Όσοι πίστεψαν ότι μία εκλογική αποτυχία θα μας λυγίσει και θα εγκαταλείψουμε τον Αγώνα για Τιμή και Αξιοπρέπεια ενός Έθνους με Ιστορία χιλιάδων ετών απλώς δεν μας ξέρουν.
Και αν λιγοψύχησαν κάποιοι ή βρήκαν την ευκαιρία να θρέψουν από αυτήν την ήττα μας την αρρωστημένη φιλοδοξία τους στο καλό και όπως γνωρίζουν δρόμος επιστροφής στην Χρυσή Αυγή δεν υπάρχει.
Δεν εγκαταλείψαμε το κάστρο της ψυχής μας όταν παίρναμε το 1994 και το 1996 μόλις πέντε και κάτι παραπάνω από επτά χιλιάδες ψήφους και θα εγκαταλείψουμε τώρα με τις πληγές μας από τις φυλακές να αιμορραγούν και δύο Συναγωνιστές μας ύπουλα δολοφονημένους από το παρακράτος;
Σε αυτές τις εκλογές με έναν τερατώδη νόμο μας απαγορεύουν να συμμετέχουμε. Τίποτε, όμως, στην Ελλάδα ως γνωστόν δεν κρατάει για πάντα. Εδώ είμαστε με τα Λάβαρά μας ευλαβικά φυλαγμένα και προχωράμε. Σκοπός μας να πλάσουμε Αγωνιστές με Χαρακτήρα και Ιδεολογία, να ξέρουν σε τι πιστεύουν και να μην σκορπίζονται στον άνεμο σε κάθε δυσκολία, όπως με πολλούς συνέβη.
Σε πολλούς, όχι σε όλους γιατί δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τις 165 χιλιάδες Χρυσαυγίτισσες και Χρυσαυγίτες που έμειναν μέχρι τέλους μαζί μας όταν το Σύστημα με τρόπο βρώμικο και νοθεία μας άφησε έξω από την βουλή (με μικρό β) με το άτιμο 2,93%, που κραύγαζε ΑΠΑΤΗ από χιλιόμετρα.
Μαζί με αυτούς έρχεται μία Νέα Γενιά γεμάτη Δύναμη και Τόλμη, η οποία δυστυχώς θα αντιμετωπίσει έναν ακόμη χειρότερο κόσμο, που θα τους κάνει ακόμη περισσότερο Χρυσαυγίτες.
Έχουμε μάθει πια να ταξιδεύουμε με αντίθετους καιρούς και συνεχίζουμε προς τον σκοπό μας τον ΙΕΡΟ, που είναι το Μεγαλείο του Ελληνισμού και ως Έθνους και ως Ιδέας.