Όταν τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 1944 αποχωρούσαν οι Γερμανοί από την Ελλάδα, οι κομμουνιστές δολοφονούσαν ανελέητα τους εθνικιστές γιατί σκοπός τους ήταν η εξουσία. Το «αστείο» της υπόθεσης είναι ότι από όποια πόλη έφευγαν οι Γερμανοί έμπαινε μετά μέσα ο ΕΛΑΣ και εορτάζουν ακόμη και σήμερα αυτήν την ημέρα σαν «απελευθέρωση της πόλεως από τον ΕΛΑΣ».
Το ίδιο έγινε και στην Αθήνα, το ίδιο και στην Θεσσαλονίκη. «Απελευθερωτές» με τους Γερμανούς να αποχωρούν και μάλιστα ανενόχλητοι κατόπιν συμφωνιών με τους κομμουνιστές. Έτσι πέρασαν χωρίς πρόβλημα από τις Θερμοπυλες, από τα Τέμπη, από την κοιλάδα του Άξιου, σημεία στα οποία θα μπορούσαν οι κομμουνιστές να στήσουν ενέδρα. Δεν έκαναν όμως τίποτε. Γιατί σκοπός τους ήτανε η σφαγή των εθνικιστών και η κατάκτηση της εξουσίας.
Ας σταματήσει λοιπόν το παραμύθι ότι απελευθέρωσε τις πόλεις ο ΕΛΑΣ. Όσο οι Γερμανοί ήταν στις πόλεις, οι κομμουνιστές ήταν εκεί που παραθερίζουν σήμερα οι πλουτοκράτες επίγονοι τους: σε Αραχωβα κλπ.
Χαρακτηριστικό είναι ότι στα Χανιά έμεινε μια ολόκληρη γερμανική μεραρχία η οποία παραδόθηκε μετά την πτώση του Βερολίνου και δεν την ενόχλησε κανείς μέχρι τον Μάιο του 1945.
Υ.Γ. : Η 133η Μεραρχία Φρουρίου (133. Festungs-Division): Σχηματίστηκε αργότερα (από το 1943) και είχε μόνιμη έδρα την περιοχή των Χανίων, αναλαμβάνοντας την άμυνα της περιοχής και την καταστολή του τοπικού αντάρτικου μέχρι την απελευθέρωση. Μάιος του 1945, ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος στην Ευρώπη έχει τελειώσει και οι λαοί της προσπαθούν να γιατρέψουν τις πληγές του. Όμως σε μια γωνιά της Γηραιάς Ηπείρου, στο βόρειο τμήμα των Χανίων διατηρείται η κατοχή από τα γερμανικά στρατεύματα!
Η γερμανική φρουρά και τα στρατεύματα κατοχής στα Χανιά παραδόθηκαν επίσημα στις συμμαχικές (βρετανικές) δυνάμεις τη νύχτα της 9ης προς 10ης Μαΐου 1945, με την παύση των εχθροπραξιών να ορίζεται τυπικά στις 10:00 π.μ. της 10ης Μαΐου.
Η παράδοση ακολούθησε την άνευ όρων συνθηκολόγηση της ναζιστικής Γερμανίας, η οποία τερμάτισε τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ευρώπη. Σημαντικό ιστορικό στοιχείο της περιόδου είναι ότι, παρόλο που υπεγράφη η παράδοση, οι Γερμανοί στρατιώτες διατήρησαν προσωρινά τα όπλα τους με εντολή των Συμμάχων, καθώς υπήρχαν φόβοι για αντεπιθέσεις, ενώ τελικά αναχώρησαν από το νησί τον Ιούνιο του 1945.
