Στα μέσα Ιουνίου, ο Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων (ΟΔΑΠ) εγκαινίασε την αγοραία και χυδαία ωφελιμιστική δυνατότητα της διοργάνωσης (άνευ καταβολής αντιτίμου εισιτηρίου και άνευ ορίου συμμετεχόντων) ιδιωτικών τραπεζωμάτων σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους. Όπως προβλέπει η σχετική πλατφόρμα του οργανισμού, ο κάθε ενδιαφερόμενος ιδιώτης μπορεί να νοικιάζει όπου θέλει από μια γκάμα 21 χώρων και μνημείων, δίχως καμία προϋπόθεση! Μπορεί π.χ. να φέρει κάποιο catering και να απολαύσει ένα κλειστό δείπνο με 1.000 ή 1.500 ευρώ ανά εκδήλωση…
Την ώρα που τα εισιτήρια για την Ακρόπολη Αθηνών (ακόμα και για τους τουαλέτες της!) είναι πανάκριβα για τους Έλληνες πολίτες και η ιστορική μας κληρονομιά γίνεται προσβάσιμη μόνο σε… τουρίστες και πλούσιους, το υπουργείο Πολιτισμού επιλέγει την περαιτέρω εδραίωση της ιδιωτικοποιημένης χρήσης των αρχαιολογικών τόπων και των μνημείων του Γένους μας. Η κάργα μητσοτακική Μενδώνη («επιζήσασα» στο εν λόγω υπουργείο κατόπιν πολλών… ανασχηματισμών) τρέχει να προλάβει να «αξιοποιήσει» τα τελευταία σχετικά κονδύλια από το Ταμείο Ανάπτυξης και Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ), διοχετεύοντας τα χρήματα σε δευτερεύουσες, παράπλευρες δραστηριότητες κυνηγώντας τις εντυπώσεις και τα επαινετικά άρθρα στο διαδίκτυο από τις κατεστημένες φιλοκυβερνητικές ιστοσελίδες.
Η φιλελεύθερη κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει προβεί σε πληθώρα εμπορευματικών «παρεμβάσεων»: αντί της ουσιαστικής στήριξης του εθνικού και λαογραφικού μας ιστορικού πολιτισμού και της αναγκαίας συντήρησης, προστασίας και ανάδειξης των αρχαιολογικών υποδομών, η κυβέρνηση αυξάνει κατακόρυφα τα εισιτήρια, εκμισθώνει τα αναψυκτήρια, τα πωλητήρια, τα εισιτήρια, την φύλαξη, αποδίδοντας όλες αυτές τις εκμεταλλεύσεις μέσω απευθείας αναθέσεων σε «ημέτερους». Εγείρεται επίσης το μέγα ζήτημα της έλλειψης του σεβασμού και της αρμόζουσας κατάνυξης όταν κάποιος βρίσκεται σε μνημεία και χώρους ιερούς για τον Ελληνισμό, με τα φαγοπότια, τα απορρίμματα και την εν γένει επιβάρυνση να «συγχωρείται» για μερικά ευρουλάκια παραπάνω από όσα θα εισέπρατταν οι διοργανωτές και υπεύθυνοι μιας ταπεινής, αλλά πολύ πιο ευσεβούς ξενάγησης.
Σε αυτούς τους χώρους, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται η δυνατότητα διοργάνωσης των περίφημων αυτών κοσμικών «events», ανήκει και ο ένδοξος Μυστράς: ο τόπος που γεννήθηκε η νέα Ελληνική εθνική συνείδηση, η τιμημένη γη του Πλήθωνος και του Παλαιολόγου. Και το κατάντημα του ψευτορωμαίικου συνίσταται ακριβώς σε αυτήν την επιδερμική του ενασχόληση με τον αρχαίο και μεσαιωνικό μας ιστορικό πλούτο. Μια «ενασχόληση» που αποσκοπεί μονάχα στην… αποκόμιση των χρημάτων των τουριστών από κάθε απίθανη γωνιά του πλανήτη και στις ευκαιριακές φωτογραφίσεις χαμογελαστών βουλευτάδων που κόβουν κορδέλες, ενόσω το μικρό ελληνόπουλο στο σχολείο είναι όμηρο της αμορφωσιάς των σύγχρονων «δασκάλων» και «καθηγητών» της μεταπολίτευσης, και η αριστερή και δεξιά εθνομηδενιστική θολοκουλτούρα έχει επιβάλλει το ΘΑΨΙΜΟ της ιστορίας και του πολιτισμού μας στις νέες γενιές.