Κατ’ αρχάς θεωρούμε θετική την συμμετοχή της κ. Καρυστιανού στην πολιτική έτσι γενικά, με ένα κόμμα που θυμίζει τον ορισμό για τα ευγενή αέρια, δηλαδή άοσμο, άχρωμο και άγευστο. Μάλιστα όσο καλύτερα πάει, τόσο το θετικότερο, όχι διότι εκπροσωπεί κάποια ουσιαστική λύση αλλά μόνον διότι μπορεί να κλονίσει τον… νεκρό που περπατάει, τουτέστιν το σημερινό πολιτικό σύστημα. Από εκεί και πέρα αρχίζουν οι υπερβολές, όπως αυτά, που διαβάσαμε παρακάτω:
Αντισυστημική πατριωτική απάντηση απέναντι σε ένα πολιτικό σύστημα που έχει αποκοπεί από την κοινωνία και τους πολλούς. Το νέο πολιτικό εγχείρημα της Μαρία Καρυστιανού «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» είναι εδώ και φαίνεται να επιχειρεί να εκφράσει ένα τμήμα της παραδοσιακής δεξιάς και λαϊκής κεντροδεξιάς που τα τελευταία χρόνια αισθάνεται πολιτικά άστεγο.
Για πολλούς ψηφοφόρους, η Νέα Δημοκρατία έχει απομακρυνθεί από τις ιστορικές της αναφορές και έχει μετατραπεί σε έναν φιλελεύθερο και κεντρώο σχηματισμό. Η απογοήτευση ήταν μεγάλη καθώς εγκαταλείφθηκαν οι αρχές της λαϊκής δεξιάς, της εθνικής κυριαρχίας και της οικογενειακής συνοχής το νομοθέτημα για το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, την τεκνοθεσία ενώ μεγάλο χτύπημα δέχτηκε η ΝΔ και από το νόμο για την τεκμαρτή φορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών.
Βλέποντας κατ’ αρχάς τα πρόσωπα, της ιδρυτικής συγκεντρώσεως της Θεσσαλονίκης δεν είδαμε καμία… λαϊκή δεξιά. Που την είδαν αυτοί που γράφουν αυτά τα πράγματα δεν ξέρουμε. Γράφουν μάλιστα πως είναι και κόμμα… αντισυστημικό! Εδώ μισή κουβέντα είπε κατά των εκτρώσεων, που είναι έγκλημα, και δυστυχώς την πήρε πίσω. Σημεία και τέρατα έχει κάνει το Σύστημα σε αυτήν την χώρα: Μακεδονικό, λαθρομετανάστες, σκάνδαλα κ.λπ. Ακούσατε την κ. Καρυστιανού να πει λέξη; Μήπως ακούσατε να προτείνει την ανατροπή του παρόντος συστήματος και την αντικατάσταση του με κάτι διαφορετικό; Όχι βέβαια, αφού στο υπο κατασκευή κόμμα δεν υπάρχει η ιδεολογική βάση που είναι αναγκαία για κάτι τέτοιο. Ποιο «αντισυστημικό» λοιπόν; Αλλά είπαμε στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις.