“Τι χρειάζονται, λοιπόν, οι δίκες, όταν υπάρχουν οι τηλεδίκες; Τι χρειάζονται τα δικαστήρια όταν υπάρχουν τα τηλεπαράθυρα;” Το σημερινό πολίτευμα δεν αποτελεί συνέχεια της Αρχαίας Δημοκρατίας, αλλά του αγγλοσαξωνικού πλουτοκρατικού κοινοβουλευτισμού. Όμως, ούτε και αυτό ισχύει, αφού ούτε αρχές δικαίου υπάρχουν, ούτε νόμοι για όλους. Πρόκειται στην πραγματικότητα για μια διεφθαρμένη νεοελληνική κουρελαρία χωρίς αρχές, χωρίς ανεξάρτητους θεσμούς και η μεγαλύτερη απόδειξη είναι η απαξία του λαού απέναντι στην εκάστοτε «δημοκρατική» υποτίθεται εξουσία.
Αυτή την κουρελαρία την ζήσαμε με τις φωτογραφίες με τις χειροπέδες και τον «ρωμαϊκό θρίαμβο» των ουτιδανών, που φαντάζονται τον εαυτό τους καίσαρα, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτε άλλο από θλιβερή παρένθεση στην ιστορία ενός Μεγάλου Έθνους. Γράφουν με τα όσα πράττουν την σελίδα εκείνη της ιστορίας, που ο Θουκυδίδης του μέλλοντος θα περιγράφει ως εποχή των αναξίων και της παρακμής.
Φτάσαμε στο σημείο αυτό το ίδιο το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) να καταγγέλλει τα κανάλια ότι παραβίασαν το τεκμήριο της αθωότητας και όμως όχι μόνον συνεχίζουν την ίδια άθλια τακτική, αλλά χρησιμοποιούν σαν δεδομένα και αληθινά γεγονότα, τα γελοία ψεύδη που κατέθεσαν εις βάρος μας κάποιοι δήθεν μάρτυρες. Στην ίδια γραμμή με τα κανάλια, κόμματα και πολιτικοί. Τί χρειάζονται, λοιπόν, οι δίκες, όταν υπάρχουν οι τηλεδίκες; Τί χρειάζονται τα δικαστήρια όταν υπάρχουν τα τηλεπαράθυρα;
Πώς θα μπορούσαμε, όμως, να χαρακτηρίσουμε την σημερινή πολιτική πραγματικότητα; Το πλέον κοντινό σε αυτό θα ήταν μια νεοελληνικού τύπου φεουδαρχία. Φεουδάρχες οι μιντιάρχες πλουτοκράτες εργολάβοι πασών των εργολαβιών. Λακέδες και ιπποκόμοι των «βαρόνων», που ο καθένας από αυτούς εκπροσωπεί και μια «φαμίλια», πολιτικοί και δημοσιογράφοι, οι οποίοι με ζήλο υπηρετούν τα συμφέροντα των αφεντικών τους. Πρόκειται για τα διάφορα οικόσιτα των διαπλεκομένων. Όλοι αυτοί συναποτελούν την μια και μόνη ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ που υπάρχει στην χώρα και που δρα εις βάρος της Πατρίδας.
Η Χρυσή Αυγή δεν ανήκε και δεν θέλησε να ανήκει σε καμμία από τις «φαμίλιες» της αντεθνικής ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ και γι’ αυτό έπρεπε να κτυπηθεί αμείλικτα. Αυτό ήταν το μεγάλο μας «έγκλημα», το ότι δεν υπηρετούσαμε τα συμφέροντα ουδενός από αυτούς που προδίδουν και λεηλατούν την Ελλάδα μας.