Μέσα σε μια γενιά από εκεί που τα Ελληνόπουλα μάθαιναν στα σχολεία τους να τραγουδούν τον «Γεροδήμο», το «Στην Αγιά Σοφιά αγνάντια στέκουν τα Ευζωνάκια» και την «Φλαμουριά», βρέθηκαν να τραγουδάνε κομμουνιστικά εμβατήρια του ΕΑΜ–ΕΛΑΣ στις εθνικές εορτές με μουσική γνήσια ρωσική! Αυτό και επί κυβερνήσεων Ν.Δ. για να μη θυμηθούμε ότι για τον θάνατο του Φλωράκη επί κυβερνήσεως Ν.Δ. κυμάτισε μεσίστια η Ελληνική Σημαία στα στρατόπεδα του Εθνικού Στρατού εναντίον του οποίου είχε πολεμήσει…
Όλα αυτά τα παρακολουθούσε απαθής η Νέα Δημοκρατία και μάλιστα ευχαριστημένη γιατί ήθελε την αριστερά και υπήρξε πρόθυμος «αβανταδόρος» της. Γιατί αυτό; Γιατί η ΝΔ όχι απλά άφησε, αλλά ευλόγησε την αριστερά; Για δυο λόγους. Ο πρώτος ήταν ότι έβλεπε σε αυτήν το αντίπαλο δέος σε ενδεχόμενη εθνικιστική επέμβαση του στρατού, γεγονός που πάντα φοβότανε. Ο δεύτερος λόγος ήταν ότι το μόνο το οποίο ενδιήφερε την μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη ήταν η εξουσία, η καρέκλα και το δημόσιο ταμείο και όχι η ιδεολογική και πολιτική κυριαρχία.
Ψήφους ήθελαν και ας ήταν απ’ όπου να’ ναι. Για τον λόγο αυτό ακριβώς και είχαν πάντοτε οι προερχόμενοι από την αριστερά ευνοϊκή μεταχείριση όποτε κυβερνούσε την χώρα η Νέα Δημοκρατία. Επίσης, σημαντικό πλεονέκτημα της αριστεράς ιδιαίτερα χρήσιμο εκλογικά για το κόμμα της λεγόμενης κεντροδεξιάς, ήταν ότι έκοβε ψήφους από τον πολιτικό ανταγωνιστή της για 30 ολόκληρα χρόνια, που έμελλε να είναι το ΠΑΣΟΚ.
Η μόνη πολιτική δύναμη, που αμφισβήτησε την πολιτική και ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς ήταν η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ και για τον λόγο αυτό η Νέα Δημοκρατία, η οποία έβλεπε να χάνει και ψήφους από το Εθνικιστικό Κίνημα, αποφάσισε την εξόντωση της. Εξοντώνεται όμως μια Ιδέα;