Η συμφωνία των 3,1 δισ. ευρώ με το Ισραήλ δημιουργεί μια νέα αρχιτεκτονική αεράμυνας – όμως η πραγματική στρατηγική ανεξαρτησία της Ελλάδας θα κριθεί από το ποιος έχει τον έλεγχο του ψηφιακού «εγκεφάλου»
Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε μία από τις σημαντικότερες αλλαγές της αμυντικής της αρχιτεκτονικής των τελευταίων δεκαετιών. Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» – η συμφωνία η οποία υπογράφεται τη Δευτέρα 31 Αυγούστου – το πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας και αντιπυραυλικής προστασίας που σχεδιάζεται σε συνεργασία με το Ισραήλ, αναμένεται να κοστίσει περίπου 3,1 δισ. ευρώ και να τεθεί σε πλήρη επιχειρησιακή λειτουργία εντός 35 μηνών από την ενεργοποίηση των συμβάσεων. Η συμφωνία περιλαμβάνει ισραηλινά συστήματα όπως τα SPYDER, Barak MX και David’s Sling, τα οποία θα συνδεθούν με υφιστάμενες ελληνικές δυνατότητες, όπως οι Patriot, αλλά και με αισθητήρες, drones και συστήματα διοίκησης και ελέγχου. Όμως πίσω από τους πυραύλους, τα ραντάρ και τους αισθητήρες υπάρχει κάτι πολύ λιγότερο ορατό και ίσως πολύ πιο κρίσιμο: το λογισμικό. Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό στρατηγικό στοίχημα της συμφωνίας. Όποιος ελέγχει το λογισμικό, ελέγχει το σύστημα. Και το λογισμικό θα ελέγχει το Ισραήλ, που αρνήθηκε να το ελέγχει η Ελλάδα…