Σήμερα που μοιάζουν όλα χαμένα μπορεί κάποιος να προσδοκά ένα ΜΕΛΛΟΝ διαφορετικό από αυτό που φαίνεται δυσοίωνα να έρχεται; Κατηγορηματικά απαντούμε ΝΑΙ! Με μία προϋπόθεση Πίστη και Ιδεαλισμό και γράφει γι’ αυτό ακριβώς ο Ιωάννης Μεταξάς, ο ξεχωριστός αυτός Άνδρας, που δημιούργησε ένα Ιστορικό γεγονός πέρα από την “Λογική”, την Νίκη της Ελλάδος στα 1940 ενάντια σε μία αυτοκρατορία.
Ιωάννης Μεταξάς: “Πίστη και Λογική, ορθολογισμός και Ιδεαλισμός, πράγματα εντελώς ασυμβίβαστα”. Όποιος, λοιπόν, με λογική, με αυτό, το οποίο έχει επικρατήσει να θεωρείται “λογική” καθίσει και μετρήσει και αξιολογήσει τα δεδομένα, σίγουρο είναι ότι θα χάσει κάθε ελπίδα για το οποιοδήποτε μέλλον του Έθνους μας, ενός Έθνους με μεγάλη Ιστορία και μίζερο παρόν. Αντίθετα με την ΠΙΣΤΗ κυριολεκτικά κινείς βουνά, αποκτάς την θέληση, που είναι δύναμη να αναμετρηθείς με την μοίρα ακόμη στους δύσκολους καιρούς.
Με το δηλητήριο του ορθολογισμού να θολώνει καρδιά και νου δεν μπορείς να χαράξεις δρόμους νέους, παρά μόνο να ακολουθήσεις με κεφάλι σκυμμένο τα μονοπάτια, που χαράζουν για σένα, χωρίς εσένα, οι κατά περίσταση δυνατοί. Και ΠΡΟΠΑΝΤΟΣ μη λησμονείτε αυτές τις τρεις λέξεις “πράγματα εντελώς ασυμβίβαστα” γιατί δεν λείπουν αυτοί που έχουν την σφαλερή την γνώμη ότι μπορούν να υπηρετήσουν δύο αφέντες και Θεόν και Μαμωνάν και Πίστη και Λογική και Ορθολογισμό και Ιδεαλισμό. Στην περίπτωση αυτή έχουν πρόσωπα με αμφίβολη πορεία, που τελικά δεν φτάνουν πουθενά.
Όσο για εμάς ήταν μοιραίο στα χρόνια αυτά των σκληρών διωγμών από το 2013 μέχρι το 2026 να χάσουμε από δίπλα μας πολλούς, που ακολούθησαν την λογική και τον ορθολογισμό τους και ακολούθησαν άλλους δρόμους, πιθανώς και καλύτερους για την προσωπική τους τύχη. Δεν αισθανόμαστε γι’ αυτούς κακία, θα απαιτούσαμε, όμως, λίγη Αλήθεια, ειλικρίνεια γιατί όποιος δεν λέει την Αλήθεια σκοτώνει ένα κομμάτι του κόσμου, είτε το γνωρίζει, είτε το αγνοεί. Να είχαν τουλάχιστον την παρρησία να πούνε ότι δεν αντέχουν άλλο τον “παραλογισμό” μιας ΙΔΕΑΣ και επιλέγουν δρόμο καλύτερο για την προσωπική τους τύχη.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ από τα παραπάνω προφανές προκύπτει ότι ο δρόμος κάθε Ιδεολόγου, κάθε Επαναστάτη, που μάχεται ενάντια στο Σύστημα, είναι ότι είναι ένας δρόμος προς το Άγνωστο, που δεν μπορεί να πάρει ο οποιοσδήποτε και είναι απόλυτα φυσικό πολλοί να εγκαταλείπουν αργά ή γρήγορα την πορεία.
Οι Γενναίοι την εγκαταλείπουν στους καιρούς τους καλούς και οι δειλοί μπροστά στην πρώτη καταιγίδα.