H Mάχη του Πέτα ήταν μία μεγάλη ήττα με πολλούς νεκρούς. Η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε την αποστολή βοήθειας στο Σούλι, την οποία ανέλαβε με επιμονή να φέρει εις πέρας αυτοπροσώπως ο πρόεδρος του Εκτελεστικού (πρωθυπουργός) Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος καίτοι ήταν άκαπνος και δεν διέθετε την παραμικρή πολεμική πείρα και, λόγω της φιλοδοξίας και της αρχομανίας του, ήθελε να κάνει και τον Στρατάρχη. Επιτελάρχης ήταν ο Γερμανός φιλέλληνας στρατιωτικός Κάρολος Νόρμαν (Καρλ φον Νόρμαν-Έρενφελς).
Όσοι διέφυγαν της Σφαγής μετά την μάχη υποχώρησαν Νότια. Οι λίγοι αιχμάλωτοι φιλέλληνες και τακτικοί είχαν ακόμα χειρότερη τύχη. Υποχρεώθηκαν να περπατήσουν μέχρι την Άρτα, κρατώντας τα αιμόφυρτα κεφάλια των νεκρών συμπολεμιστών τους! Εκεί, μετά από φριχτά βασανιστήρια, αποκεφαλίστηκαν όλοι.
Οι φιλέλληνες που πέθαναν για την Ελλάδα
Ντάνια: Ιταλός, επικεφαλής των φιλελλήνων. Πολέμησε γενναία ως το τέλος. Είκοσι Τόσκηδες τον ανέτρεψαν από το άλογό του και τον αποκεφάλισαν. Τελευταίες του λέξεις: «Νίκη ή θάνατος φιλέλληνες».
Μιρζέβσκι: Πολωνός, έμπειρος και ικανός στρατιωτικός. Σκοτώθηκε. Την ίδια τύχη είχαν και 11 συμπατριώτες του, που κατέφυγαν στη στέγη του ναού του χωριού και πολέμησαν γενναία μέχρι το τέλος.
Μινιάκ: Γάλλος. Δεινός ξιφομάχος. Τραυματισμένος στην κνήμη, στηρίχτηκε στον κορμό μιας ελιάς και σκότωσε με το σπαθί του 12 Αλβανούς πριν πέσει κι ο ίδιος νεκρός.
Τάιχμαν: Γερμανός υπολοχαγός, σημαιοφόρος. Δεν ήθελε ν’ αφήσει την κουρελιασμένη σημαία του. Πολέμησε ηρωικά και στο τέλος έπεσε πάνω στους νεκρούς συμπολεμιστές του.
Επίσης, μεταξύ άλλων, στο Πέτα, σκοτώθηκαν οι εξής:
Σοβασέν: Γάλλος φιλέλληνας, σωματοφύλακας στην πατρίδα του.
Σεβαλιέ: Ελβετός αξιωματικός του πυροβολικού.
Τσεκίνο: Ιταλός φιλέλληνας. Αποκεφαλίστηκε από τους Τούρκους.
Νταμπρουνόβσκι: Πολωνός.
Ντεμπισί: Γάλλος, που ανήκε στη φρουρά του Ναπολέοντα.
Ντε Ντιζέσλκι: Πρώσος, υπολοχαγός του ιππικού στην πατρίδα του.
Ταρέλα: Ιταλός φιλέλληνας, ικανός και ανδρείος.
Ο Κάρολος Νόρμαν, βαριά λαβωμένος κι ενώ τον έχουν μεταφέρει στον Λαγκαδά, απευθύνθηκε στον Μαυροκορδάτο με μια φράση που μαρτυρά το ήθος των Φιλελλήνων στην Μάχη του Πέτα: «Απωλέσαμε το παν, πλην της τιμής». Λίγες μέρες μετά υπέκυψε στα τραύματα του. Δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τον σοβαρό τραυματισμό του και πέθανε στο Μεσολόγγι στις 15 Νοεμβρίου 1822. Τάφηκε στο χώρο, όπου το 1935 ανεγέρθηκε μεγαλοπρεπές μνημείο των Γερμανών φιλελλήνων.
Η ιστορία των αδελφών Σάιγκερ
Αδελφοί Σάιγκερ. Από τη Λειψία της Γερμανίας. Όταν άρχισε η ελληνική Επανάσταση, ήρθαν στη χώρα μας. Ο μεγαλύτερος από τους δυο αδελφούς, ο Ainé Seiger, ήταν πρώην αξιωματικός στη Βιρτεμβέργη. Πολέμησε γενναία στη μάχη του Πέτα όπου και σκοτώθηκε. Ο μικρότερος αδελφός του, Jeune Seiger, παραφρόνησε βλέποντας τον αδελφό του νεκρό. Μεταφέρθηκε στο Αιτωλικό, όπου πέθανε λίγες μέρες αργότερα.
Γραπτές Μαρτυρίες
«Οι αποτελέσαντες το Τάγμα των Φιλελλήνων ήταν ως επί των πλείστων εμπειροπόλεμοι αξιωματικοί εκ των διαφόρων Κρατών της Ευρώπης, κυρίως συμμάχων του Ναπολέοντος είς τους πολέμους του. Το Τάγμα τούτο διηρέθη είς δύο λόχους: είς τον 1ον αποτελούμενον από Γάλλους, Ιταλούς και Έλληνες του εξωτερικού, ιδίως την υπό ξένην κυριαρχίαν Επτανήσου, υπό την διοίκησιν του εξ Όρμπε της Ελβετίας αντισυνταγματάρχου του πυροβολικού, εδώ ως λοχαγού, Λουδοβίκου Σιεβαλιαί, και είς τον δεύτερον λόχον αποτελούμενο κυρίως από Γερμανούς και Πολωνούς, υπό την διοίκησιν του Πολωνού, παλαιού αξιωματικού του Ναπολέοντος, ιλάρχου Μιρτζεύσκυ. Η διοίκησις δε του τάγματος ανετέθη είς τον εν αποστρατεία Συνταγματάρχην Ανδρέα Δάνια, ετών 57, άλλοτε ταγματάρχην του 12ου τάγματος των Δραγώνων, εξ Οντάβα Ιταλίας, αποκληθέντα ”Λέων των Φιλελλήνων”. Τιμής ένεκεν ονομάσθηκε διοικητής του ιδίου τάγματος με τον βαθμόν του συνταγματάρχου και ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος».
Κάρολος Νόρμαν, Γερμανός στρατηγός
«Οι πλείστοι δε των φιλελλήνων και τινές τακτικοί φθάσαντες εις τον Σταυρόν δεν εδύναντο να προχωρήσωσι, διότι εκυκλώθησαν υπό σμήνους εχθρών και ευρέθησαν ηναγκασμένοι ή να παραδοθώσιν ή να αποθάνωσιν. Επροτίμησαν το ενδοξότερον, και συμπυκνωθέντες είς σχήμα πυργοειδές (en battailon carre) έπεσαν όλοι ενδόξως φονεύοντες και φονευόμενοι. Οι δε λοιποί φιλέλληνες υποχωρήσαντες δι’ άλλης οδού εκινδύνευσαν καταδιωκόμενοι να αφανισθώσι και εκείνοι όλοι, αλλ’ αφού κατήντησαν είς απότομον τινά θέσιν κατά τον Σταυρόν, ευρέθη υπεράνω αυτής την ώρα εκείνην ο Γώγος μετά τινών των οπαδών του, και όλοι ούτοι τουφέκισαν διά μιας τους καταδιώκοντας και ελύτρωσαν τους καταδιωκόμενους. Μεγάλα τα παθήματα των υπέρ της ελευθερίας αγωνισθέντων την ημέραν εκείνην. Ο Ταρέλλας, ο Δανίας, το τρίτον σχεδόν του τακτικού, το ήμισυ των Ιόνων και τα δύο τρίτα των φιλελλήνων εν αίς και δέκα κανονοβολισταί, και ο σημαιοφόρος εφονεύθησαν, οι εν τω χωρίω ασθενείς εσφάγησαν, ο Νορμάνος, ο Πανάς και ο εκ των μη τακτικών Δήμος Τσέλιος επληγώθησαν, ολίγοι ηχμαλωτίσθησαν, αλλά και ούτοι απεκεφαλίσθησαν εν Άρτη εκτός ενός φιλέλληνος Πρώσσου, ως γνώσεις έχοντος χειρουργικάς.».
Σπυρίδων Τρικούπης – Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως , τόμος δεύτερος, Κεφάλαιον ΛΕ