν»