Φωνή μιαρά, γέγονας κακός, αγοραίος εί έχεις άπαντα προς πολιτείας ά δει
(Φωνή μιαρή, έχεις γεννηθεί κακός, ένας φτηνός τις αγοράς είσαι, έχεις όλα αυτά τα οποία πρέπει για να γίνεις πολιτικός)
ΙΠΠΗΣ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ
Εάν είσαι μιαρός και φτηνός είσαι ότι πρέπει για πολιτικός. Αυτά έγραφε ο Αριστοφάνης πριν αιώνες εικοσιπέντε και σήμερα τον υμνολογούν, αλλά εάν ζούσε στα 2013 θα είχε μία θέση κατηγορουμένου για την Χρυσή Αυγή και κάποια Λεπενιώτη θα τον ρωτούσε με αυστηρό ύφος γιατί κατηγορεί την δημοκρατία.
Σε μία ανθρωπότητα, σε μία κοινωνία, σε μια Πατρίδα, που βαδίζει από το κακό στο χειρότερο, όπου η παρακμή είναι η σταθερή πορεία, την οποία ακολουθεί, πρέπει να αναρωτηθεί κανείς εάν αυτή αντιπροσωπεύει το απόλυτο κακό.
Επειδή δε όλα λειτουργούν εν τέλει και το αναφέρω αυτό προς διευκόλυνση μίας τρόπον τινά λογικής προσεγγίσεως των πραγμάτων διαλεκτικά, στη βάση ενός δίπολου καλό – κακό, άσπρο – μαύρο, φωτεινό – σκοτεινό, υπ’ αυτήν την έννοια λοιπόν, εάν αυτό το οποίο επικρατεί σήμερα είναι το απόλυτα κακό, τότε θα πρέπει να αναρωτηθούμε ποιο είναι το απόλυτα καλό.
Πόσο μάλλον που οι τελευταίες τάσεις σε παγκόσμιο επίπεδο της κοινωνικής εξελίξεως δείχνουν ότι όλο και χειρότερα γίνονται τα πράγματα, περισσότερο ανήθικα, πιο πολύ ακραία, ακραία ως προς τις ανισότητες με τους πλούσιους να γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι, οι ανήθικοι περισσότερο ανήθικοι και οι ηθικοί λιγότερο ηθικοί.
Εάν λοιπόν αυτό που επικρατεί σήμερα είναι το κακό, ας συμφωνήσουν επί τέλους όσοι πιστεύουν αυτήν την άποψη ότι το απόλυτα καλό είναι αυτό που η επικράτεια του απολύτου κακού θεωρεί το απόλυτο κακό, δηλαδή, αυτό που ονομάζουν (ηθική, πολιτισμός, εθνικισμός, ρατσισμός, φασισμός, παράδοση). Με αυτές τις σκέψεις, θεωρώ εαυτόν αιχμάλωτο πολέμου μίας αυτοκρατορίας του κακού, η οποία εξαπλώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο και η οποία ελπίζω ότι θα καταρρεύσει όπως κατέρρευσαν στην Ιστορία όλες οι απόπειρες να δημιουργηθεί μία κοσμοκρατορία του “πονηρού”.