Σε νέες κινητοποιήσεις τον Ιούνιο προχώρησαν οι αγρότες σε πολλαπλές περιφέρειες της χώρας, όπως για παράδειγμα σε Κρήτη, Θεσσαλία και Μακεδονία. Οι επαγγελματίες του κλάδου, τόνισαν στα μέσα επικοινωνίας πως βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση από αυτή στην οποία βρίσκονταν τον χειμώνα, διεκδικώντας αποζημιώσεις και μέτρα που θα στηρίξουν το (πενιχρό) εισόδημά τους.
Η καθυστερημένη (έως ανύπαρκτη) ανταπόκριση της κυβέρνησης στις καταστροφικές ζημιές (ως συνέπεια των κακών για την σπορά καιρικών φαινομένων) αποτελεί επίσης ένα έντονο και εύλογο παράπονο των Ελλήνων χωρικών. Στα μείζονα προβλήματα εντάσσεται επίσης και το πανύψηλο κόστος παραγωγής (που και αυτό με τη σειρά του συνδέεται άρρηκτα με το άλυτο ενεργειακό ζήτημα και την χρόνια αποβιομηχάνιση), ενώ κυριολεκτικά αβοήθητοι και ανήμποροι είναι και οι κτηνοτρόφοι της χώρας. Το ανίκανο αυτό κράτος δεν φρόντισε να αντιμετωπίσει ούτε την ευλογιά ούτε τον αφθώδη πυρετό, που «θέρισαν» το βιός χιλιάδων μικρών και μεσαίων επαγγελματιών.
Αντί να προβεί το καθεστώς σε γενναίες φιλολαϊκές παρεμβάσεις και πραγματικό τεχνολογικό εκσυγχρονισμό (πράγματα ανέφικτα όσο η χώρα ακολουθεί την επιβαλλόμενη από την Ε.Ε. «Κοινή Αγροτική Πολιτική»), η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη μοίρασε απλόχερα… δικογραφίες για τις δικαιότατες, ειρηνικότατες και πανελλαδικές διαμαρτυρίες των ξωμάχων στις άκρες των αυτοκινητόδρομων της χώρας, πριν από ένα εξάμηνο!
Υγ. Εκτός από την ανάλγητη φιλελεύθερη εξουσία και τους γραφειοκράτες κομμουνιστές, προδότες του Έλληνα αγρότη πάντως είναι και όσοι κατάπτυστοι «εκπρόσωποι» του κλάδου σε φορείς και αντιπροσωπείες, συχνά–πυκνά παρακαλάνε την κυβέρνηση και το «Υπουργείο Μετανάστευσης», ώστε να εισάγονται τακτικότατα στην Πατρίδα μας χιλιάδες λαθρομετανάστες! Οι συγκεκριμένοι εβραιόψυχοι «Έλληνες» (που δυστυχώς, για να λέμε την αλήθεια και να μην λαϊκίζουμε, είναι ΚΑΙ χαμηλής ή μεσαίας οικονομικής τάξης πολλοί από αυτούς…), νοιάζονται μόνο για το πως θα «καλυφθούν» τα κενά δίνοντας «σπασμένα» μεροκάματα, ώστε αυτοί να ρουφήξουν σα βδέλλες την όποια προκύπτουσα υπεραξία! Τις ίδιες αντεθνικές απαιτήσεις εκφράζουν θεσμικά, εδώ και πολλά χρόνια, και οι τουριστικές και ξενοδοχειακές επιχειρήσεις.