Ραγιάς είναι ο φρόνιμος, που δεν κουνιέται για να μην τύχει και τον πάρει για ζωντανό κανένας και τον σκοτώσει.
ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Ο Ιων Δραγούμης μας λέει ότι ραγιάς είναι ο φρόνιμος που παριστάνει τον νεκρό για να μη τον περάσει κανείς για ζωντανό και τον σκοτώσει. Ραγιάς είναι σήμερα ο ελληνικός λαός.
Το Μπέλφαστ κάηκε στην κυριολεξία. Και συμπατριώτες τους από τη Νότιο Ιρλανδία, από το Δουβλίνο, πήγαν να συμπαρασταθούν στον λαό που διαδήλωνε κατά των λαθρομεταναστών. Τα ίδια και στην Σκωτία με τη δολοφονία του Νοβακ. Στη Γαλλία, στην Ολλανδία, στη Γερμανία, όπου μουσουλμάνοι σκότωσαν έναν Έλληνα σε ένα πάρκο. Και δεν συγκεντρώθηκαν να διαμαρτυρηθούν Έλληνες, αλλά Γερμανοί εθνικιστές.
«Εδώ ζουν οι τωρινοί πεθαμένοι» έγραφε στο βιβλίο του «Όσοι ζωντανοί» ο Ίων Δραγούμης πριν 120 χρόνια και λες και δεν έχει περάσει ούτε μια ημέρα. Εάν δολοφονήσει ένας αλλοδαπός έναν Έλληνα, που συμβαίνει όχι σπάνια, μαζεύονται στο αστυνομικό τμήμα οι συγγενείς του και ορισμένοι φίλοι του. Όλα αυτά μας θυμίζουν τα λόγια του Παλλάδα του Αλεξανδρέα τον 4ο μ.Χ. αιώνα όταν ο ελληνισμός ήταν σε παρακμή:
Άρα μη θανόντες τω δοκείν ζώμεν μόνον,
Έλληνες άνδρες, συμφορά πεπτωκότες
όνειρον εικάζοντες είναι τον βίον;
ή ζώμεν ημείς, του βίου τεθνηκότος;
“Μήπως ενώ έχουμε πεθάνει, ζούμε μόνο κατά φαντασίαν, εμείς οι Έλληνες, που έχουμε περιπέσει σε συμφορά νομίζοντας ότι η ζωή είναι όνειρο; ή ζούμε εμείς, και έχει πεθάνει η ζωή;”
Και το ερώτημα παραμένει: Ζούμε ή νομίζουμε πως ζούμε;