Μετά την κατάρρευση των σοβιετικών καθεστώτων θα περίμενε κανείς ότι όλοι αυτοί οι εκπρόσωποι του διεθνισμού, του κομμουνισμού, του διαλεκτικού υλισμού και όλων των παραφυάδων του μαρξιστικού ιδεολογήματος, θα εγκατέλειπαν τα ουτοπικά και αποτυχημένα στην πράξη δόγματα.
Παρά πάσαν προσδοκίαν, συνέχισαν ακαθέκτως την αντιφασιστική τους δράση, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, ισχυριζόμενοι ότι το μαρξιστικό μοντέλο δεν εφαρμόσθηκε κατά τον ιδεολογικώς προσήκοντα τρόπο, δεν έγινε η σωστή πολιτική προσέγγιση σε βασικές ή και επουσιώδεις ιδεολογικές πτυχές και εν πάση περιπτώσει, ο κομμουνισμός δενεπιβλήθηκε με την ορθή μορφή του. Αυτό συνεπάγετο ότι θα συνέχιζαν μέχρι την εύρεση – και επιβολή φυσικά – της ιδεατής και τέλειας μορφής του μαρξιστικού δόγματος στους όχλους.
Σε αυτήν την αναζήτηση λοιπόν ο κομμουνισμός λείανε τις γωνίες του και μετεβλήθη σε μια πιο ελαστική, ανειμένη και «ανεκτική» μορφή, αυτό που ονομάζεται πολιτισμικός μαρξισμός. Η ελαφρώς παρηλλαγμένη μορφή του κομμουνισμού περιστρέφεται γύρω από ένα λεκτικό – παρά ιδεολογικό – πλέγμα: «Πρόοδος», «αλληλεγγύη, «ανθρωπισμός», «ανθρώπινα δικαιώματα», «ανοχή στη «σεξουαλική διαστροφή», «ανοικτά σύνορα» κτλ. Όπως δηλαδή αντιλαμβάνεται κανείς, επιμένουν στην σύγχρονη εποχή οι ιδεολογικοί νικητές του 1945 να πείσουν την κοινή γνώμη ότι «έχουν δίκιο».
Οι εκπρόσωποι της αριστεράς λοιπόν, δεν περιορίζονται στην προσπάθεια αναδείξεως του κομμουνιστικού και διεθνιστικού αφηγήματος, αλλά προχωρούν στην οικοδόμηση ενός τεχνητού διπόλου (φασισμός – αντιφασισμός), του οποίου η χρήση εξυπηρετεί δύο στόχους: Αφενός πρέπει να αποδομηθεί ο «φασισμός», αφετέρου πρέπει να αποδειχθεί ως αγαθόν ο αντιφασισμός. Ο “φασισμός”, η εθνική ιδεολογία σε ελεύθερη μετάφραση, είναι το σημείο αναφοράς της υπάρξεως του αριστερού. Είναι θα λέγαμε ο τροφός της αριστεράς. Χωρίς φασισμό, δεν νοείται αντιφασισμός. Χωρίς εθνικισμό, δεν υπάρχει διεθνισμός. Η εθνική βιοθεωρία λοιπόν σχηματοποιεί, ορίζει και προσδιορίζει το ιδεολογικό πλαίσιο μέσα από το οποίο ο αριστερός θα εκφράσει το δόγμα του και θα αναπτύξει τις πολιτικές του ιδέες.