Σχεδόν ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους στην Ευρώπη ψηφίζει πλέον ακροδεξιά κόμματα σύμφωνα με έρευνες, ποσοστό που έχει σχεδόν πενταπλασιαστεί από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 και έχει καταγράψει άλμα τα τελευταία τρία χρόνια. Ανάλυση που διεξήχθη από περισσότερους από 150 πολιτικούς επιστήμονες σε 31 χώρες διαπίστωσε ότι το ποσοστό των Ευρωπαίων που ψήφισαν ένα ακροδεξιό κόμμα στις πιο πρόσφατες εθνικές εκλογές της χώρας τους είχε αυξηθεί σε πάνω από 23%, από περίπου 10% πριν από μια δεκαετία και περίπου 5% το 1995.
Η έρευνα της PopuList , με επικεφαλής τον Matthijs Rooduijn, πολιτικό επιστήμονα στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, διαπίστωσε επίσης ότι σχεδόν το 30% των Ευρωπαίων ψήφισε πλέον «αντισυστημικά κόμματα», ένα ακόμη ρεκόρ. «Όταν ξεκινήσαμε το έργο PopuList το 2018, το βασικό εύρημα ήταν ότι ένας στους τέσσερις Ευρωπαίους ψήφιζε λαϊκιστικά κόμματα, κυρίως ακροαριστερά και ακροδεξιά», δήλωσε ο Rooduijn. «Τώρα ένας στους τέσσερις ψηφίζει ακροδεξιά κόμματα, κυρίως λαϊκιστικά. Είναι μια μεγάλη αλλαγή».
Η έρευνα διαπίστωσε ότι η αύξηση της ακροδεξιάς καταγράφεται ιδιαίτερα έντονη μεταξύ 2023 και 2025, με τα ακροδεξιά κόμματα να σημειώνουν ιστορικά κέρδη στις εθνικές εκλογές σε μεγάλες χώρες όπως η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο το 2024, και στη συνέχεια στη Γερμανία το επόμενο έτος. Το ακροδεξιό Κόμμα της Ελευθερίας (FPÖ) της Αυστρίας από 16% πήγε στο 29% στις εκλογές του 2024, ενώ ο Εθνικός Συναγερμός (RN) της Γαλλίας ενισχύθηκε από 19% σε 37% και έγινε το μεγαλύτερο μεμονωμένο κόμμα στο γαλλικό κοινοβούλιο. Το Chega στην Πορτογαλία ανέβηκε από 7% σε 18%. Στη Βρετανία, το Reform UK αύξησε το ποσοστό ψήφων του από 2% το 2019 (ως κόμμα του Brexit) σε 14% το 2024, σύμφωνα με την έρευνα. Το Reform έχει προηγουμένως επιμείνει ότι δεν είναι ακροδεξιό. Δεν απάντησε σε αίτημα του Guardian για σχολιασμό. Στις γερμανικές εκλογές του 2025, το ακροδεξιό κόμμα Alternative für Deutschland (AfD) διπλασίασε το ποσοστό του από 10% σε 21%, κατακτώντας για πρώτη φορά το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα της χώρας.
Ακροδεξιά λαϊκιστικά κόμματα βρίσκονται πλέον στην κυβέρνηση ως μέρος κυβερνώντων συνασπισμών στην Κροατία, την Τσεχία, την Ιταλία και τη Φινλανδία, στηρίζοντας μια δεξιά κυβέρνηση μειοψηφίας στη Σουηδία και, όπως διαπιστώνει η ανάλυση, προηγούνται στις δημοσκοπήσεις στην Αυστρία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ωστόσο, έχουν επίσης υποστεί πρόσφατες ήττες, μεταξύ άλλων στην Ολλανδία, όπου το Κόμμα της Ελευθερίας (PVV) του Γκέερτ Βίλντερς έχασε σχεδόν το ένα τρίτο των εδρών του και τερμάτισε δεύτερο πέρυσι, και στην Ουγγαρία, όπου το Fidesz του Βίκτορ Όρμπαν ηττήθηκε τον Απρίλιο από τον Πέτερ Μαγιάρ.
Προφανώς και δεν αποτελούν μέρος της λύσης αυτού του τύπου τα συστημικότατα ευρωπαιόφιλα (υπέρ Ε.Ε.), αμερικανόδουλα και πολλές φορές ακόμα και σιωνόφιλα κόμματα. Όλοι αυτοί οι σχηματισμοί παίζουν τον ίδιο αποπροσανατολιστικό ρόλο σε ένα καλοδουλεμένο σχέδιο του δυτικού φιλελευθερισμού, ώστε αφενός μεν να καταστέλλονται οι πραγματικές εθνικιστικές δυνάμεις μέσω διώξεων, φυλακίσεων και απαγορεύσεων και να υφαρπάζονται οι δυνητικοί ψηφοφόροι αληθινά ανατρεπτικών δυνάμεων, αφετέρου δε να ταυτιστεί δολίως ο αληθινός, πηγαίος, λαϊκός και κοινωνικός εθνικισμός των λευκών εθνών με την καπιταλιστική, παγκοσμιοποιητική και κυρίως αντιρατσιστική (άκρα) δεξιά! Το σύστημα δουλεύει πυρετωδώς για την αυτοσυντήρησή του και οι λαοί, μη έχοντας πολλές επιλογές, αναγκάζονται να υποκύπτουν στην εκβιαστική λογική του «μη χείρον βέλτιστον» και καταφεύγουν στην ψήφιση αυτών των πολιτικά υβριδικών μορφωμάτων.