ΤΑ… «ΘΕΑΡΕΣΤΑ» ΑΠΟΤΟΚΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ!
Τα χειρότερα σενάρια για το μέλλον της ελληνικής υπαίθρου και της αγροτοκτηνοτροφίας επιβεβαιώνουν με τον πλέον επίσημο τρόπο τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για το περασμένο έτος. Η συρρίκνωση του ζωικού κεφαλαίου στη χώρα λαμβάνει πλέον διαστάσεις κρίσης, καθώς καταγράφεται κατακόρυφη πτώση στον αριθμό των ζώων, αλλά και μαζικό «λουκέτο» σε κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, ο αριθμός των προβάτων σημείωσε πτώση κατά 17,2% (υποχώρηση στα 6,4 εκατομμύρια), ενώ οι σχετικές εκμεταλλεύσεις μειώθηκαν κατά 18,3%. Αντίστοιχα, οι αίγες κατέγραψαν μείωση 9,2% (υποχώρηση στα 2,3 εκατομμύρια), με τις μονάδες αιγοτροφίας να περιορίζονται κατά 13,4%.
Λουκέτα σε βοοειδή και χοίρους
Παρόμοια είναι η ζοφερή εικόνα και στους υπόλοιπους τομείς. Τα βοοειδή μειώθηκαν κατά σχεδόν 13% (υποχώρηση στα 520 χιλιάδες, από σχεδόν τις σχεδόν 600 χιλιάδες του 2024), ενώ οι βουτροφικές εκμεταλλεύσεις δεν αριθμούν ούτε καν τις οκτώ χιλιάδες! Στους χοίρους σημειώθηκε επίσης μείωση κατά 7,2% στο ζωικό κεφάλαιο, με περισσότερες από μία στις πέντε χοιροτροφικές μονάδες να εξαφανίζονται.
Συνολικά το ζωικό κεφάλαιο της χώρας συρρικνώθηκε κατά 13,8% μέσα σε ένα έτος (1,43 εκατ. μονάδες το 2025 έναντι 1,66 εκατ. το 2024). Αξίζει να σημειωθεί ότι τα πρόβατα εξακολουθούν να αποτελούν τη μεγαλύτερη κατηγορία, αντιπροσωπεύοντας το 45% του συνολικού κεφαλαίου, ακολουθούμενα από τα βοοειδή (25,7%), τις αίγες (16,4%) και τους χοίρους (12,9%). Η μόνη αυξητική τάση καταγράφεται στον μέσο όρο των ζώων ανά μονάδα εκτροφής (στα βοοειδή +4,9%, στους χοίρους +17,9%, στα πρόβατα +1,3% και στις αίγες +4,9%). Αυτό όμως δεν μεταφράζεται σε ανάπτυξη, αλλά σε βίαιη συγκέντρωση του ζωικού κεφαλαίου σε λίγα, μεγάλα χέρια, την ώρα που οι μικρομεσαίοι κτηνοτρόφοι της υπαίθρου σβήνουν από τον χάρτη.
Όσο παραμένει η χώρα δέσμια των καπιταλιστικών πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο παραδοσιακός κτηνοτροφικός ιστός της χώρας κινδυνεύει με οριστικό αφανισμό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις τοπικές κοινωνίες της περιφέρειας. Με τον θάνατο της πρωτογενούς παραγωγής στην Πατρίδα μας, τα προβλήματα θα επιδεινωθούν στο έπακρο: απώλειες θέσεων εργασίας, άνοδος της ανεργίας, αλλά και τρομακτικά μεγάλες αυξήσεις των εισαγωγών και περαιτέρω αρνητικοποίηση του εμπορικού ισοζυγίου εν γένει. Όλα αυτά θα έχουν ως συνέπεια την ολοκληρωτική ερημοποίηση της ελληνικής γης.