Για το Σύνταγμα ένας ξεχωριστός Έλληνας, ο οποίος δολοφονήθηκε από τους δημοκρατικούς, ο Ίων Δραγούμης, έγραφε: «Αν είμαστε ζωντανό γένος, δε θα κολλήσωμε στο πολιτικό σύστημα που μας κάθισαν. Το σύνταγμα και οι βουλευτές είναι μια αρρώστεια. Δεν είναι η ζωή μας. Ή θα μας πεθάνη ή θα ψοφήση τέλος πάντων αυτή. Και θα ζήσωμε τότε με άλλο σύστημα πολιτικό, που μας έρχεται καλλίτερα. Πώς, χωρίς να μας μελετήσουν, χωρίς να μάθουν καλά το φυσικό μας, μας κόλλησαν βουλευτές και συντάγματα;»
Για ποιον λόγο όμως αποφάσισαν οι ξένοι και παρέσυραν στον σκοπό τους ακόμη και αγνούς αγωνιστές, την επιβολή αυτού του πολιτεύματος στην Πατρίδα μας; Απαντά σε αυτό ο Ιστορικός της Επαναστάσεως του 1821, ο οποίος τονίζει: «Όσον καιρό ο Άρμανσμπεργκ, το τυφλό όργανο της Αγγλίας, ήταν παντοδύναμος στον τόπο μας, είδαμε τον Πάλμερστον και τον Λάιονς νά ‘ναι ενθουσιασμένοι και να τα βρίσκουν όλα ωραία και καλά. Από τη στιγμή όμως που ο Άρμανσμπεργκ διώχτηκε το κάθε τι άλλαξε. Με μιας οι φίλοι μας οι Εγγλέζοι θυμήθηκαν τις πολιτικές μας ελευθερίες που καταπατούσε ο Όθωνας». (Φωτιάδης: Οθωνας – Η απολυταρχία, σελίς 288)
Περισσότερο αποκαλυπτικός ο καθηγητής Παναγιώτης Κονδύλης, αποκαλύπτει τους λόγους για τους οποίους επιβλήθηκε στην Πατρίδα μας το σύνταγμα της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843, συγκεκριμένα στο βιβλίο του ”Η παρακμή του αστικού πολιτισμού” ευθέως διατυπώνει τον ισχυρισμό ότι η ξενοκρατία επέβαλε τον βασιλευόμενο κοινοβουλευτισμό στην χώρα προκειμένου να ελέγξει τον Όθωνα, ο οποίος ήταν ένθερμος υποστηρικτής της Μεγάλης Ιδέας! Γράφει χαρακτηριστικά: “Η εισαγωγή τού βασιλευόμενου κοινοβουλευτισμού στη χώρα, και μάλιστα πάνω στη βάση της καθολικής ψηφοφορίας, δεν υπήρξε αναγκαία κι αναπόδραστη απόρροια εσωτερικών διεργασιών, αλλά κατά πρώτο λόγο η απάντηση των Δυτικών Δυνάμεων στην ανυπακοή της οθωνικής κυβέρνησης σε κρίσιμα θέματα εξωτερικής πολιτικής (υποστήριξη των αλυτρώτων κτλ.) και συνάμα το μέσο, με το όποιο οι Δυνάμεις αυτές φαντάζονταν ότι στο έξης θα μπορούσαν να ασκήσουν πιο τελεσφόρα την επιρροή τους”.