Δεν ήτανε και δεν είναι, λοιπόν, σε καμία περίπτωση ο Αγώνας της Χρυσής Αυγής ένας αγώνας πολιτικός για ψήφους και βουλευτές. Είναι κάτι πολύ παραπάνω. Είναι αγώνας απελευθερωτικός, πνευματικός, αγώνας ενάντια στους “μοντέρνους καιρούς”, που θεωρούσαμε την πανούκλα της άρρωστης εποχής μας. Αυτό ήταν για εμένα και τους αγνούς Χρυσαυγίτες και τις Χρυσαυγίτισσες. Για κάποιους άλλους δυστυχώς ήταν ο τρόπος να ξεφύγουν από την αφάνεια, από την κοινωνική αποξένωση, από την κοινωνική αποτυχία.
Όλα αυτά σε μια Ελλάδα που πεθαίνει δημογραφικά, τούτο είναι το χειρότερο γιατί όλα είναι Φυλή, πεθαίνει πνευματικά γιατί η Εθνική Συνείδηση είναι είδος σε ανεπάρκεια σε αυτήν την χώρα, σε μια Ελλάδα που εξουσιάζεται από τους Ιούδες του ψευτορωμαίικου, που έχουν αποστολή τους να εξοντώσουν όποιον αντιστέκεται στα αντεθνικά τους σχέδια.
Οικονομικά είναι πλέον μία Αποικία χρέους με τα Μνημόνια, «καλό παιδί» των Τζώννηδων με τις συνεχείς υποχωρήσεις έναντι μιας επεκτατικής Τουρκίας και εσχάτως και υπηρέτης των σιωνιστικών συμφερόντων στην ανθρωποσφαγή που γίνεται τις ημέρες αυτές στην Γάζα.
Μιλάνε για “πατροπαράδοτη” φιλία των Ελλήνων με τους Εβραίους. Μπορούν άνετα να το λένε γιατί ο λαός δεν γνωρίζει τα όσα μαρτυρεί ο Δίων ο Κάσσιος για την σφαγή των Ελλήνων από τους Ιουδαίους κατά την διάρκεια της επαναστάσεώς τους στην ρωμαϊκή περίοδο. Ατέλειωτη η ιστορία, αλλά ποιος την ξέρει, όμως; Η Ελλάδα βαδίζει με σταθερά βήματα προς τον γκρεμό και μαζί με αυτήν και η Ευρώπη.
Ακόμη όμως σε Ευρώπη και Ασία, σε Βόρειο και Νότιο Αμερική υπάρχουν περισσότερο από ένα δισεκατομμύριο Λευκοί, που ίσως επιτέλους αντιληφθούν την “πρέζα” της προπαγάνδας ενάντια στο ίδιο τους το Αίμα και να ξεσηκωθούν. Όσο γι’ αυτούς, οι οποίοι ονειρεύονται “παγκοσμιοποίηση” ίσως να είναι οι πρώτοι, οι οποίοι θα υποστούν τις τραγικές συνέπειες ενός κόσμου, στον οποίον κανένας δεν μπορεί να είναι παντοδύναμος, παρά μονάχα ο Θεός.
Κάνουν σχέδια επί χάρτου, αλλά λησμονούν πολλά. Λησμονούν μια Ρωσία, που σήκωσε πάλι κεφάλι, λησμονούν την Κίνα, που γίνεται όλο και περισσότερο δυνατή, λησμονούν την Ινδία, η οποία ζει στον δικό της κόσμο, αλλά δεν παύει να έχει έναν πληθυσμό 1,5 δισεκατομμυρίων, να έχει λαμπρά μυαλά και ένα μέρος του πληθυσμού της σε υψηλό επίπεδο ως γνήσια συνέχεια των Βραχμάνων και των Ξατρίγιας. Λησμονούν επίσης ότι σε λίγα χρόνια η Αφρική θα φτάσει σε πληθυσμό και αυτή το ένα και μισό δισεκατομμύριο με τους περισσότερους πεινασμένους και απελπισμένους και ένα σημαντικό μέρος αυτών να έχουν προσχωρήσει στο Ισλαμικό κίνημα.