Στις μέρες μας αναπαράγεται συχνά —είτε από άτομα χωρίς ιστορική κατάρτιση είτε από κύκλους με συγκεκριμένες σκοπιμότητες— ο ανυπόστατος ισχυρισμός ότι οι Γερμανοί έτρεφαν συλλογικό μίσος για τους Έλληνες ή ότι τους θεωρούσαν φυλετικά κατώτερους, μαζί με παρόμοιες αυθαίρετες ανοησίες και γενικεύσεις
Με τη σημερινή ανάρτηση θα δούμε τι πίστευε για τους Έλληνες ο άνθρωπος που επηρέασε όσο κανείς άλλος την πολιτική σκέψη πολλών ηγετικών στελεχών του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος: ο προσωπικός μέντορας του Ρούντολφ Ες, ο άνθρωπος που επισκέφθηκε επανειλημμένα τον Αδόλφο Χίτλερ στη φυλακή του Λάντσμπεργκ επηρεάζοντας τη συγγραφή του βιβλίου του, και κύριος διαμορφωτής της γερμανικής γεωπολιτικής σκέψης, ο καθηγητής Καρλ Χαουσχόφερ
Στο παρόν άρθρο παρουσιάζονται αποσπάσματα από τις απόρρητες εκθέσεις του συνταγματάρχη Ulius Louis Amoss, στελέχους του αμερικανικού Γραφείου Στρατηγικών Υπηρεσιών (OSS). Ακόμη και πριν από την επίσημη ίδρυση της OSS, ο Amoss και ο συνταγματάρχης William Donovan συγκροτούσαν έναν ειδικό μηχανισμό για λογαριασμό του προέδρου Roosevelt, επιτρέποντάς του να ασκεί παρασκηνιακή εξωτερική πολιτική μέσω ειδικών απεσταλμένων και εκτός των επίσημων θεσμικών διαύλων
Ο Καρλ Χαουσχόφερ Γερμανός στρατηγός και γεωγράφος, υπήρξε ο κύριος θεμελιωτής της γερμανικής γεωπολιτικής σκέψης (Geopolitik) κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, επηρεάζοντας ουσιαστικά την εξωτερική πολιτική του Γ΄ Ράιχ. Μέσα από το περιοδικό Zeitschrift für Geopolitik, το οποίο ίδρυσε το 1924, συνέβαλε καθοριστικά στη διάδοση θεωριών όπως εκείνη του «ζωτικού χώρου» (Lebensraum) και των ευρύτερων ηπειρωτικών ζωνών επιρροής (Pan-Ideen)
Σε αντίθεση με τις διαδεδομένες σήμερα παρανοήσεις, ο Χαουσχόφερ υποστήριζε τη σύμπτυξη ενός ισχυρού ηπειρωτικού ευρασιατικού συνασπισμού (Βερολίνο–Μόσχα–Τόκιο) για την ανάσχεση της αγγλοσαξονικής ναυτικής κυριαρχίας. Υπό αυτό το πρίσμα, επικρότησε θερμά το Σύμφωνο Ρίμπεντροπ–Μολότοφ του 1939, καθώς και το μετέπειτα σύμφωνο ουδετερότητας μεταξύ Τόκιο και Μόσχας. Η συμφωνία με τον Στάλιν φαινόταν να παρακάμπτει το ιδεολογικό ανάχωμα του μπολσεβικισμού, επιτρέποντας στη ρεαλιστική γεωπολιτική περί ” (Lebensraum)”ζωτικού χώρου του Χάουσχοφερ-Χίτλερ να υπερισχύσει —έστω και πρόσκαιρα.
Γίνεται, επομένως, αντιληπτό ότι οι θέσεις ενός βασικού θεωρητικού της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής σχετικά με τους Έλληνες έχουν βαρύνουσα ιστορική αξία.
ΑΠΟΡΗΤΤΟ
[…]Ο καθηγητής Χαουσχόφερ τοποθετούσε την Ελλάδα στην υψηλότερη θέση μεταξύ των βαλκανικών κρατών· [και] τους Έλληνες σε όλο τον κόσμο ως σημαντικούς για τα γερμανικά σχέδια. Αυτά τα πράγματα μου είπε το 1922. Αυτά τα πράγματα είχα κατά νου όταν ο Διευθυντής Στρατηγικών Υπηρεσιών (τότε Συντονιστής Πληροφοριών / COI) με προσέλαβε στην υπηρεσία του στις 16 Δεκεμβρίου 1941. Ίσως έχει ενδιαφέρον να σημειωθεί πώς αυτός ο σημερινός ρυθμιστής της γερμανικής πολιτικής επηρέασε τη δραστηριότητα της O.S.S.· πώς οι κάπως αδιάκριτες συνομιλίες του μαζί μου μας έδωσαν μια εικόνα για τη μελλοντική γερμανική δραστηριότητα και μας επέτρεψαν να χρησιμοποιήσουμε τις ιδέες του και να προλάβουμε τα σχέδιά του.
Τον Σεπτέμβριο του 1922, η Ελλάδα είχε υποστεί μια ταπεινωτική ήττα· ενάμιση εκατομμύριο Ίωνες Έλληνες είχαν εκδιωχθεί βίαια από τη Μικρά Ασία, τη γη που κατείχαν από την προϊστορία. Οι Τούρκοι απειλούσαν την ηπειρωτική Ελλάδα. Ο Πρωθυπουργός Γούναρης και ο Υπουργός Στρατιωτικών Θεοτόκης, φοβούμενοι ανταρσία, είχαν αποστρατεύσει ολόκληρο τον στρατό, και οι Τούρκοι συγκεντρώνονταν για εισβολή.
Η επανάσταση ξέσπασε ούτως ή άλλως. Ο συνταγματάρχης Πλαστήρας, ο οποίος είχε ανοίξει δρόμο πολεμώντας μέσα από τις τουρκικές γραμμές, αρνήθηκε να αποστρατευτεί. Ο Πρωθυπουργός, οι Υπουργοί Στρατιωτικών, Εσωτερικών και Εξωτερικών, καθώς και ο Αρχιστράτηγος συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν. Η Ελλάδα, βαριά πληγωμένη, βρισκόταν στα δίχτυα ενός αιματηρού αδελφοκτόνου πολέμου.
Μέσα σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο, ο ήδη από τότε φημισμένος καθηγητής Χαουσχόφερ (Haushofer) μου ζήτησε να απαριθμήσω τις βαλκανικές χώρες κατά σειρά σπουδαιότητας και μελλοντικών προοπτικών. Τις κατέταξα ως εξής:
Γιουγκοσλαβία
Ρουμανία
Τουρκία
Βουλγαρία
Ελλάδα
Αλβανία
Ο Χαουσχόφερ είπε ότι περίμενε να τις κατατάξω με αυτή τη σειρά, αλλά ο ίδιος διαφωνούσε. Ο δικός του κατάλογος ακολουθεί:
Ελλάδα
Γιουγκοσλαβία
Τουρκία
Βουλγαρία
Ρουμανία
Αλβανία
«Η ήττα της Ελλάδας είναι προσωρινή», είπε, «η Ελλάδα είναι συνηθισμένη στις καταστροφές και θα μετατρέψει και αυτή σε ευλογία. Οι Μικρασιάτες Έλληνες θα φέρουν νέα δύναμη στην ηπειρωτική χώρα· θα εισαγάγουν νέες δεξιότητες και επαγγέλματα. Συναγωνιζόμενοι μαζί τους, οι “Παλαιοελλαδίτες” θα αναγκαστούν να αναβαθμίσουν την επιχειρηματικότητά τους. Ένα κύμα πατριωτισμού θα σαρώσει κάθε ελληνική κοινότητα στον Κόσμο».
«Η φύση απεχθάνεται το κενό», συνέχισε ο καθηγητής Χαουσχόφερ, «χρήματα από Έλληνες και φίλους των Ελλήνων θα εισρεύσουν από όλες τις γωνιές της Γης. Πολλοί Έλληνες από πολλές χώρες θα επιστρέψουν στην αρχαία πατρίδα τους. Θα φέρουν νέες οπτικές και θα ενισχύσουν τους δεσμούς ανάμεσα στη Μητέρα Πατρίδα και τα παιδιά της που προηγουμένως είχαν σχεδόν χαθεί για την Ελλάδα».
«Η Ελλάδα είναι σημαντική για τα μελλοντικά σχέδια της Γερμανίας», είπε ο καθηγητής. «Θα σου πω γιατί, καθώς και κάτι για το πώς θα τους χρησιμοποιήσουμε».
Από τον Καθηγητή έμαθα ότι ο ίδιος και οι διαμορφωτές πολιτικής της Γερμανίας θεωρούσαν την Ελλάδα ως το «Κλειδί» για την Ανατολική Ευρώπη. Σε κάθε σταυροδρόμι του Κόσμου· στη ζούγκλα, στα λιμάνια και στις πολυπληθείς πόλεις κάθε ηπείρου, η Ελλάδα διαδραματίζει ρόλο στο εμπόριο, στο εξωτερικό εμπόριο· οι Έλληνες διαδραματίζουν ρόλο στην πολιτική και στην κατασκοπεία.
Η Ελλάδα είναι το σημαντικότερο έθνος στα Βαλκάνια. Η χώρα της Ελλάδας προσφέρει τη χερσαία γέφυρα ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση· η χερσόνησός της προβάλλει μέσα στη Μεσόγειο και, σαν τροχονόμος, ρυθμίζει την κυκλοφορία Ανατολής και Δύσης. Οι Έλληνες ζούσαν επί γενεές παντού. Ήταν «παρατηρητές» κατ’ εξοχήν. Η ιστορία, η παράδοση και οι ικανότητές τους τούς καθιστούσαν ιδανικούς μυστικούς πράκτορες.
Ο καθηγητής Χαουσχόφερ πρότεινε να προσελκύσουν/εξαγοράσουν [traduce] ορισμένους εξέχοντες Έλληνες στην Ελλάδα και, μέσω αυτών, να διορίσουν πράκτορες σε όλο τον Κόσμο. Η ίδια η Ελλάδα, στον επερχόμενο πόλεμο, θα εξαναγκαζόταν να ταχθεί στο πλευρό της Γερμανίας. Κάποια μέρα θα γινόταν μια άλλη επανάσταση στην Ελλάδα· αυτή τη φορά θα ήταν εμπνευσμένη και κατευθυνόμενη από Γερμανούς μυστικούς πράκτορες.
Ο Καθηγητής πίστευε ότι στον προηγούμενο Παγκόσμιο Πόλεμο η αχίλλειος πτέρνα της Γερμανίας ήταν η Ελλάδα. Στον νέο πόλεμο, η Γερμανία δεν θα επαναλάμβανε το λάθος της. Το θέμα με ενδιέφερε· μίλησα με Βρετανούς πράκτορες, με Αμερικανούς διπλωμάτες και με Γάλλους αξιωματούχους. Οι ιδέες του Καθηγητή αντιμετωπίστηκαν με χλευασμό. Μίλησα όμως επίσης με τον Βαρόνο Σενκ (Baron Schenck), ο οποίος στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο είχε διευθύνει τον Ψυχολογικό Πόλεμο από την Αθήνα· με τον Ταγματάρχη Χόφμαν (Major Hoffman), τον Γερμανό αρχικατάσκοπο στην Ελλάδα, και με τον Δρ. Φαμπρίκιους (Dr. Fabricius), ο οποίος αργότερα έγινε ο πρεσβευτής στη Ρουμανία και υπό την πανούργα ηγεσία του οποίου η Ρουμανία εγκατέλειψε τους παλιούς της Συμμάχους.
Μίλησα επίσης με την Κυρία Χατζηλαζάρου, την πρώην Κόμισσα φον Στάιν (Countess von Stein), δεύτερη εξαδέλφη του Κάιζερ.
Μίλησα με τον Δρ. Στρέιτ (Dr. Streit), τον βαυαρικής καταγωγής Έλληνα που ήταν σύμβουλος του Βασιλιά Κωνσταντίνου· με τη Βασίλισσα Σοφία και με πολλούς άλλους. Οι Γερμανοί και οι γερμανόφιλοι δεν απέκλειαν έναν νέο πόλεμο, αν και ήταν ασαφείς ως προς τον πιθανό συσχετισμό δυνάμεων.
Όταν με κάλεσε ο Συνταγματάρχης Ντόνοβαν (Colonel Donovan), οι παλιές συνομιλίες επανήλθαν να με στοιχειώσουν. Είχαν άραγε πραγματοποιηθεί όσα μου είχε πει ο Καθηγητής Χαουσχόφερ (Haushofer) δεκαεννέα χρόνια πριν; Θεώρησα πρώτιστο καθήκον μου να ερευνήσω τους Έλληνες αξιωματούχους και το ιστορικό τους κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου. Ανακάλυψα ότι ένας αριθμός αξιωματούχων του Μεταξά εξακολουθούσε να βρίσκεται σε θέσεις εξουσίας· ότι ο επίφοβος, διορισμένος [κατ’ επιρροήν] από τον Χίμλερ Αρχηγός της Μυστικής Αστυνομίας, Μανιαδάκης, βρισκόταν στο Μπουένος Άιρες, στο μισθολόγιο της Ελληνικής Κυβέρνησης — συναναστρεφόμενος ανοιχτά με Γερμανούς πράκτορες, συνωμοτώντας με φιλογερμανούς Αργεντινούς.
Η Μαύρη Λίστα που συνέταξα αποτελεί καταγεγραμμένο αρχειακό γεγονός και επηρέασε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το FBI (Federal Bureau of Investigation). Αλλά και άλλοι Έλληνες ήταν αμφισβητήσιμοι. Ο Βασιλιάς Γεώργιος είχε μείνει πιστός στην πολεμική του δέσμευση απέναντι στους Βρετανούς. Όμως οι Φιλελεύθεροι τον κατηγορούσαν για τη φιλογερμανική δικτατορία του Μεταξά, μια δικτατορία που εγκαθιδρύθηκε σαράντα οκτώ ώρες αφότου είχε υποσχεθεί στους αρχηγούς των Φιλελευθέρων ότι δεν θα το έπραττε. Μαζί με τον πατέρα του, είχε εκδιωχθεί ως φιλογερμανός κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.