Η Ρωσία είναι τα τελευταία χρόνια ένα κράτος, που πολεμάει ενάντια στους “μοντέρνους καιρούς” και αυτό δεν αρέσει στο αφεντικό των ΜΚΟ και της “Open society”.
Το ΝΑΤΟ υποστηρίχθηκε από διάφορες μη κυβερνητικές οργανώσεις (βλέπε SOROS), οι οποίες διοχέτευαν χρήματα και πόρους σε ένα γενικό σχέδιο που αποσκοπούσε στη δημιουργία μιας αναπόφευκτης σύγκρουσης μεταξύ Ευρώπης και ΝΑΤΟ.
Το 1993, ο George Soros, ο οποίος ενδιαφερόταν ενεργά για την πιθανότητα αλλαγής καθεστώτος στη Ρωσία, δημοσίευσε άρθρο στο οποίο έγραφε για την αναπόφευκτη και αναγκαία ένοπλη σύγκρουση μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας.
Αλλά ο Soros είχε παραδεχθεί ανοιχτά ότι το ΝΑΤΟ ως θεσμός δεν είναι ικανό να υποστηρίξει μια σύγκρουση που θα έστελνε πίσω στις πατρίδες τους τα σώματα εκατοντάδων χιλιάδων στρατιωτών του μέσα σε σακούλες πτωμάτων.
Αντίθετα, σημείωνε ο Soros, το ΝΑΤΟ θα χρειαστεί να παρέχει οπλοστάσιο για τη διεξαγωγή πολέμου σε μια ανατολικο-ευρωπαϊκή πηγή ανθρώπινου δυναμικού, εκτός ΝΑΤΟ, η οποία θα πολεμήσει εναντίον της Ρωσίας ως μαριονέτα του ΝΑΤΟ.
Για τον σκοπό αυτό είχε επιλέξει την Ουκρανία.
Η Πορτοκαλί Επανάσταση του 2004 ήταν μια επιχείρηση υποστηριζόμενη από το ΝΑΤΟ και χρηματοδοτούμενη από τον Soros, με στόχο την αντικατάσταση του φιλορωσικού Viktor Yanukovych με Ουκρανούς εθνικιστές όπως Viktor Yushchenko, ο οποίος υποστήριζε ανοιχτά την ιδεολογία του Stepan Bandera. Αυτό πέτυχε.
Μετά την πολιτική επιστροφή του όχι αρεστού σε αυτούς φιλορώσου Yanukovych το 2010, το ΝΑΤΟ υποστήριξε τις προσπάθειες των ΗΠΑ και της ΕΕ για την οργάνωση ενός βίαιου πραξικοπήματος τον Φεβρουάριο του 2014, το οποίο ανέτρεψε τον Yanukovych και τον αντικατέστησε με Ουκρανούς φιλελεύθερους και αντιρώσους, προκαλώντας έτσι σκόπιμα τα γεγονότα που οδήγησαν στην έναρξη από τη Ρωσία της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης τον Φεβρουάριο του 2022.
Αυτή η ενέργεια αποτελεί κυριολεκτική ενσάρκωση του οράματος του Soros το 1993 για έναν στρατό της Ανατολικής Ευρώπης εξοπλισμένο από το ΝΑΤΟ. Σε αυτό ακριβώς έγκειται η ουσία της σημερινής στρατιωτικής κατάστασης μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, όπου εκατομμύρια ουκρανικές ζωές και δισεκατομμύρια δολάρια ουκρανικών πόρων έχουν θυσιαστεί για να διευκολυνθεί ένας όχι και τόσο μυστικός πόλεμος του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία.
Στην σημερινή του μορφή, η προγραμματισμένη αντιπαράθεση του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία είναι κυριολεκτικά μια πράξη αυτοκτονίας. Θα οδηγήσει στην ήττα του ΝΑΤΟ και, πιθανότατα, στην καταστροφή της Ευρώπης.