30 ΑΚΡΙΒΩΣ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΑ ΙΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΩΝ ΙΣΑΑΚ ΚΑΙ ΣΟΛΩΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΜΑΣ, ΑΠΟΘΕΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ… ΤΟΥΡΚΟΙ ΜΠΑΣΚΕΤΜΠΟΛΙΣΤΕΣ ΣΤΟ ΘΛΙΒΕΡΟ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ!
Στα μέσα Ιουλίου έλαβε χώρα άλλος ένας εξευτελισμός για τον οποίο κανένας «επιφανής» δημόσιος παράγοντας, δημοσιογράφος, επιχειρηματίας, πολιτικός ή έστω εκπρόσωπος κάποιου κρατικού ή επίσημου θεσμικού και πολιτιστικού φορέα, δεν μίλησε. Δεν είναι η πρώτη φορά που στον εγχώριο επαγγελματικό αθλητισμό προσλαμβάνονται αλλόφυλοι (και ανάμεσά τους και Τούρκοι) από ομάδες ώστε αυτοί να… «προσφέρουν» τις «υπηρεσίες» τους στα σύγχρονα «θεάματα» της φιλελεύθερης, αντιρατσιστικής αθλητικής πραγματικότητας. Ως γνωστόν, ο καλαθοσφαιριστής αρχηγός της εθνικής Τουρκίας Τσέντι Όσμαν (γεννημένος στο ψευδοκράτος των Σκοπίων από Τούρκο πατέρα και μητέρα από Βοσνία – χαρακτηριστικό δείγμα του φυλετικού χάους που επέφερε στη χερσόνησο του Αίμου η Οθωμανική Αυτοκρατορία…), πήρε μεταγραφή στον ΠΑΟΚ, ήτοι σε ένα σωματείο προσφυγικών καταβολών τις οποίες μια μειοψηφία διοικούντων εμφανώς καταπατά, φτύνει και σκυλεύει με τον χειρότερο τρόπο. Πιο πριν, ο παίκτης έπαιζε σε άλλο ελληνικό σωματείο, του οποίου μάλιστα ο ζάμπλουτος ιδιοκτήτης επαίρεται συχνά πυκνά περί του… «ακραίου εθνικισμού»(!) του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μεταμοντέρνα νεωτερική παράνοια!
Ο εν λόγω αθλητής, τον οποίον μερικές εκατοντάδες αναίσθητοι (κ)οπαδοί (που προφανώς κατατάσσουν στον αξιακό τους κώδικα μερικά γκολ ή κάποια καλάθια υπεράνω του χυμένου αίματος των προγόνων τους και της εθνικής μνήμης των αλύτρωτων Πατρίδων) έσπευσαν να αποθεώσουν και να «λατρέψουν» άμα τη εμφανίσει του στη Θεσσαλονίκη, παρουσιάστηκε επισήμως με «τελετή» ακριβώς την μαύρη επέτειο της εισβολής του Αττίλα στην Κύπρο, δηλαδή το απόγευμα της 20ης Ιουλίου του 2026! Στο παρελθόν είχε γίνει επίσης τεράστιος ντόρος για τις υμνητικές του αναρτήσεις στο διαδίκτυο υπέρ του σφαγέα του Ελληνισμού, Μουσταφά Κεμάλ, τις οποίες μάλλον «ξέχασαν» και κάνουν πως δεν βλέπουν οι αφελληνισμένοι, προβατοποιημένοι ζητωκραυγάζοντες περί της νέας «μεταγραφάρας». Λες και όλα στη ζωή μπορούν δήθεν να «ξεχαστούν» ή να «συγχωρεθούν» με μερικά κύπελλα ή λες και ο Ελληνισμός και η εθνική αξιοπρέπεια είναι εμπορεύσιμα προϊόντα στο διεθνές νεοταξίτικο παζάρι της καπιταλιστικής καλαθοσφαίρισης και της παγκοσμιοποίησης εν γένει…
Ακόμα βαρύτερη είναι η ευθύνη της τεράστιας πλειονότητας των φιλάθλων της συγκεκριμένης ομάδας (όπως και κάθε ελληνικής, πόσω μάλλον προσφυγικής, και με ρίζες στην αιματοβαμμένη Πόλη), οι οποίοι οφείλουν να αποδοκιμάσουν στη πράξη την εν λόγω κίνηση και να απαιτήσουν πάραυτα την άμεση αποπομπή του από τον σύλλογο των «ασπρόμαυρων» που αμαυρώνεται. Δεν είναι δυνατόν να ξέχασαν τον συμβολισμό των ίδιων αυτών των χρωμάτων. Τρίζουν τα οστά των σφαγμένων παππούδων τους στο χώμα της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ Μικράς Ασίας, στην ατιμωτική θέα όσων υποδέχονται με «τιμές» και καμάρι τους Κεμαλικούς θιασώτες των δολοφόνων των ιδίων!
Ανείπωτη αισχύνη και όνειδος στο μικρό ελλαδικό κρατίδιο από τις πράξεις των γραικύλων δημοκρατών, οι οποίοι είναι έτοιμοι να υποταχθούν αυτοστιγμεί στον επελαύνοντα νεοοθωμανισμό. Πως όμως θα συνέβαινε και διαφορετικά, όταν επί δεκαετίες η φιλελεύθερη και η μαρξιστική σαβούρα σε σχολεία και πανεπιστήμια, εθίζει τα παιδιά στο ΨΕΜΑ ότι η τούρκικη επιθετικότητα τάχα «αντιμετωπίζεται» με πάσης φύσεως… διεθνισμούς, φιλειρηνισμούς, αντιρατσισμούς, μοιρολόγια και κοσμοπολιτισμούς; Θα έπρεπε να ξέρουν άπαντες πως, διαχρονικά, ο Τούρκος αντιμετωπίζεται με την εμφύσηση ενός ακλόνητου ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ στον λαό μας, με το πολεμικό πνεύμα των Βαλκανιομάχων, των ανταρτών του Πόντου και των Ακριτών υπερασπιστών της Κύπρου στη νεολαία μας. Έθνος που δεν μαθαίνει από την ιστορία του, είναι καταδικασμένο να την ξαναζήσει!