Οι σύμμαχοι, αφού τα συμφέροντά τους ταυτίζονται πια μ’ αυτά του Κεμάλ, παρακολουθούν αμέτοχοι το δράμα Ελληνικού λαού. 3000 χρόνια Ιωνικού πολιτισμού χάνονται οριστικά και οι πολιτικοί στην Αθήνα ρίχνουν τις ευθύνες ο ένας στον άλλο.
Το 1927 ιδρύεται η Τράπεζα της Ελλάδας με πρώτο πρόεδρο τον Αλέξανδρο Διομήδη. Η Ελλάδα δεν έχει τα απαιτούμενα κεφάλαια και ιδρύεται με κεφάλαια της Αγγλικής τράπεζας και γίνεται παράρτημά της. Μέρος του Ελληνικού χρυσού μεταφέρεται στη Αγγλική κεντρική τράπεζα . Από το σύνολο των μετοχών μόνο το 10% είναι φανερό και μπορεί να ελεγχθεί και το οποίο όμως μαζί με τις μετοχές του Ελληνικού Δημοσίου δεν ξεπερνά το 46%. Το υπόλοιπο 54%, δε μπορεί να ελεγχθεί σε ποια χέρια ανήκει. 1929 διεθνές οικονομικό κραχ. Η Ελλάδα συνάπτει δάνειο 3,6 εκ. δραχμών και εφαρμόζει τον “κανόνα του χρυσού”. Οι εξαγωγές όμως του καπνού, που από τους φόρους αποπληρωνόταν το δάνειο, πέφτουν δραματικά και το δάνειο δεν αποπληρώνεται. Το 1932 ο Βενιζέλος εγκαταλείπει τον “κανόνα του χρυσού” κάνει στάση πληρωμών και κηρύσσει πτώχευση.