Η θέση της Χρυσής Αυγής περί “λαϊκού” κράτους
Τρίτη, 14 Ιουλίου 2020 - 00:12


Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δεν πιστεύει στο λεγόμενο “λαϊκό κράτος”. Ακόμη και πριν την έλευση του Χριστιανισμού κάθε μορφή Ελληνικού κράτους είτε με την μορφή Πολιτείας, είτε Συμπολιτείας, είτε Αυτοκρατορίας, είχε χαρακτήρα Θεϊκό! Σε όσους δε επιμένουν θα τους θυμίσουμε ότι το Ελληνικό κράτος ιδρύθηκε εν ονόματι της Αγίας Τριάδος και για του λόγου το αληθές:

Α’ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ: ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ - 1Η ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1822, Το Προσωρινό Πολίτευμα της Ελλάδος: «Ἐν ὀνόματι τῆς Ἁγίας καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος, Τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος, τὸ ὑπὸ τὴν φρικώδη ὀθωμανικὴν δυναστείαν, μὴ δυνάμενον νὰ φέρῃ τὸν βαρύτατον καὶ ἀπαραδειγμάτιστον ζυγὸν τῆς τυραννίας, καὶ ἀποσεῖσαν αὐτὸν μὲ μεγάλας θυσίας, κηρύττει σήμερον διὰ τῶν νομίμων παραστατῶν του, εἰς Ἐθνικὴν συνηγμένων Συνέλευσιν, ἐνώπιον Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, τὴν Πολιτικὴν αὑτοῦ Ὕπαρξιν καὶ Ἀνεξαρτησίαν.”

Με απλά λόγια, η δημιουργία κράτους “λαϊκού”, που σημαίνει στην πραγματικότητα άθεου και άθρησκου κράτους, ισοδυναμεί με την διάλυση του Ελληνικού κράτους!
 

Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δεν πιστεύει στο λεγόμενο “λαϊκό κράτος”. Ακόμη και πριν την έλευση του Χριστιανισμού κάθε μορφή Ελληνικού κράτους

Από την πρώτη ομιλία του Ν.Γ. Μιχαλολιάκου στην Βουλή
Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2020 - 22:41


Ήταν 8 Ιουλίου του 2012 και ήταν η πρώτη ομιλία του Γ.Γ. της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ στο κοινοβούλιο. Από την πρώτη του ακόμη ομιλία κατήγγειλε την πολιτική της ΝΔ στο θέμα των λαθρομεταναστών, της Εθνικής Άμυνας και της δημόσιας ασφαλείας. Δεν έκαναν τίποτε και έτσι 8 χρόνια μετά τα πράγματα είναι χειρότερα.

Από το απόσπασμα και μόνο αυτής της ομιλίας φαίνεται καθαρά γιατί η Νέα Δημοκρατία πολεμά με κάθε τρόπο ακόμη και σήμερα με μεθοδεύσεις βρώμικες το εθνικιστικό κίνημα την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ.

ΒΟΥΛΗ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ 2012, Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ:

“Δεν φταίμε εμείς για τους πολέμους που έκανε η Αμερική στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, για την Αραβική Άνοιξη. Δεν φταίμε εμείς που η Τουρκία έχει καταστήσει κρατική επιχείρηση δουλεμπορίου τους λαθρομετανάστες και έχουν μαζευτεί δύο εκατομμύρια στην πατρίδα μας…

Έρχομαι σε ένα θέμα που είναι μείζον για εμάς. Άκουσα τα όσα είπε ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Είπε ότι «θα υπάρχουν ακόμα λιγότερες δαπάνες προς χάριν της πολιτικής του μνημονίου». Όχι, ούτε μια σφαίρα λιγότερη για τις Ένοπλες Δυνάμεις μας, για τους παγκόσμιους τοκογλύφους. Οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι το στήριγμα του έθνους. Χωρίς αυτές δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.

Στο σημείο αυτό επίσης, θα ήθελα να πω ότι άμεσα σχετικό είναι και το ζήτημα της δημόσιας ασφάλειας της χώρας. Δεν έχουμε να κάνουμε με κοινούς κακοποιούς, καταλάβετε το. Έχουμε να κάνουμε με ληστές με καλάσνικοφ… ”
 

Ήταν 8 Ιουλίου του 2012 και ήταν η πρώτη ομιλία του Γ.Γ. της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ στο κοινοβούλιο. Από την πρώτη

Μια κυβέρνηση “για τα πανηγύρια” καταργεί τα πανηγύρια! Γιατί;
Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2020 - 20:58

Δεν είχε το πολιτικό θάρρος να λάβει ο ίδιος ο δειλός δικτάτορας Μητσοτάκης την ευθύνη της απόφασης για κατάργηση των πανηγυριών κι έριξε το «μπαλάκι» στην Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Υγείας!

Η οποία, με σημερινή της απόφαση, κατόπιν εισηγήσεως Κούλη, απαγορεύθηκαν τα πανηγύρια σ’ ολόκληρη τη χώρα, μέχρι το τέλος Ιουλίου, με πρόσχημα την μη εξάπλωση του κοροϊδοϊού. Εννοείται φυσικά, πως όταν θα φτάσουμε στα τέλη του Ιουλίου, η ίδια Επιτροπή θα παρατείνει την απαγόρευση μέχρι τα τέλη Αυγούστου.

Βέβαια, μέχρι τώρα κανένας δεν κόλλησε τον ιό σε πανηγύρι, αλλά αυτό δεν έχει καμμιά σημασία! Ο πραγματικός λόγος της απαγόρευσης δεν έχει να κάνει...

Διαβάστε την συνέχεια στο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ.ΝΕΤ

Δεν είχε το πολιτικό θάρρος να λάβει ο ίδιος ο δειλός δικτάτορας Μητσοτάκης την ευθύνη της απόφασης για κατάργηση των

Όταν η ΝΔ έλεγε ότι εχθρός είναι η Χρυσή Αυγή και όχι η διαφθορά
Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2020 - 19:25


Τα όσα αποκαλύπτονται για την υπόθεση Novartis μας θυμίζουν ότι τον καιρό που κυβερνούσε ο Σαμαράς, έλεγαν απευθυνόμενοι σε ΣΥΡΙΖΑ και αντιπολίτευση οι νεοδημοκράτες, να μη μιλούν για σκάνδαλα γιατί έτσι ενισχύουν την Χρυσή Αυγή. Τα ίδια έλεγε και ο Βούτσης στους νεοδημοκράτες όταν κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Και αξίζει τον κόπο να θυμηθούμε ένα δημοσίευμα της εποχής Σαμαρά:

Εφημερίδα “δημοκρατία”: “Διαβάζω στις εφημερίδες ότι ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης κατηγορεί τον κ. Καμμένο πως με τις δηλώσεις του περί συναλλαγών και αποστατών ρίχνει νερό στον μύλο της Χρυσής Αυγής. Ώστε αυτό είναι το πρόβλημα κύριε Μίλτο μας, και όχι η αλήθεια; Αντί να ψάξετε να βρείτε αν στέκουν οι καταγγελίες, για τις οποίες βέβαια βουΐζει ο τόπος, ασχολείστε με τα νερά και τους νερουλάδες;

Αντί οι καταγγελίες αυτές να είχαν κουνήσει συθέμελα το έτσι κι αλλιώς σαθρό πολιτικό σύστημά μας, μας κόφτει αν τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής αυξάνονται; Δηλαδή, εχθρός μας είναι η Χρυσή Αυγή και όχι η διαφθορά; Και προτιμά ο κύριος Μίλτος το “πνίξιμο” τυχόν σκανδάλων, προκειμένου να μην πάει νερό στον μύλο της Χρυσής Αυγής; Δεν είναι έτσι, κύριε Βαρβιτσιώτη. Κάπου τα έχετε… μουσκέψει.” Χρίστος Μπολώσης”
 

Τα όσα αποκαλύπτονται για την υπόθεση Novartis μας θυμίζουν ότι τον καιρό που κυβερνούσε ο Σαμαράς, έλεγαν απευθυνόμενοι σε ΣΥΡΙΖΑ

Πυρηνική δύναμη θέλει να γίνει η Τουρκία
Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2020 - 17:53


Στο πλευρό της το Πακιστάν!

Τον Οκτώβριο του 2019 η Τουρκία ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών δήλωσε ότι  είναι αντίθετη στην απαγόρευση σε χώρες όπως η Τουρκία να έχουν πυρηνικά όπλα, όταν άλλα κράτη έχουν. Ο ίδιος ο Ερντογάν σε δημόσια ομιλία του στα μέλη του Κόμματος του ΑΚΡ είχε πει «ορισμένες χώρες έχουν πυραύλους με πυρηνικές κεφαλές, όχι μία ή δύο, αλλά μας λένε ότι εμείς δεν μπορούμε να τα έχουμε. Αυτό, δεν μπορώ να δεχτώ».

Ο Ερντογάν συνεργάζεται στρατιωτικά με ένα πυρηνικό οπλισμένο Πακιστάν. Για δεκαετίες, οι τουρκο-πακιστανικές σχέσεις είναι ιδιαίτερα στενές. Από το 2018, ο Ερντογάν ενίσχυσε σημαντικά αυτούς τους δεσμούς. Το 2020 μίλησε σε κοινή σύνοδο του κοινοβουλίου του Πακιστάν, υποστηρίζοντας με πάθος τη θέση του Πακιστάν στη διαμάχη του Κασμίρ.

Εάν υπήρχε μία εθνική κυβέρνηση στην Ελλάδα, θα έπρεπε να εκμεταλλευτεί την στενή συμμαχία της Τουρκίας με το Πακιστάν και να αναπτύξει στενές σχέσεις με την ισχυρότερη από το Πακιστάν πυρηνική δύναμη, που είναι η Ινδία και ευρίσκεται σε σχεδόν εμπόλεμη κατάσταση.

Όμως, βλέπετε, το Πακιστάν είναι πιστός σύμμαχος των ΗΠΑ και το ψευτορωμαίικο της κυβέρνησης των Αθηνών κάνει ό,τι του λένε οι Αμερικάνοι. Έτσι δεν αποκλείεται εάν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση να ξυπνήσουμε με την Τουρκία πυρηνική δύναμη και την Ελλάδα επαρχία της Τουρκίας…
 

Στο πλευρό της το Πακιστάν! Τον Οκτώβριο του 2019 η Τουρκία ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών δήλωσε

Ο Έζρα Πάουντ, ο Χάρης Βλαβιανός και μια δήλωση μετανοίας που δεν έγινε ποτέ!
Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2020 - 16:19


«Πέθαναν μυριάδες,/ κι ανάμεσά τους, οι καλύτεροι,/ για μια φαφούτα γριά σκύλα,/ για έναν μπαλωμένο πολιτισμό.”

Ο Έζρα Πάουντ δεν υπήρξε απλά ένας μεγάλος ποιητής του 20ου αιώνος, αλλά Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΟΣ και όταν κάποτε σταματήσει να επικρατεί η εμπάθεια σε ολόκληρο τον κόσμο, τότε αυτό σίγουρα θα ειπωθεί!

Στην εφημερίδα “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ” έγραψε προ ημερών ένα κείμενο με τίτλο “Ο πρώτος μοντερνιστής ποιητής”, ο κ. Χάρης Βλαβιανός, εξαίρετος λογοτέχνης και υπέροχος μεταφραστής του Έζρα Πάουντ και αποτυχημένος απολογητής του, αφού από κανέναν δεν ζήτησε ο Έζρα Πάουντ να απολογηθεί για λογαριασμό του!

Αναφέρεται στο κείμενό του στα εκατό χρόνια από την πρώτη έκδοση του κορυφαίου ποιήματός του “Χιου Σέλγουιν Μώμπερλυ”, ένα ποίημα, που γράφτηκε στα χρόνια του πρώτου μεγάλου πολέμου και που μέσα απ’ αυτό κρίνει ο Πάουντ τον κόσμο που ερχότανε, τον κόσμο που ζούμε ακόμη και σήμερα.

Γράφει δε χαρακτηριστικά για το μεγάλο αυτό έργο του Έζρα Παουντ: 

“Ο Πάουντ αντιπαραβάλλει τη θυσία της νεανικής σάρκας με τη «φαφούτα γριά σκύλα» (Αγγλία). Στο ποίημα «IV» διαβάζουμε: «Αυτοί πάντως πολέμησαν,/ και μερικοί πιστεύοντας,/ pro domo πάντως…// Αλλοι πρόθυμοι για τα όπλα,/ άλλοι για περιπέτεια,/ άλλοι απ’ τον φόβο της αδυναμίας,/ άλλοι από τον φόβο της αποδοκιμασίας,/ άλλοι από αγάπη για τη σφαγή, στη φαντασία,/ μαθαίνοντας αργότερα…/ άλλοι με φόβο, μαθαίνοντας την αγάπη της σφαγής·// μερικοί έπεσαν, pro patria,// non “dulce” non “et décor”…// βούτηξαν ως τα μάτια στην κόλαση/ πιστεύοντας στα ψέματα των γέρων, ύστερα δυσπιστώντας/ επέστρεψαν στην πατρίδα, επέστρεψαν σ’ ένα ψέμα,/ επέστρεψαν σε αμέτρητες απάτες/ επέστρεψαν σε παλιά ψέματα και νέους εξευτελισμούς·/ τοκογλυφία πορωμένη και πανάρχαια/ και στις δημόσιες θέσεις συκοφάντες».

Ποιοι ήταν αλήθεια αυτοί που στήριξαν το ψέμα, τις απάτες, τους εξευτελισμούς; Ποιοι ήταν οι πορωμένοι και πανάρχαιοι τοκογλύφοι και οι συκοφάντες στις δημόσιες θέσεις; Μα ποιοι άλλοι από αυτούς που πολέμησε στην συνέχεια ο Πάουντ με θάρρος δημόσια έχοντας ψηλά το μέτωπο, αντιμετωπίζοντας με υπερηφάνεια την χλεύη και τις διώξεις. Και είναι οι στοίχοι του Πάουντ που λένε:

«Πέθαναν μυριάδες,/ κι ανάμεσά τους, οι καλύτεροι,/ για μια φαφούτα γριά σκύλα,/ για έναν μπαλωμένο πολιτισμό,// γοητεία, χαμόγελο στο ευγενικό στόμα,/ γοργή ματιά που χάθηκε κάτω απ’ της γης το βλέφαρο,// για δυο γρόσες σπασμένα αγάλματα,/ για μερικές χιλιάδες στραπατσαρισμένα βιβλία».

Ποια είναι η “φαφούτα γριά σκύλα”; Το λέει ο ίδιος ο κ. Χάρης Βλαβιανός, είναι η Αγγλία. Είναι για τον Πάουντ οι δυνάμεις του φιλελευθερισμού και της τοκογλυφίας της “Usura” του ομωνύμου ποίηματος του! Και ενάντια στην φαφούτα γριά σκύλα είναι “η γοργή ματιά που χάθηκε κάτω από της γης το βλέφαρο για δύο γρόσες σπασμένα αγάλματα” …

Όμως ο κ. Χάρης Βλαβιανός, ενώ θαυμάζει αναμφίβολα τον Πάουντ, νοιώθει υποχρεωμένος να τον δικαιολογήσει, χωρίς ποτέ αυτό βεβαίως να το έχει ζητήσει ο Έζρα Πάουντ από κανέναν! Και γράφει:

“Η μετέπειτα πορεία του Πάουντ είναι γνωστή. Προτίμησε τη φασιστική Ιταλία του Μουσολίνι από τη φιλελεύθερη Αγγλία του Λόιντ Τζορτζ. Ο Ελιοτ, ο Γέιτς και ο κύκλος του Bloomsbury δεν συμμερίστηκαν τις απόψεις του και δεν είχαν το δικό του τραγικό τέλος.”

Αλήθεια, ο Έλιοτ και ο Γέιτς οι δύο άλλοι μεγάλοι ποιητές του 20ου αιώνα ήταν φιλελεύθεροι; Γράφει και απαντά σχετικά ο ίδιος ο κ. Βλαβιανός σε παλαιότερο κείμενό του:
«Δεν κρύβω την αντιπάθειά μου για τον φασισμό και τις ιδέες του, από την άλλη όμως αγαπάω τον Πάουντ. Είναι θερμή η σχέση μου μαζί του. Στα Cantos που έχω μεταφράσει (ειδικά στο 81), αυτά της Εξιλέωσης, ο ποιητής παραδέχεται ότι έχει αποτύχει να δημιουργήσει έναν σύγχρονο Παράδεισο. Είναι ανθρώπινη η αποτυχία του. Ήταν λάθος η πολιτική του στράτευση. Ηθελα να καταλάβω τη φωνή του. Εχουμε να κάνουμε μ’ έναν συντετριμμένο άνθρωπο που τιμωρήθηκε σκληρά. Και ο Τ. Σ. Ελιοτ ήταν αντισημίτης, αλλά ήταν αρκετά προσεκτικός. Και ο Γέιτς έγραψε τον ύμνο των Ιρλανδών φασιστών, αλλά, τελικά, μόνο ο Πάουντ το πλήρωσε ακριβά».

Αντισημίτης και ο Έλιοτ, λοιπόν και ο Γέιτς πράγματι έγραψε τον ύμνο των Ιρλανδών φασιστών! Απλά τόσο ο Έλιοτ όσο και ο Γέιτς δεν τόλμησαν να περάσουν την κόκκινη γραμμή που πέρασε ο Πάουντ! Για τον οποίο Πάουντ, γράφει στο τελευταίο κείμενό του ο Χάρης Βλαβιανός:
«Αυτό που δεν μπορεί να του συγχωρεθεί δεν είναι τόσο η στράτευσή του με τον Μουσολίνι όσο ο ακραίος αντισημιτισμός του. Αλλά εκείνη την εποχή πάρα πολλοί συγγραφείς είχαν την προκατάληψη του αντισημιτισμού. Ο Πάουντ στο τέλος της ζωής του κατάλαβε αυτό το λάθος».

Μας λέει ότι κατάλαβε το λάθος … Πόθεν το τεκμαίρει; Από το 1958 έως το 1972, ο Πάουντ έζησε ελεύθερος 14 χρόνια στην Ιταλία. Δεν έγραψε ούτε μία αράδα που θα μπορούσε να λεχθεί ότι ήταν δήλωση μετανοίας. Μάλιστα το 1968 επισκέφτηκε την Ελλάδα να προσκυνήσει τον Ιερό Βράχο του Δυτικού Πολιτισμού, όπως είχε αποκαλέσει την Ακρόπολη και συναντήθηκε μάλιστα με τον Γεώργιο Σεφέρη, ο οποίος τον δεξιώθηκε σπίτι του.

Η τελευταία μου απάντηση στον κ. Χάρη Βλαβιανό, εξαίρετο λογοτέχνη και θαυμάσιο μεταφραστή του Έζρα Πάουντ είναι η φωτογραφία του Έζρα Πάουντ όταν επέστρεψε το 1958 στην Ιταλία όταν τους δημοσιογράφους που τον περίμεναν χαιρέτισε με το δεξί χέρι ψηλά. Μήπως ήταν και αυτό μία δήλωση μετανοίας…

Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

«Πέθαναν μυριάδες,/ κι ανάμεσά τους, οι καλύτεροι,/ για μια φαφούτα γριά σκύλα,/ για έναν μπαλωμένο πολιτισμό.” Ο Έζρα Πάουντ

In.gr κατά Εθνικού Ιεράρχη Αμβροσίου: “Είχε εξαιρετικές σχέσεις με τη Χρυσή Αυγή”
Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2020 - 14:47


Σφοδρή επίθεση από τα κυβερνητικά ΜΜΕ εναντίον του Εθνικού Ιεράρχη Αμβροσίου. Δεν ήταν μόνο η αριστερά που πανηγύρισε για την καταδίκη του, αλλά και τα ΜΜΕ έντυπα και ηλεκτρονικά του τέως συγκροτήματος Λαμπράκη. Ανάμεσα σε αυτά που τον κατηγορούν, το χειρότερο απ’ όλα ότι είχε σχέσεις με την Χρυσή Αυγή!

Η Χρυσή Αυγή δεν κρύβει ότι συμπαραστάθηκε στις εθνικές και πατριωτικές πρωτοβουλίες του Σεβάσμιου Ιεράρχη όπως βλέπετε στην φωτογραφία με τον πρώην βουλευτή και μέλος του πολιτικού συμβουλίου της Χρυσής Αυγής Ηλία Παναγιώταρου στην συγκέντρωση στο Αίγιο για την Μακεδονία μας.

Έγραψε λοιπόν γεμάτο χολή το "in.gr:«Αμβροσιάδα»:  Έργα και ημέρες του κήρυκα του μίσους πριν την καταδίκη - Ο μητροπολίτης Αμβρόσιος είχε γίνει γνωστός πριν να... εντρυφήσει στη ρητορική ομοφοβικού μίσους και την ενθάρρυνση της βίας κατά των ομοφυλοφίλων: Ο Μητροπολίτης Αιγιαλείας και Καλαβρύτων Αμβρόσιος μας χάρισε, για πρώτη φορά, ανακούφιση.

Η καταδίκη του από το Άρειο Πάγο για ρητορική μίσους και ρατσιστικό λόγο, αποτελεί μια από τις καθαρότερες σελίδες της νομικής ιστορίας της χώρας: Είναι η πρώτη καταδίκη που σχετίζεται με ομοφοβικό λόγο. Βεβαίως, όμως, ο μητροπολίτης Αμβρόσιος είχε γίνει γνωστός πριν να … εντρυφήσει στη ρητορική ομοφοβικού μίσους και την ενθάρρυνση της βίας κατά των ομοφυλοφίλων. Τον γνωρίσαμε αρχικά από τα κηρύγματά του κατά της Αριστεράς και έπειτα μέσα από τις εξαιρετικές σχέσεις που ανέπτυξε με τη Χρυσή Αυγή.”
 

Σφοδρή επίθεση από τα κυβερνητικά ΜΜΕ εναντίον του Εθνικού Ιεράρχη Αμβροσίου. Δεν ήταν μόνο η αριστερά που πανηγύρισε για την

Ο big brother είναι εδώ! Παρακολουθούν τηλεφωνήματα, μηνύματα και email με την βοήθεια λογισμικού εβραϊκής εταιρείας
Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2020 - 13:14


Ο παγκόσμιος ρουφιάνος παρακολουθεί και την Ελλάδα

Με αφορμή την δίωξη ενός δημοσιογράφου στο Μαρόκο, του Ομάρ Ράντι, η Διεθνής Αμνηστία αποκάλυψε ότι παρακολουθούσαν ηλεκτρονικά τον μαροκινό δημοσιογράφο 24 ώρες το 24ώρο. Η παρακολούθησή του γινόταν με την βοήθεια ενός λογισμικού Ισραηλινής εταιρείας και του προγράμματος PEGASUS όπως έγραψε η Ισπανική εφημερίδα “El Pais”.

Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Τορόντο απέδειξε ότι το συγκεκριμένο λογισμικό δίνει την δυνατότητα υποκλοπής και γεωεντοπισμού του κινητού τηλεφώνου μέσω κάποιου παραπλανητικού email ή μηνύματος!

Τα ενδιαφέροντα αρχίζουν από την αποκάλυψη ότι το Πανεπιστήμιο του Τορόντο εντόπισε ότι το συγκεκριμένο λογισμικό χρησιμοποιείται σε 45 χώρες. Ανάμεσα σε αυτές και η Ελλάδα!

Εκτός από την Ελλάδα, σε εφαρμογή έχει τεθεί το συγκεκριμένο λογισμικό σε ΗΠΑ, Γαλλία, Καναδά, Γερμανία και άλλες χώρες. Πρόκειται για έναν κατάσκοπο σε κάθε τσέπη έχουν γράψει οι γερμανικές εφημερίδες. Μιλάμε για ένα παγκόσμιο φακέλωμα και όλη αυτή την κατάσταση έχουν το θράσος κάποιοι να την αποκαλούν παγκόσμια “δημοκρατία”.
 

Ο παγκόσμιος ρουφιάνος παρακολουθεί και την Ελλάδα Με αφορμή την δίωξη ενός δημοσιογράφου στο Μαρόκο, του Ομάρ Ράντι, η

Οι ΗΠΑ αποχαιρετούν την Μέση Ανατολή
Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2020 - 11:46


Ιστορικά, η στρατηγική βάση για την ανάμειξη των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή διαμορφώθηκε από διάφορους στόχους ιμπεριαλιστικής πολιτικής που αντικατοπτρίζουν τόσο την εξέλιξη της περιφερειακής δυναμικής, όσο και τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Αυτά τα στρατηγικά συμφέροντα επικεντρώθηκαν κυρίως στην κατοχή και προστασία των ενεργειακών πηγών της περιοχής, της αξιόπιστης ροής εμπορευμάτων μέσω των Στενών του Ορμούζ και του Σουέζ και της υποστήριξης της ασφάλειας του Ισραήλ.

Από το 2010, με την εφαρμογή και κατόπιν αποτυχία του σχεδίου «αραβική άνοιξη», οι γεωπολιτικές εντάσεις, οι διαμάχες και οι αλλαγές στο τοπίο ασφαλείας της περιοχής αναγκάζουν τις ΗΠΑ να επανακαθορίσουν την σχέση τους με την Μέση Ανατολή. Οι στρατηγικοί πυλώνες των ΗΠΑ στην περιοχή δέχονται έντονες πιέσεις, μια κατάσταση που επιταχύνεται από τρεις βασικούς παράγοντες.

Πρώτον, ο πρωταρχικός στόχος της Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ είναι ο ανταγωνισμός εξουσίας με την Κίνα και την Ρωσία (National Defence Strategy 2018), καθώς οι δυο αυτές υπερδυνάμεις διαπνέονται από μια αυξανόμενη τάση στρατηγικής συνεργασίας σε πολλά θέματα και σε πολλές περιοχές του κόσμου, μια στρατηγική συνεργασία που διαμορφώνεται στον στρατιωτικό και οικονομικό τομέα. Θυμίζουμε ότι αυτή η στρατηγική συνεργασία συνάδει με τις ιδέες του Αλεξάντερ Ντούγκιν, ιδέες που προωθήθηκαν στο βιβλίο του με τίτλο «Θεμέλια της Γεωπολιτικής» (1997), στο οποίο αναλύεται η πραγμάτωση ενός ενιαίου οικονομικού τοπίου με την ονομασία «Greater Eurasia» (Ευρύτερη Ευρασία).

Η «Ευρύτερη Ευρασία» αναφέρεται σε χώρες που βρίσκονται στο έδαφος της Ευρασιατικής ηπείρου σε όλη την Ασία, την Ευρώπη και την Μέση Ανατολή. Περιλαμβάνει 91 χώρες που αντιπροσωπεύουν τα δυο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού, του εξαγωγικού εμπορίου και υπηρεσιών και του ΑΕΠ. Συνεπώς, η στρατηγική σύγκλιση και οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των υπερδυνάμεων Ρωσίας και Κίνας οδηγούν σε μετατόπιση της γεωπολιτικής στην Ευρύτερη Ευρασία και δημιουργούν προκλήσεις για τις ΗΠΑ σε όλο τον κόσμο.

Δεύτερον, οι ΗΠΑ εξελίσσονται στον μεγαλύτερο παραγωγό υδρογονανθράκων στον κόσμο (σχιστολιθικό αέριο και πετρέλαιο), ξεπερνώντας την παραγωγική ικανότητα της Σαουδικής Αραβίας και Ρωσίας μαζί. Ως αποτέλεσμα, οι ΗΠΑ δεν εξαρτώνται πλέον από τα ενεργειακά κοιτάσματα της Μέσης Ανατολής, κάτι που αναμφισβήτητα αλλάζει το ενεργειακό τοπίο και οδηγεί σε ευρείες περιφερειακές και παγκόσμιες γεωπολιτικές επιπτώσεις. Η εποχή αφθονίας υδρογονανθράκων για τις ΗΠΑ οδηγεί στην αλλαγή των σχέσεων με τους περιφερειακούς συμμάχους, οι οποίοι αναγκάζονται να επαναπροσδιορίσουν τις συμμαχίες τους στην βάση του ανταγωνισμού στην παγκόσμια αγορά υδρογονανθράκων (βλ. αυξητικές τάσεις συνεργασίας Σαουδικής Αραβίας-Ρωσίας, προμήθειες ρωσικών οπλικών συστημάτων από το Ριάντ).

Τρίτον, σύμφωνα με την έκθεση «Global Threats Report 2019» της CIA, η περιοχή της Μέσης Ανατολής είναι ιδιαίτερα ευάλωτη σε κλιματικές αλλαγές (ξηρασία, κύματα υψηλών θερμοκρασιών, πλημύρες) και αυτό σε συνδυασμό με την κακή διακυβέρνηση οδηγεί σε αυξημένη έλλειψη τροφίμων και νερού. Το αποτέλεσμα θα είναι κοινωνικές αναταραχές, μετανάστευση και έντονες διαμάχες μεταξύ περιφερειακών κρατικών και μη κρατικών φορέων. Σε αυτό το τοπίο ουδόλως επιθυμούν να εμπλακούν οι ΗΠΑ.

Είναι λογικό οι ΗΠΑ, υπό την σημερινή τους διοίκηση, να βλέπουν ότι τα γεωπολιτικά οφέλη που απορρέουν από την διατήρηση των ιστορικών στρατηγικών πυλώνων και των στόχων της πολιτικής τους στην Μέση Ανατολή έναντι των κινδύνων που συνδέονται με μια τέτοια πολιτική, να μην είναι πλέον βιώσιμα. Για τις ΗΠΑ η στρατηγική «απειλή» Ρωσίας και Κίνας, μια απειλή που περιλαμβάνει πολιτική, οικονομική, στρατιωτική και κοινωνική ατζέντα, πλήττει σοβαρά τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα και θεωρούν ότι το πολιτικό και στρατηγικό πλεονέκτημα των δυο αυτών υπερδυνάμεων απαιτεί από τις ίδιες να κάνουν «πίσω» στην Μέση Ανατολή. Κατά την άποψη των ΗΠΑ, η περιοχή της Μέσης Ανατολής δεν είναι πλέον στο πεδίο των προτεραιοτήτων τους.

Οι στρατηγικές επιπτώσεις από την αποχώρηση των ΗΠΑ μετατοπίζουν το γεωπολιτικό περιβάλλον, στο κενό εξουσίας εισβάλει η Ρωσία με την Κίνα με στρατιωτικά και οικονομικά μέσα, προκειμένου να αυξήσουν την περιφερειακή επιρροή τους. Τα τελευταία χρόνια η Ρωσία ενισχύει τον στρατιωτικό βηματισμό της στην Συρία, Αίγυπτο και Λιβύη και συνεργάζεται με την Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, ενώ η Κίνα μέσω της πρωτοβουλίας «One Belt One Road» (Νέος Δρόμος του Μεταξιού) οικοδομεί τεράστιες οικονομικές και εμπορικές εξαρτήσεις μεταξύ Ασίας και Μέσης Ανατολής.

Η κυβέρνηση Τραμπ τοποθετεί στο επίκεντρο της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ τον ανταγωνισμό με την Ρωσία και την Κίνα. Η αποχώρηση από την Μέση Ανατολή (και το Αφγανιστάν) δημιουργεί εσωτερικές εντάσεις στο πολιτικό κατεστημένο της Ουάσιγκτον, καθώς διαταράσσονται ισορροπίες δεκαετιών που δημιούργησε η σιωνιστική ολιγαρχία των πλουτοκρατών. Η πολιτική Τραμπ σημαίνει ότι πρέπει να προληφθεί με κάθε δυνατό τρόπο η άνοδος της Κίνας και Ρωσίας ως κυρίαρχες δυνάμεις στο γεωπολιτικό στερέωμα.

Σε αυτό το πλαίσιο η Μέση Ανατολή δεν αποτελεί πλέον γεωγραφικό χώρο «pivot» για την περικύκλωση της Ευρασίας και την εξουδετέρωση αυτών των δυο υπερδυνάμεων, το γεωπολιτικό ενδιαφέρον των ΗΠΑ μετατοπίζεται στην Νοτιοανατολική Ασία και Ειρηνικό. Συρία, Ιράκ, Ιράν βαθμιαία βγαίνουν από την ατζέντα των ΗΠΑ, σε αυτό συνετέλεσε η επιτυχής στρατιωτική επέμβαση και εμπλοκή της Ρωσίας στην περιοχή.

Σημείωση: Το 1907 ο ανώτατος βρετανός διπλωμάτης Eyre Crowe κατέθεσε σχετικά με την αυξανόμενη απειλή της αυτοκρατορικής Γερμανίας προς το Ηνωμένο Βασίλειο ένα υπόμνημα προς τον υπουργό Εξωτερικών Edward Gray και τον πρωθυπουργό Henry Campbell-Bannerman. Στο «The Crowe Memorandum», ο βρετανός διπλωμάτης εξετάζει τις σχέσεις Γερμανίας-Ηνωμένου Βασιλείου και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ανεξάρτητα από τις προθέσεις των ηγετών της Γερμανίας, η οικονομική και στρατιωτική της άνοδος σήμαινε ότι η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη.

Επτά χρόνια μετά την έκδοση του «υπομνήματος Crowe» ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ας μην κατηγορηθούμε για μεσσιανικό σύνδρομο αν στην θέση της Γερμανίας σήμερα τοποθετούσαμε την Ρωσία και Κίνα και στην θέση του Ηνωμένου Βασιλείου τις ΗΠΑ.

Γ. ΛΙΝΑΡΔΗΣ
 

Ιστορικά, η στρατηγική βάση για την ανάμειξη των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή διαμορφώθηκε από διάφορους στόχους ιμπεριαλιστικής πολιτικής που αντικατοπτρίζουν

Ενάντια στην Ξενοκρατία και στον αντεθνικό καπιταλισμό
Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2020 - 10:12


Εθνικιστικό Κίνημα - “Εμπρός, πάντα Εμπρός”

“Ποίει ά κρίνεις είναι καλά, καν ποιών μέλλης αδοξείν. Φαύλος γαρ κριτής παντός καλού πράγματος όχλος”
“Πράξε αυτά που κρίνεις καλά, ακόμη και εάν πράττοντάς τα σου μέλλει να σε κατακρίνουν. Γιατί ο όχλος είναι κριτής κακός κάθε καλού πράγματος”  

Πυθαγόρας

Δεν είναι μόνον ο Πυθαγόρας, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από τους politically correct “φασίστας”, είναι και ο σκοτεινός Θεός της Φιλοσοφίας από την Έφεσο, ο Ηράκλειτος, ο οποίος όταν οι συμπολίτες του του παρέδωσαν την εξουσία τους απάντησε ότι την αρνείται και ότι θα πρέπει όλοι να πάνε να κρεμαστούν γιατί τον πιο ξεχωριστό από αυτούς, τον Ερμόδωρο, τον εξόρισαν μόνο και μόνο γιατί ήτανε ξεχωριστός! Και ο Πλάτων βεβαίως, για τον οποία γράφει ο Γουίλ Ντυράντ στην Παγκόσμια Ιστορία του Πολιτισμού ότι η “Πολιτεία” του είναι ο προάγγελος του Εθνικοσοσιαλισμού και του Φασισμού.

Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ κάνει πολιτική, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να ακολουθεί τις οποιεσδήποτε επιταγές του όχλου, προκειμένου να είναι αρεστή, γιατί το να κάνεις Πολιτική δεν σημαίνει να ακολουθείς, αλλά να οδηγείς! Πόσο μάλλον όταν αυτοί οι οποίοι διαμορφώνουν την κοινή γνώμη και δημιουργούν την “κοινή αντίληψη” στον λαό, είναι δεδομένο ότι είναι διεφθαρμένοι και ξενοκίνητοι και δρουν και υπάρχουν ενάντια σε Πίστη, Πατρίδα και Παράδοση. Έργο δύσκολο, λοιπόν, να κάνεις Πολιτική, λέγοντας την Αλήθεια και αυτό προπαντός πλήρωσε η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ.

Ένας χρόνος Νέα Δημοκρατία

Συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την ημέρα όπου ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας η Νέα Δημοκρατία με κυρίαρχο σύνθημα ότι θα τακτοποιήσει τα ζητήματα της οικονομίας και θα φέρει την ευημερία, ότι θα κάνει μία εθνική πολιτική ενάντια στους προδότες της αριστεράς, όπως έλεγαν σημερινοί υπουργοί της, και θα λύσει και το ζήτημα των λαθρομεταναστών …

Όπως γνωρίζει ο Ελληνικός Λαός πολύ καλά, τίποτε δεν έκανε στην οικονομία, που ήταν και το μεγάλο “χαρτί” της! Ούτε τους φόρους μείωσε, ούτε την ανεργία, ούτε βεβαίως και έφερε επενδύσεις. Αντίθετα, συνεχίζει την ολέθρια πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ σε όλους τους τομείς και ο ΣΥΡΙΖΑ με την σειρά του συνέχισε την πολιτική των Μνημονίων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ και αντίθετα σε αυτή την πολιτική στέκει τα τελευταία δέκα χρόνια σταθερά μία Εθνική πολιτική δύναμη, η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ!

Η Νέα Δημοκρατία κτύπησε σκληρά την Νεολαία, την οποία οδήγησε σε ακόμη μεγαλύτερη ανεργία με μοναδική εξαίρεση κάποια “δικά της παιδιά”, που τα τακτοποίησε όπως είχε υποσχεθεί προεκλογικά. Γνωρίζουμε άλλωστε περιπτώσεις συγκεκριμένων προσώπων που χάθηκαν από την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ και σήμερα είναι διορισμένοι …

Τραγικά ανεπαρκής η κυβέρνηση Μητσοτάκη και με την θύελλα του κορωνοϊού οδηγεί την χώρα σε ακόμη μεγαλύτερη καταστροφή στην οικονομία και ενώ η Ισπανία είχε την εντιμότητα και την τόλμη να δώσει στοιχεία και να πει ότι χάθηκαν ανεπιστρεπτί περίπου 900 χιλιάδες θέσεις εργασίας, στην Ελλάδα ούτε λέξη … Αντίθετα, πανηγυρισμοί από τα χρυσοπληρωμένα ΜΜΕ, που θυμίζουν Βόρειο Κορέα και Σταλινική Σοβιετία και λιβανίζουν καθημερινά τον Μητσοτάκη, άλλοτε παρουσιάζοντάς τον σαν μεσσία και άλλοτε σαν Μωυσή.

Και βεβαίως μη ξεχνάμε τους θλιβερούς φασουλήδες, που τριγύριζαν στα συλλαλητήρια για την Μακεδονία με νάιλον σημαίες και σήμερα εξουσιάζουν την χώρα, που αποδέχτηκαν πλήρως την συμφωνία των Πρεσπών, που οι ίδιοι έλεγαν προδοτική, και όσο για την αριστερά που θα έφευγε, είναι πανταχού παρούσα όχι μόνον σε Πανεπιστήμια και ΜΜΕ, αλλά και σε αυτή την ίδια την κυβέρνηση.

Εθνικιστικό Κίνημα - Η Νέα Πορεία

Ένας χρόνος συμπληρώθηκε λοιπόν με διακυβέρνηση Ν.Δ. και στον χρόνο αυτό κτυπήθηκε σκληρά η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ εναντίον της οποίας κινήθηκε και κινείται ένας ολόκληρος μηχανισμός προπαγάνδας από το σύνολο των ΜΜΕ, που προσπαθεί μάταια να την εξαφανίσει πολιτικά.

Κάποιοι δεν μας ψήφισαν τον Ιούλιο του 2019 και ψήφισαν Νέα Δημοκρατία. Δεν αναφέρομαι σε αυτούς που ήταν ανάμεσά μας η 5η φάλαγγα του Συστήματος. Ο ρόλος αυτών αποκαλύφθηκε και ο ένας μετά τον άλλον εγκατέλειψαν το πλοίο, πιστεύοντας ότι βυθίστηκε! Δεν αναφέρομαι σε αυτούς, αναφέρομαι σε εκείνους, που πίστεψαν τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα της ΝΔ και εγκατέλειψαν το μεγάλο όνειρο για ένα κραταιό Εθνικιστικό Ριζοσπαστικό και Αντικαπιταλιστικό Κίνημα στην Ελλάδα! Όλοι αυτοί έχουν μια θέση δίπλα μας γιατί τίποτε δεν τέλειωσε και φλόγες περιτριγυρίζουν την αγαπημένη μας Ελλάδα από κάθε κατεύθυνση.

Αυτό, όμως, που πάνω απ’ όλα δεν μας συγχώρεσε ποτέ το Σύστημα και μας πολέμησε σκληρά ήταν η γενναία και τολμηρή απόφασή μας το θέρος του 2015 να πούμε όχι στα σχέδια της Ευρώπης των τοκογλύφων να υποδουλώσουν ακόμη περισσότερο την Πατρίδα μας!

Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες, μας περιμένουν ημέρες σκληρές και στις ημέρες αυτές η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ με μια Νέα Πορεία πρέπει να γίνει η συνείδηση του Μαχόμενου Έθνους μας, όλων αυτών που αντιστέκεται στην Ξενοκρατία και στον αντεθνικό καπιταλισμό, που είναι η δυστυχία μας.

Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

 

Εθνικιστικό Κίνημα - “Εμπρός, πάντα Εμπρός” “Ποίει ά κρίνεις είναι καλά, καν ποιών μέλλης αδοξείν. Φαύλος γαρ κριτής παντός

Τα Έθνη δεν ζουν με υποχωρήσεις
Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2020 - 08:25


Όποιος παρατηρήσει την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας τις τελευταίες δεκαετίες και ειδικά μετά την γκρίζα νύχτα των Ιμίων το 1996, θα καταλάβει πως απέχει έτη φωτός από τη χάραξη μιας στιβαρής, εθνικής εξωτερική πολιτικής με μέσο-μακροπρόθεσμους στόχους, που επιβάλλεται να υλοποιηθούν, ώστε η Πατρίδα μας να επιβιώσει στο πολύπλοκο γεωπολιτικό περιβάλλον.

Σε αυτή την κατάσταση των συνεχών υποχωρήσεων τεράστια ευθύνη έχουν τα ΜΜΕ και μια κλίκα δημοσιογράφων-συμβούλων, οι οποίοι σε αγαστή συνεργασία με ένα πολιτικό σύστημα, που σίγουρα έχει συνέχεια στον ενδοτισμό, πραγματικά διαμορφώνουν συνθήκες 5ης φάλαγγας. Δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς πρόσφατη αρθρογραφία σε εφημερίδα ναυαρχίδα του δεξιού νεοφιλελεύθερου και διεθνιστικού τύπου, σύμφωνα με την οποία οι απαιτήσεις της κυβέρνησης είναι μαξιμαλιστικές, δηλαδή η ψευδοπατριωτική κυβέρνηση θα πρέπει να χαμηλώσει τον πήχη στις απαιτήσεις της, αν υπάρχουν τέτοιες, και να συνεργαστεί με τους τούρκους γιατί σε διαφορετική περίπτωση η Ελλάδα θα βγει χαμένη.

Αν κάποιος μπορέσει και έχει τη διάθεση να διαβάσει πίσω από τις γραμμές, διαπιστώνει πως παίζεται ένα ύπουλο παιχνίδι που μοιάζει με αυτό του καλού και του κακού ¨μπάτσου¨. Από τη μία έχουμε μια κυβέρνηση που έχει κάνει ψωμοτύρι τη λέξη πατριωτισμός. Ένας υπουργός εξωτερικών που πιστεύει, όχι αφελώς αλλά με πονηρές διαθέσεις, ότι η εποχή των κανονιών έχει περάσει και συνάπτει συμφωνία για την ΑΟΖ με την Ιταλία. Κανείς δεν κατάλαβε τον περιορισμό της υφαλοκρηπίδας σε Στροφάδες και διαπόντια νησιά καθώς και πως οι Ιταλοί ψαράδες θα μπορούν να αλιεύουν ως τα 6 ν.μ. ακυρώνοντας στην ουσία της ίδια την έννοια της ΑΟΖ.

Ένας υπουργός άμυνας που σε κάθε ευκαιρία τονίζει ως θα υπερασπιστούμε τα ελληνικά εδάφη με κάθε κόστος παίζοντας το ρόλο του υπερπατριώτη. Κυβερνητικοί εκπρόσωποι που ανήγαγαν σε εποποιία την αντίσταση στον Έβρο απέναντι σε προσχεδιασμένη επιχείρηση της τουρκίας που είχε άλλους στόχους. Μια κυβέρνηση εν τέλει που ασκεί στο παρασκήνιο μια υποτακτική εξωτερική πολιτική, χωρίς αρχή, μέση και τέλος δημιουργώντας δήθεν επωφελείς συμμαχίες χωρίς σταθερές βάσεις, αλλά της τελευταίας στιγμής και δικοί της δημοσιογράφοι που της ασκούν δήθεν αντιπολίτευση δημιουργώντας κλίμα ηττοπάθειας στο Λαό, το τελικό ζητούμενο των κυβερνόντων ώστε να περάσουν ανώδυνα όσα τους επέβαλαν οι ¨σύμμαχοι¨.

Στην προσπάθεια της η ΝΔ να κρατήσει τους αφελείς πατριώτες, αφήνει να γίνουν δηλώσεις από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, ώστε να δει τις διαθέσεις των ψηφοφόρων της και στο παρασκήνιο επιπλήττει τη στρατιωτική ηγεσία. Μέσα σε όλα αυτά έχουμε τη δυστυχία να ακούμε από το ανατολικό ελληνικό κράτος της μαρτυρικής Κύπρου δηλώσεις του προέδρου περί αφανισμού του ελληνισμού σε περίπτωση πολέμου. Ας απαντήσει κάποιος λοιπόν σε όσους υπηρετήσαμε σε ΕΦ και ΕΛΔΥΚ ποιος ο λόγος που υπηρετήσαμε. Όσοι υπηρετήσαμε εθελοντικά το λόγο τον γνωρίζουμε και το ίδιο θα κάναμε και σήμερα, αυτοί απλά μας ξεπουλάνε.

Οι συνθήκες μετά από μνημόνια, πλύση εγκεφάλου από τα ΜΜΕ, πολιτικά εγκλήματα με μίζες και διαφθορά στην αγορά οπλικών συστημάτων και η επίθεση στην ίδια την παιδεία οδήγησαν τους νεοέλληνες σε μια παθητική στάση όπου μόνο το 56% θα συμφωνούσε με στρατιωτικά μέσα απέναντι στις διεκδικήσεις των τούρκων. Το κόστος λοιπόν των μινιμαλιστικών πολιτικών των ελεεινών κυβερνόντων σε Ελλάδα και Κύπρο που δεν διεκδικούν τίποτα, θα είναι η μελλοντική συρρίκνωση των Ελληνικών εδαφών, τα προβλήματα στη Θράκη, στα νησιά μας και ο οικονομικός στραγγαλισμός των Ελλήνων. Αυτό θα είναι το κόστος στη δυστυχία που ζούμε σε τέτοιες εποχές να διοικούν τόσο μικροί άνθρωποι.

Για όσους πιστεύουν πως η δόξα είναι θαμμένη στα νεκροταφεία απαντάμε πως οι άνθρωποι που πολέμησαν και πέθαναν για την πατρίδα και όχι για τους πολιτικούς ζουν αιώνια. Είναι αυτοί που έδωσαν το δικαίωμα σε εκατομμύρια Έλληνες να ζουν σήμερα στην αιώνια Ελληνική Μακεδονία. Κάθε άλλη άποψη δεν μας εκπροσωπεί και σίγουρα δεν εκπροσωπεί και το 56% των Ελλήνων που δυστυχώς απέχουν.

Τα Έθνη δεν δημιουργούν ιστορία με συνεχείς υποχωρήσεις. Η ένδοξη ιστορία που δημιουργούν, με αγώνες και διεκδικήσεις, έχει απτά αποτελέσματα στην επιβίωση ενός ολόκληρου Λαού. Τέτοιοι ήταν οι αγώνες που πραγματικά μεγάλωσαν της Ελλάδα στους Βαλκανικούς πολέμους, το έδαφος των οποίων προετοίμασαν εμπνευσμένοι ηγέτες όπως ο Παύλος Μελάς και μάχιμοι Εθνικιστές διανοούμενοι όπως ο Ιών Δραγούμης, αλλά και τόσοι άλλοι κατά τον Μακεδονικό Αγώνα.

Γεμάτη ήρωες η ιστορία της Ελλάδας οι οποίοι διεκδίκησαν Ελληνικά εδάφη, πολέμησαν για αυτά, υπερασπίστηκαν την Πατρίδα απέναντι σε τεράστιες πολεμικές μηχανές και αν ακόμα δεν κέρδισαν κάποιες μάχες η ιστορία κατέγραψε των ίδιο των αγώνα τους στις ένδοξες σελίδες της. Γεμάτη και προδότες όμως η δυστυχή πατρίδα μας, που έφεραν συμφορές και δυστυχία και τους θυμάται η ιστορία σαν εφιάλτες.

Αυτοί είναι υπεύθυνοι που σήμερα μιλάμε για πόλεμο, αυτοί δημιούργησαν τις συνθήκες. Σε κάθε περίπτωση είμαστε σίγουροι πως ο Ελληνικός Στρατός θα τιμήσει τον όρκο του στα ιερά κόκκαλα των Ελλήνων και οι Έλληνες Εθνικιστές της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ θα είμαστε παρόντες. Ας ελπίσουμε να μην του τραβήξουν το χαλί κάτω από τα πόδια πολιτικοί αγύρτες.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΛΙΟΚΟΣ 
 

Όποιος παρατηρήσει την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας τις τελευταίες δεκαετίες και ειδικά μετά την γκρίζα νύχτα των Ιμίων το 1996,

Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης και οι άθρησκοι
Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2020 - 00:53


Δεν είναι λίγες οι φορές που οι “προοδευτικοί” προβάλουν σαν πρότυπό τους τον Στρατηγό Μακρυγιάννη. Γνωρίζουν τι έχει πει και τι έχει γράψει γιατί εάν τα γνώριζαν σίγουρα θα απέφευγαν να αναφέρονται σε αυτόν! Ιδού ένα απόσπασμα από τα γραπτά του:

Στρατηγός Μακρυγιάννης:  «Και βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον. Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα. Και επήγα πάλιν εις τους φίλους μου τους Αγίους. Άναψα τα καντήλια και ελιβάνισα, λιβάνι καλόν αγιορείτικο.

Και σκουπίζοντας τα δάκρυά μου, τους είπα: ‘‘Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιοψάθα; Βοηθήστε, διότι μας παίρνουν αυτοί, οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ό,τι πολύτιμον έχουμε. Φραγκεμένους μας θέλουν. Μην αφήσετε, Άγιοί μου, αυτά τα πουλημένα κρέατα της τυραγνίας να μασκαρέψουν και να αφανίσουν τους Έλληνες».

Εάν κάποιος έλεγε σήμερα αυτά που έχει γράψει ο Στρατηγός Μακρυγιάννης όχι μόνον δεν θα τον θεωρούσαν “προοδευτικό”, αλλά μάλλον θα τον κάθιζαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου να δικαστεί με τον αντιρατσιστικό νόμο!

 

Δεν είναι λίγες οι φορές που οι “προοδευτικοί” προβάλουν σαν πρότυπό τους τον Στρατηγό Μακρυγιάννη. Γνωρίζουν τι έχει πει και

Ν. Μιχαλολιάκος για την Αγιά Σοφιά: Πόσο ακόμα θα σας κοροϊδεύει η ΝΔ;
Κυριακή, 12 Ιουλίου 2020 - 23:27

Με μια ανάρτηση στο Twitter, ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής, Νικόλαος Μιχαλολιάκος, σχολιάζει το "ακροδεξιό άλλοθι" των Βορίδη - Γεωργιάδη της εθνομηδενιστικής ΝΔ, αλλά και την ισλαμοποίηση όχι μόνο της Αγιάς Σοφιάς, αλλά και της Ελλάδος ολόκληρης:

Με μια ανάρτηση στο Twitter, ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής, Νικόλαος Μιχαλολιάκος, σχολιάζει το "ακροδεξιό άλλοθι" των Βορίδη - Γεωργιάδη

Σβήνουν τις Eλληνικές επιγραφές στην Βόρειο Ήπειρο!
Κυριακή, 12 Ιουλίου 2020 - 22:42


Καμία αντίδραση από το ψευτορωμαίικο. Ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου έχει αφεθεί στην τύχη του και στο έλεος του αλβανικού ανθελληνισμού

Στον Δήμο Φοινικαίων της Βορείου Ηπείρου Αλβανοί παρακρατικοί σβήνουν τις Ελληνικές πινακίδες που η ίδια η Οδική Αρχή της Αλβανίας είχε πρόσφατα τοποθετήσει στον εθνικό οδικό άξονα που διαπερνά τον εν λόγω Δήμο. Οι Έλληνες της περιοχής καταγγέλλουν ότι δεν αντιδρά καμιά Αρχή, ούτε βέβαια τα ΜΜΕ.

Με ανάρτησή του στο twitter, ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ, Βαγγέλης Ντούλες, καταδικάζει τον επαναλαμβανόμενο βανδαλισμό και απευθύνει έκκληση προς τους πάντες να συνειδητοποιήσουν ότι τέτοιες ενεργείς δυναμιτίζουν την ίδια την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Καλεί όλους από κοινού σε πράξεις αντίστασης προς τα φαινόμενα παραβίασης των νόμιμων εθνικών δικαίων και δικαιωμάτων των μελών της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία. Όπως καταγγέλλει:

«Εδώ και μέρες, στην πλειοψηφία των δίγλωσσων πινακίδων που η Οδική Αρχή είχε τοποθετήσει κατά μήκους της εθνικής οδού που διανύει το Δήμο Φοινικαίων, έχουν σβήσει τις ονομασίες στην Ελληνική γλώσσα, τη μητρική γλώσσα των μελών της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας.”
 

Καμία αντίδραση από το ψευτορωμαίικο. Ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου έχει αφεθεί στην τύχη του και στο έλεος του αλβανικού

Μιλάμε για... ισχυρές κυρώσεις! Πρόσθετη χρηματοδότηση από την Ε.Ε. στην Τουρκία για το “μεταναστευτικό”!
Κυριακή, 12 Ιουλίου 2020 - 20:59

Ενώ τα κυβερνητικά παπαγαλάκια έχουν αρχίσει τα δημοσιεύματα περί πρωτοβουλίας της χούντας Μητσοτάκη για την επιβολή «πακέτου»… ισχυρών ευρωπαϊκών κυρώσεων προς την Τουρκιά για την Αγιά-Σοφιά, οι… κυρώσεις άρχισαν με την απόφαση να δοθεί σχεδόν μισό δισεκατομμύριο ευρώ στην Άγκυρα για το λεγόμενο «μεταναστευτικό»!

Έτσι, με απόφαση της Κομισιόν που επικυρώθηκε από τα κράτη-μέλη και το ευρωκοινοβούλιο, ο Ερντογάν Πασάς θα εισπράξει 485 εκατομμύρια ευρώ «επείγουσας ανθρωπιστικής βοήθειας», για να κρατάει τα «προσφυγάκια» στην Τουρκιά και να μην τα αμολάει στην Ευρώπη! 

Το ποσόν αυτό είναι επιπλέον των 6 δις ευρώ, που προβλέπονται από την συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκιάς του 2016!

Σύμφωνα με πληροφορίες μας, η μόνη «πίεση» που θα ασκηθεί στην Τουρκιά...

Διαβάστε περισσότερα στο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ.ΝΕΤ

Ενώ τα κυβερνητικά παπαγαλάκια έχουν αρχίσει τα δημοσιεύματα περί πρωτοβουλίας της χούντας Μητσοτάκη για την επιβολή «πακέτου»… ισχυρών ευρωπαϊκών κυρώσεων

Έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι!
Κυριακή, 12 Ιουλίου 2020 - 19:26


“Ποσειδωνιάται” στην Ελλάδα του 2020;

“…Θυμούνταν που κι αυτοί ήσαν Έλληνες και τώρα πώς εξέπεσαν, πώς έγιναν, να ζουν και να ομιλούν βαρβαρικά βγαλμένοι — ω συμφορά! — απ’ τον Ελληνισμό."

Μεγάλα τα προβλήματα της Πατρίδας μας αυτή την περίοδο και για μία ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι η εξουσία όχι μόνον είναι ανάξια να ανταποκριθεί στις δύσκολες περιστάσεις, αλλά άβουλη και μοιραία ακολουθεί έναν δρόμο που οδηγεί στο τέλος του Ελληνισμού.

Γιατί πως αλλιώς να ερμηνεύσει κανείς το γεγονός ότι και η Νέα Δημοκρατία συνεχίζει την ίδια εθνομηδενιστική πολιτική με τον ΣΥΡΙΖΑ και τις περίφημες “ελληνοποιήσεις” όταν η σκληρή γλώσσα των αριθμών δείχνει ότι το δημογραφικό είναι το υπ’ αριθμό ένα μεγάλο εθνικό πρόβλημα των Ελλήνων και ότι το Γένος μας πεθαίνει. Κανένα πρόβλημα δεν υπήρχε για τους Μαρξιστές, κανένα πρόβλημα δεν υπάρχει και για τους φιλελεύθερους.

“Θα μπορούν να γίνονται Έλληνες”…

Μέσα στα πλαίσια, λοιπόν, της πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ο πρώην έμπιστος σύμβουλός του και σήμερα Υπουργός Εσωτερικών, Θεοδωρικάκος δήλωσε:

«Μπαίνει τάξη στο ζήτημα της απονομής ιθαγένειας σε αλλοδαπούς αλλογενείς. Οι πολίτες που θέλουν να γίνουν Έλληνες θα έχουν την δυνατότητα δύο φορές να συμμετέχουν σε πανελλαδικές εξετάσεις διασφαλισμένες για το αδιάβλητό τους όπου αν αποδεικνύουν καλή γνώση της γλώσσας, της ιστορίας και των θεσμών θα μπορούν να γίνονται Έλληνες… Δεν αλλάζουμε τις προϋποθέσεις που μπορεί κάποιος να γίνει Έλληνας»

Θα μπορούν “να γίνουν Έλληνες”, μας λέει ο τέως μπολσεβίκος και σήμερα φιλελεύθερος και δεξιός Θεοδωρικάκος, εκφράζοντας βεβαίως μία ολόκληρη κυβέρνηση και έναν ολόκληρο κόσμο. Τον κόσμο όλων αυτών που παριστάνουν τους πατριώτες και κάποιοι με θράσος και τους εθνικιστές (πάντοτε εμπιστευτικά…) και οι οποίοι δεν έχουν κανένα πρόβλημα με… αδιάβλητες εξετάσεις να γίνονται κάποιοι Έλληνες εάν έχουν καλή γνώση της γλώσσας, της Ιστορίας και των θεσμών!

Αλήθεια, αυτό είναι “Ελληνικότητα”; Όχι βέβαια! Η Ελλάδα είναι κράτος εθνικό δεν είναι ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες, ούτε Αυστραλία, ούτε Καναδάς. Δεν δημιουργήθηκε σαν κράτος ελεύθερο από αποίκους, εισβολείς και κατάδικους ακόμη αλλά και φυγάδες από διωγμούς θρησκευτικούς. Είναι ένα κράτος εθνικό.

Όσο για την “Ελληνικότητα”, είναι θολό το τοπίο σκόπιμα και είναι θολό είτε από την δειλία κάποιων φιλελεύθερων αστών που θέλησαν να αφαιρέσουν από την Ελληνικότητα το ουσιαστικό της περιεχόμενο, την Ιστορική συνέχεια και την Φυλή, είτε από τους μαρξιστές, οι οποίοι είναι a priori αρνητές Έθνους και Ιστορίας. Για εμάς όμως τους Χρυσαυγίτες, είναι τελείως διαφορετική η οπτική μας και για την έννοια του πολίτη και της Ελληνικότητας.

“Ελληνικότητα”

Για εμάς η Ελληνικότητα έρχεται μέσα από την γραμμική Β, περνά στο Αρχαίο κλέος, συνεχίζει με την καθιέρωση της Ελληνικής Γλώσσας στην Αυτοκρατορία μας από τον Ηράκλειο μέχρι τους χρόνους της Αυτοκρατορίας της Νικαίας και τους Έλληνες του Ιωάννη Βατάτζη, φτάνει στο “Έλληνες εσμέν” του Πλήθωνος και καταλήγει στον Ζαμπέλιο και τον Παπαρρηγόπουλο και τον Νικόλαο Πολίτη στον 19ο αιώνα, οι οποίοι αποδεικνύουν την Ιστορική και Φυλετική συνέχεια, μία συνέχεια, η οποία αποδεικνύεται σήμερα και με τα συμπεράσματα της Γενετικής Επιστήμης.

Για εμάς Ελληνικότητα είναι το “J”, ένα γράμμα που έχει χαθεί για 4 χιλιάδες χρόνια και όμως προφέρεται από απλούς αμόρφωτους χωριάτες σε διαλέκτους δημώδεις, είναι το ύψιλον, που προφέρεται σαν “ου” σε πολλές περιοχές της Ελλάδος. Είναι οι ιστορίες και οι παραδόσεις για νεράιδες και στοιχειωμένους τόπους, είναι οι λέξεις οι Ομηρικές στα χείλη ανθρώπων, που δεν έχουν πάει καν σχολείο, είναι οι πυροβασίες των Ελλήνων της Ανατολικής Ρωμυλίας, αρχαίων Θρακών, που κρατούν λατρείες ακόμη του Βάκχου, είναι τα μοιρολόγια της Μάνης, ίδια και απαράλλακτα από τα χρόνια του Ομήρου, είναι αυτή η Ελληνικότητα που θέλουν να σβήσουν για πάντα!

Δεν μπορούν, λοιπόν, όσοι θέλουν να γίνουν… “Έλληνες” όλοι αυτοί επειδή το θέλει η κάθε κυβέρνηση και κανένας δεν είναι δυνατόν να καταργήσει την φυσική πραγματικότητα!

Είναι φανερό ότι θέλουν μια Ελλάδα χωρίς Έλληνες, με έναν λαό που δεν θα είναι Ελληνικός και το πλέον τραγικό είναι ότι πέρα απ’ όλους αυτούς στους οποίους μοιράζουν σαν να είναι κομματικά κουπόνια “ιθαγένεια ελληνική” και οι μαρξιστές και οι φιλελεύθεροι, πέρα απ’ όλους αυτούς, ΔΥΣΤΥΧΩΣ και οι Έλληνες το Γένος γίνονται κάθε μέρα που περνάει και λιγότερο Έλληνες. Με Εθνική συνείδηση μειωμένη, με πλήρη πενία της γλώσσας της Ελληνικής, με άγνοια της Ιστορίας παντελή! Όλα δείχνουν ότι δεν ευρίσκεται αλίμονο μακράν της πραγματικότητας το ενδεχόμενο ναι γίνουνε οι Έλληνες του 2020 “Ποσειδωνιάται” …

Μελλοντικοί “Ποσειδωνιάται”;

Η Ποσειδωνία ήταν μία Αρχαία Ελληνική αποικία στην Νότιο Ιταλία, στην Magna Grecia, η οποία μετά την αποχώρηση του Αετού της Ηπείρου, του Βασιλέως Πύρρου από την Ιταλία, κατελήφθη από τους Ρωμαίους και σιγά-σιγά έχασε τον Ελληνικό της χαρακτήρα και απέμεινε μόνο η μνήμη στους Ποσειδωνιάτες ότι κάποτε Έλληνες ήταν και αυτοί.

Για την Ποσειδωνία και τους Ποσειδωνιάτες γράφει ο Αθήναιος ο Nαυκρατίδης (τέλος 2ου, αρχές 3ου αιώνα μ.Χ.”): “Ποσειδωνιάταις τοις εν τω Τυρρηνικώ κόλπω το μεν εξ αρχής Έλλησιν ούσιν εκβαρβαρώσθαι Τυρρηνοίς ή Pωμαίοις γεγονόσι και τήν τε φωνήν μεταβεβληκέναι, τά τε πολλά των επιτηδευμάτων, άγειν δε μιάν τινα αυτούς των εορτών των Ελλήνων έτι και νυν, εν η συνιόντες αναμιμνήσκονται των αρχαίων ονομάτων τε και νομίμων, απολοφυράμενοι προς αλλήλους και δακρύσαντες απέρχονται.”

Από αυτό το απόσπασμα του αρχαίου κειμένου εμπνεύστηκε ο Κωνσταντίνος Καβάφης το τραγικά επίκαιρο ποίημα του “Ποσειδωνιάται:

“Την γλώσσα την ελληνική οι Ποσειδωνιάται
εξέχασαν τόσους αιώνας ανακατευμένοι
με Τυρρηνούς, και με Λατίνους, κι άλλους ξένους.
Το μόνο που τους έμενε προγονικό
ήταν μια ελληνική γιορτή, με τελετές ωραίες,
με λύρες και με αυλούς, με αγώνας και στεφάνους.
Κ’ είχαν συνήθειο προς το τέλος της γιορτής
τα παλαιά τους έθιμα να διηγούνται,
και τα ελληνικά ονόματα να ξαναλένε,
που μόλις πια τα καταλάμβαναν ολίγοι.
Και πάντα μελαγχολικά τελείων’ η γιορτή τους.
Γιατί θυμούνταν που κι αυτοί ήσαν Έλληνες —
Ιταλιώται έναν καιρό κι αυτοί·
και τώρα πώς εξέπεσαν, πώς έγιναν,
να ζουν και να ομιλούν βαρβαρικά
βγαλμένοι — ω συμφορά! — απ’ τον Ελληνισμό.”

Όλα δείχνουν ότι ο Ελληνισμός σήμερα έχει πάρει τον δρόμο της… Ποσειδωνίας και οι Έλληνες, εάν έτσι πορευτούν τα πράγματα και οι εξελίξεις, ανακατεμένοι, όχι αλίμονο με Λατίνους, αλλά με Αφρικανούς και Ασιάτες, μέλλει να ξεχάσουν τα πάντα και ίσως κάποτε στους καιρούς που έρχονται μελαγχολικά να θυμούνται και αυτοί σε κάποιες εορτές ότι ήταν κάποτε Έλληνες, αλλά πλέον ζουν βαρβαρικά, ενώ αλίμονο είναι βγαλμένοι από τον Ελληνισμό.

Απέναντι σε αυτό το μέλλον καλούμαστε να δώσουμε μία μάχη για να μην υπάρξει ποτέ! Η πρώτη μάχη πρέπει να είναι Ιδεολογική, πρέπει να είναι η μάχη για τον καθορισμό της Αληθινής Ελληνικότητας και η δεύτερη μάχη πρέπει να είναι πολιτική ενάντια στους φιλελεύθερους και μαρξιστές εθνομηδενιστές, που θέλουν μια Ελλάδα χωρίς Έλληνες, ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, που θέλει έναν κόσμο χωρίς Ιδανικά, χωρίς Πατρίδες και Έθνη.

Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

“Ποσειδωνιάται” στην Ελλάδα του 2020; “…Θυμούνταν που κι αυτοί ήσαν Έλληνες και τώρα πώς εξέπεσαν, πώς έγιναν, να ζουν

Ως τον λαιμό χωμένη η κυβέρνηση Σαμαρά στο σκάνδαλο Novartis
Κυριακή, 12 Ιουλίου 2020 - 17:54


Βόμβα από την μετάφραση του εγγράφου του FBI!

Κατατέθηκε στην Βουλή η επίσημη μετάφραση του εξωδικαστικού συμβιβασμού μεταξύ της γνωστής φαρμακευτικής εταιρείας και των ΗΠΑ, συμβιβασμός ο οποίος αναφέρεται και στην Ελλάδα και στις ημέρες της κυβέρνησης Σαμαρά. Όπως αναφέρει λοιπόν το έγγραφο:

“Η Novartis προέβη με διεφθαρμένο τρόπο σε πράξεις για προώθηση προσφοράς και υπόσχεσης πληρωμής σε Έλληνα Αξιωματούχο και δόθηκαν χρήματα με σκοπό αυτός να προβεί σε πράξεις ή παραλείψεις κατά παράβαση του νομίμου καθήκοντος του, προκειμένου να επηρεαστούν πράξεις και αποφάσεις της κυβέρνησης προς όφελος της Novartis.”

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται οι πρακτικές διαφθοράς αφορούν στον επηρεασμό της κυβέρνησης την περίοδο 2012-2015, όταν την χώρα κυβερνούσε ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο, τότε που με μία πολιτική σκευωρία οδηγούσαν την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ στην φυλακή.

Ας μην παριστάνει όμως τον τιμητή της διαφάνειας ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί αυτά τα έγγραφα τα είχε πέντε ολόκληρα χρόνια που ήταν κυβέρνηση και δεν έκανε τίποτε! Και τίποτε δεν θα γίνει και τώρα και ποτέ όσο την εξουσία στην Πατρίδα μας έχει ένα διεφθαρμένο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο…
 

Βόμβα από την μετάφραση του εγγράφου του FBI! Κατατέθηκε στην Βουλή η επίσημη μετάφραση του εξωδικαστικού συμβιβασμού μεταξύ της

Εθνικοί Στοχασμοί (Μέρος 11)
Κυριακή, 12 Ιουλίου 2020 - 16:20

«Το ελληνικόν εόν όμαιμόν τε και ομόγλωσσον και Θεών ιδρύματα κοινά και θυσίαι ήθεά τε ομότροπα» (Ηρόδοτος, «Ιστορίαι» Η’ -Ουρανία 144,13-15).

Η πολυθρύλητος «Ελληνικότης» είναι μια έννοια αξιολογική ή μια έννοια περιγραφική; Αυτό είναι ένα ερώτημα, που προκύπτει αβιάστως από την πολυεπίπεδο και πολυσύνθετον υφή της εννοίας καθ’ εαυτήν. Και είναι φανερόν από τις υφιστάμενες απαντήσεις επί του ερωτήματος ότι υπάρχει ένας πραγματικός γνωστικός «διχασμός».

Υπάρχει η άποψη, η οποία αντιλαμβάνεται με αξιολογικόν τρόπον την έννοιαν της «Ελληνικότητος» θεωρούσα υπερβατικήν την ουσία της ή εν πολλοίς ανωτέρα από τα άλλα εθνικά βιώματα. Αυτή η άποψη περιγράφει και σημασιοδοτεί το αξιακόν πλαίσιον το οποίον ασπάζονται οι «Ελληνοκεντρικοί», ήτοι οι έχοντες ως πυρήνα των ενδιαφερόντων τους τον Ελληνισμόν και την Ελλάδα. Διεθνώς, είναι πλέον γνωστές οι απόψεις συμφώνως προς τις οποίες οι Έλληνες έκπαλαι έχουν θέσει, εξετάσει διεξοδικώς και αντιμετωπίσει συστηματικώς όλα τα ζητήματα του πνεύματος, αλλά και της πολιτικής διαβιώσεως των ανθρωπίνων συλλογικοτήτων, οπότε αποτελούν το ζείδωρον «κέντρον» της ανθρωπότητος, έχοντες διαχρονικόν χρέος τους τον «Εκπολιτισμόν της Οικουμένης», όπως το έθεσεν ο συνιδρυτής του Ελληνικού Εθνικισμού Περικλής Γιαννόπουλος. Αυτή ακριβώς η αξιολογική προσέγγιση της Ελληνικότητος περιέσωσε το Έθνος κατά την  μεταπολεμική περίοδο και στηρίζει σήμερον τους ανθισταμένους Έλληνες στην σύγχρονο περίοδο της αντιστάσεως κατά της Παγκοσμιοποιήσεως και των καθεστωτικών δούλων της. 

Ο μέγας Φρειδερίκος Νίτσε στο πρώτο βιβλίον του, με τίτλον «Η Γέννεση της Τραγωδίας» (1872) και συγκεκριμένως στο κεφάλαιον ΙΕ’, προβαίνει σε ιδιαιτέρα μνεία του ελληνικού έθνους : «Αποδεδειγμένως σε κάθε περίοδον της εξελίξεως του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσεπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτόν του από τους Έλληνες. Η προσπάθειά του αυτή είναι διαπεποτισμένη με βαθυτάτη δυσαρέσκειαν, διότι οτιδήποτε και αν εδημιούργει, φαινομενικώς πρωτότυπον και άξιον θαυμασμού, έχανε χροιά και ζωηρότητα κατά την σύγκρισή του με το Ελληνικόν πρότυπο, συνερικνούτο, κατέληγε να ομοιάζει με ευθηνόν αντίγραφο, με γελοιογραφία.

Έτσι, μια οργή διαπεποτισμένη με μίσος εκσπά επανειλημμένως εναντίον των Ελλήνων, εναντίον αυτού του μικρού και αλαζονικού έθνους, που είχε την ζωτικήν δύναμη να ονομάσει βαρβαρικόν ότι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφός του.Κανείς από τους επανεμφανιζομένους εχθρούς τους δεν είχεν την τύχη να ανακαλύψει το κώνειον, με το οποίον θα ημπορούσαμε να απαλλαγούμε από αυτούς άπαξ και δια παντός. Όλα τα δηλητήρια του φθόνου, της ύβρεως, του μίσους έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή να διαταράξουν την υπέροχον ευμορφία τους.

Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να αισθάνονται αιδώ και φόβον έναντι των Ελλήνων. Βεβαίως, εμφανίζεται διασπάρτως κάποιος που αναγνωρίζει ακεραία την αλήθεια, την αλήθεια που διδάσκει ότι οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχομένου πολιτισμού και σχεδόν πάντα, τόσον τα άρματα, όσον και οι ίπποι των επερχομένων πολιτισμών είναι πολύ χαμηλής ποιότητος εν σχέσει προς τους ηνιόχους, οι οποίοι τελικώς αθλούνται οδηγούντες το άρμα στην άβυσσο, την οποίαν αυτοί υπερβαίνουν με ένα αχίλλειον άλμα».

Σαφώς μια τέτοια αξιολογική προσέγγιση της Ελληνικότητος είναι αυτή η οποία κατά μιάν διατατικήν ερμηνεία της, διαιρεί μοιραίως και αδιστάκτως την ελληνική κοινωνία σε δύο ευρέα τμήματα, στους εθνοκεντρικούς και στους εθνοαρνητές. 

Υφίσταται όμως και η αντίθετος, η περιγραφική άποψη, εκλυομένη εφ όσον δεχθούμε ότι η λέξη «Ελληνικότης» σημαίνει την αίσθηση που παράγεται σε κάθε εποχή από εκείνα τα βιούμενα και αναγνωριζόμενα ως ελληνικά χαρακτηριστικά στοιχεία. Δηλαδή από εκείνα τα χαρακτηριστικά στοιχεία που είναι διαφορετικά ή δεν είναι τα ίδια με τα ανάλογα και αντίστοιχα στοιχεία, τα οποία συνθέτουν την αίσθηση και συγκροτούν το βίωμα των ανθρώπων ενός άλλου έθνους. Κατ’ αυτήν την άποψη, ημπορεί ανεπιφυλάκτως να υποστηριχθεί ότι η έννοια «Ελληνικότης» είναι περιγραφική και όχι αξιολογική. Το περιεχόμενόν της είναι κάτι είναι κάτι που υπάρχει αναμφισβητήτως, το οποίον συναισθάνεται κανείς, όπως το περιεχόμενον των εννοιών γερμανικότης, ισπανικότης, κτλ.

Απολύτως ουδείς επιστημονικός και αντικειμενικός τρόπος υφίσταται ώστε να καταστεί δυνατή μια οποιαδήποτε αρτία αξιολόγηση του περιεχομένου των ανωτέρω προσεγγίσεων των εννοιών. Συγχρόνως, στο εσωτερικόν της Πατρίδος μας, ο περιγραφικός τρόπος αντιμετωπίσεως της εννοίας επιτρέπει τύποις στον καθένα να δηλώνει απεριφράστως και ανενδοιάστως πώς αυτός την αντιλαμβάνεται. Αυτή η δυνατότης  προσφερομένη σε εμάς τους Εθνικιστές,  βάλλεται ποικιλοτρόπως, εμφανώς και αφανώς, εκ μέρους των μηχανισμών του Καθεστώτος, ώστε  να εκλείψει η εθνικιστική προσέγγιση της Ελληνικότητος. Έτσι ενισχύεται περαιτέρω η επίδραση της εθνοαποδομήσεως.

Το ζήτημα της Ελληνικότητος επανέρχεται κατά καιρούς και έχει απασχολήσει την πολιτιστική παραγωγή και την πολιτική ζωή της νεοτέρας Ελλάδος. Η έμφαση στην αναζήτηση ή στην διεκδίκηση της «Ελληνικότητος» κατά τις διάφορες ιστορικές περιόδους καταδεικνύει με σαφήνεια ότι, εξακολουθεί μέχρις σήμερον να είναι ένα άλυτον πρόβλημα του οποίου η επίλυση παραμένει μετέωρος, υποδηλούσα, αν μη τι άλλο, την ύπαρξη συγκρουσιακών καταστάσεων σε ζητήματα εθνικής ιδιοπροσωττίας και γνησίας εγγενούς Παραδόσεως. 

Ως έννοια η Ελληνικότης ενεφανίσθη για πρώτην φορά στα μέσα του 19ου  αιώνος, σε μια περίοδον αναζητήσεως της ιστορικής συνειδήσεως και της ταυτότητος των Ελλήνων, έκτοτε δε κατά καιρούς απετέλεσεν αντικείμενον εντόνων συζητήσεων και ιδεολογικών αντιπαραθέσεων μεταξύ των διανοουμένων της Πατρίδος μας.

Λίαν προσφάτως καταστήσαμε γνωστόν ότι η λέξη «Ελληνικότης», συμφώνως  με τον Στέφανο Κουμανούδη, εισήχθη στην ελληνική γλώσσα το 1851 από τον  Κωνσταντίνο Πωπ και ο Πολυλάς την περιέλαβεν το 1860, στην απάντησή του προς τον Σπυρίδωνα Ζαμπέλιο περί της σολωμικής ποιήσεως, όπου υπερασπίζεται την Ελληνικότητα. Όμως, παρακολουθούντες εμβριθώς τις ιστορικές εξελίξεις του 19ου  αιώνος, διαπιστώνουμε ότι οι εξάρσεις στην συζήτηση περί «Ελληνικότητος» ουσιαστικώς σχετίζονται με τις προσπάθειες σταθεροποιήσεως και θωρακίσεως του κρατικώς αναγεννηθέντος Ελληνικού Έθνους. 

Από τον καιρόν του Σολωμού το ζήτημα της Ελληνικότητος επανήλθεν πλειστάκις ως αντικείμενον προβληματισμού και δημοσίου διαλόγου, σε βαθμόν ώστε να καθιερωθεί ως διακριτικόν στοιχείο του νεοελληνικού πολιτισμού, της εθνικής μας καλλιεργείας. Επισημαίνεται όμως μια λεπτομερής διαφορά: Στην νεοελληνική ιστορία των ιδεών η «Ελληνικότης» εμφανίζεται ως πρόβλημα πολιτισμικόν και όχι πολιτικόν. 

Κατά τον 20ον  αιώνα η ευρυτέρα ανάλογος συζήτηση επικεντρώνεται σε προβλήματα έχοντα σχέση με την εξάπλωση και την ένταξη της Ελλάδος στο ευρύτερον «Διεθνές Περιβάλλον». Συγκεκριμένως, θα ημπορούσαν να αναφερθούν επιλεκτικώς οι εξής χαρακτηριστικές περιπτώσεις εξάρσεως της περί ης ο λόγος συζητήσεως:

Ως πρώτη περίπτωση ημπορεί να αναφερθεί αυτή του Αδαμαντίου Κοραή, ο οποίος στην περίφημον διάλεξή του ενώπιον του γαλλικού κοινού το 1804 επεχείρησεν έναν παραλληλισμόν αρχαίας και νεοτέρας Ελλάδος, ώστε να κερδίσει την συμπάθειαν του κοινού προς τους αγωνιζομένους υπέρ Πατρίδος συμπατριώτες μας. Πρόκειται εδώ για την σύνδεση του προβλήματος του Διαφωτισμού με το πρόβλημα της εθνικής αποκαταστάσεως των Ελλήνων. Επίσης εξεφράσθη αναλόγως και σε παλαιότερα κείμενά του σχετικώς με την κατάσταση του Ελληνισμού: Το 1798 εκυκλοφόρησεν ένα φυλλάδιο στον υπόδουλον ελληνισμό με τίτλον «Πατρική Διδασκαλία», τυπωθέν στην Κωνσταντινούπολη. Το κείμενον αυτό, γραμμένο με ένα άθλιον πνεύμα εθελοδουλείας, απέτρεπεν τους Έλληνες από επαναστατικές ενέργειες κατά των Οθωμανών. Απεδόθη στον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Άνθιμον, ο οποίος όμως ηρνήθη την πατρότητά του και το απεκήρυξεν.

Ο Κοραής, που παρηκολούθει με άγρυπνον όμμα ό,τι συνέβαινε στο υπόδουλον Γένος, αντέδρασεν αμέσως με ένα εξαιρετικόν αντιρρητικό κείμενο το οποιον ετύπωσεν ανωνύμως στην Ρώμη το 1798, με τίτλον «Αδελφική διδασκαλία». Σε αυτό ανασκευάζει τις θέσεις του ανωνύμου συντάκτη της «Πατρικής Διδασκαλίας» (αρνούμενος ότι είναι κείμενον του Πατριάρχη και θεωρών αυτό ψευδεπίγραφο) με περικοπές από το Ευαγγέλιον, τις Πράξεις και τις Επιστολές των Αποστόλων. Μετά την αντίδρασή του αυτήν το φυλλάδιον της υποτελείας απεσύρθη από την κυκλοφορίαν και εξηφανίσθη.

Ο Κοραής εφοβείτο ότι, όσον η Ελλάς παρέμενε ξένη προς τον Διαφωτισμόν και δεσμία των «καλογήρων», οι πεφωτισμένοι Ευρωπαίοι δεν θα την υπελήπτοντο και θα ηκολούθουν φιλοτουρκικήν πολιτικήν, ενώ αντιθέτως μια πεφωτισμένη Ελλάς θα ενέπνεε και στους Ευρωπαίους στάση αντιτουρκικήν. Επίσης με το κείμενόν του «Υπόμνημα περί της παρούσης καταστάσεως της Ελλάδος» προσεπάθησε να τονώσει τις ελπίδες των Ελλήνων για απελευθέρωση και να ενισχύσει την αγωνιστική τους διάθεση.

Η δευτέρα περίπτωση είναι αυτή του Κωνσταντίνου Παπαρρηγοπούλου, αλλά και άλλων συνεπικούρων του ιστορικών, οι οποίοι προσεπάθησαν να ανασκευάσουν τους ισχυρισμούς του Γιάκομπ Φίλιπ Φαλμεράϊερ. Ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος συνέδεσε ιστορικώς την αρχαιότητα με τη νεοτέραν Ελλάδα μέσω του Βυζαντίου. Τις ίδιες απόψεις είχεν υποστηρίξει ενωρίτερον ο ιστορικός Σπυρίδων Ζαμπέλιος, στην Εισαγωγή του στα «Άσματα Δημοτικά της Ελλάδος. Εκδοθέντα μετά μελέτης ιστορικής περί Μεσαιωνικού Ελληνισμού», το 1852. Συμφώνως προς τον Παπαρρηγόπουλον ο Ελληνισμός δεν έσβησεν ολοκληρωτικώς το 146 π.Χ. μετά την ήττα των Ελλήνων από τους Ρωμαίους, αλλά εσυνέχισεν να υπάρχει, μάλιστα δε κατόρθωσε να αναγεννηθεί με την σύσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η οποία δεν ήταν ένα εκφυλισμένο υπόλειμμα του «Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους», αλλά απετέλει δρώσα  αναβίωση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Ως εναρκτήριον σημείο του «Νέου Ελληνισμού» προσεδιόρισε το 1204, δηλαδή την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Φράγκους. Διεφώνησε με τον ιστορικόν Φαλμεράϊερ, ο οποίος στα έργα του «Ιστορία της χερσονήσου του Μωρέως κατά τον μεσαίωνα» (1830) και «Περί της καταγωγής των συγχρόνων Ελλήνων» (1835) υπεστήριζεν ότι ο Ελληνικός πληθυσμός είχεν «εξαφανισθεί» τον 6ον  μ.Χ. αιώνα, ύστερα από την κάθοδον σλαβικών φύλων, επομένως οι νεότεροι Έλληνες ουδεμίαν είχαν φυλετικήν συγγένεια με τους αρχαίους.

Είναι γνωστόν ότι, όταν το 1853 ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος εδημοσιοποίησεν την πρώτη μορφή της «Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους», στους κύκλους των λογίων επικρατούσε η άποψη ότι η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν ένα κράτος κυριαρχούμενο από θρησκοληψία και δεισιδαιμονία. 

Μια άλλη μερίς ιστοριοδιφών, με κύριον εκπρόσωπο τον ... γεωπόνο Δημήτριο Κωνσταντίνου Τσοποτό, εθεώρει πως δεν υπήρξεν κανείς άμεσος ουσιώδης συνδετικός «επιγονικός» κρίκος μεταξύ των κοινοτήτων  του Βυζαντίου και της Νεοτέρας Ελλάδος, οι δε ελληνικές κοινότητες μάλλον ήσαν διοικητικόν παραπροϊόν του οθωμανικού φορολογικού συστήματος επί Τουρκοκρατίας. Οι σύγχρονες επιτηδευμένες επιλεκτικές αναφορες σε αυτήν  την μικρά μερίδα προέρχονται από την εθνοφοβική και εθνοαποδομητικήν   «Αριστερά», που επιδιώκει οπωσδήποτε τον δήθεν «τεκμηριωμένο» αφελληνισμό του κατ΄αυτήν τεχνητού Ελληνικού Έθνους.  

[Ο  εν πολλοίς άγνωστος Δημήτριος Κωνσταντίνου Τσοποτός εγεννήθη στην Πορταριά του Πηλίου το 1860. Ετελείωσεν τις εγκύκλιες σπουδές του στην Αθήνα το 1877. Κατόπιν μετέβη στην Γερμανία, όπου εσπούδασεν φυσικές και γεωργικές επιστήμες στις Γεωπονικές Σχολές των Πανεπιστημίων του Φράϊμπουργκ και της Χάλλε. Όταν απεφοίτησεν, έκανε την πρακτική του εξάσκηση σε μεγάλα αγροκτήματα της Σιλεσίας και της Βάδης –Βυρτεμβέργης. Επιστρέφων στην Ελλάδα το 1882 ανέλαβε την διεύθυνση των τεραστίων θεσσαλικών αγροκτημάτων του πατρός του στην Νίκαια Λαρίσσης (τότε Νιμπεγλέρ).

Επέδειξεν έφεση στις ιστορικές έρευνες και σπουδές,υπήρξεν δε  ένα από τα ιδρυτικά μέλη της «Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρίας των Θεσσαλών», ιδρυθείσης το 1929. Υπήρξεν επίσης  από τους ιδρυτές του Εμπορικού Συλλόγου του Βόλου και του τμήματος της Στατιστικής. Διετέλεσεν Γενικός Πρόξενος της Γερμανίας στομ Βόλο. Από του 1884 έως το 1930 ο Τσοποτός έγραψε πολλές γεωπονικές μονογραφίες.

Παραλλήλως αφιέρωσεν όλη του την πνευματική δραστηριότητα στην συγκέντρωση αφθόνου ιστορικού υλικού και εκτεταμένης βιβλιογραφίας σχετικώς με γεωργικά και ιστορικά ζητήματα της Θεσσαλίας. Εδημοσίευσεν κατά καιρούς μελέτες σε αυτοτελή τεύχη ή φυλλάδια, επιστημονικά περιοδικά και εφημερίδες.  Απέθανε στην Αθήνα τον Ιανουάριο του 1939, όπου είχε εγκατασταθεί με την οικογένειά του ήδη από το 1920, χωρίς να ιδεί δημοσιευμένο το έργον της ζωής του, την «Ιστορία του Βόλου», έργον που εξέδωσε αργότερον το Δημοτικό Κέντρον Ιστορίας του Βόλου.]

Είναι επίσης γνωστόν ότι ικανή μερίς λογίων της εποχής του Παπαρρηγοπούλου, κατέκρινε την προσπάθεια του να «εμβάλλει» οργανικώς το Βυζάντιον, την Ρωμανία («Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Ελληνικού Έθνους») μεταξύ αρχαίας και νεοτέρας Ελλάδος. Παράδειγμα της μερίδος αυτής είναι ο Καθηγητής της Λατινικής Φιλολογίας στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Στέφανος Κουμανούδης, ο οποίος το 1853, ολίγους μήνες μετά την έκδοση της μονοτόμου «Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους» του Παπαρρηγοπούλου, εστράφη με δημοσίευμά του εναντίον όσων εξέφρασαν απόψεις για την σημασία του Βυζαντίου, αναφερόμενος στους Παπαρρηγόπουλο και Ζαμπέλιο. Μάλιστα εχρησιμοποίει τον όρον «Ζαμπελιοπαπαρρηγοπούλειος σχολή» όταν ανεφέρετο επικριτικώς στις απόψεις των «Διοσκούρων της Εθνικής Ιστορίας».

Όμως, η έκτοτε επεκταθείσα συζήτηση περί Ελληνικότητος συνεδέθη κατά  τον 20ον  αιώνα κατ’ εξοχήν με την «Γενεάν του ’30». Η Μικρασιατική Καταστροφή και το τέλος της Μεγάλης Ιδέας προσέδωσαν το έναυσμα στην «Γενεά του ’30» να επιδιώξει μιαν νέα σύνθεση της ελληνικής παραδόσεως, μία σύνθεση σε δραστική επαφή και με ουσιώδη διάλογον με τις ευρωπαϊκές μορφές του τότε «υστέρου μοντερνισμού». Επίσης της προσέδωσαν το έναυσμα ώστε να ανανεώσει με σχετικήν επιτυχία την ελληνικήν τέχνη και λογοτεχνία, οι οποίες, για πρώτην ίσως φορά, απέκτησαν οικουμενικές φιλοδοξίες και παγκόσμιο στόχευση. 

Προφανώς σημειωτέον ότι, η οιαδήποτε επαναφορά της συζητήσεως περί Ελληνικότητος οφείλει να λαμβάνει υπ’ όψιν τα συγκεκριμένα ιστορικά και κοινωνικά γεγονότα που έλαβαν χώρα στην ελληνικήν επικράτεια και  στον ευρύτερον εξωελλαδικόν χώρο του «Μείζονος Ελληνισμού», την περίοδον μεταξύ του 1907 και του 1936. Η κατάληξη της σημαντικής αυτής περιόδου με την επέλευση του Εθνικού Καθεστώτος της 4ης Αυγούστου υπό τον Ιωάννη Μεταξά σηματοδοτεί την τελικήν αποτυχία και αδυναμία  της υπό μορφοποιητική ζύμωση τελούσης, ασχηματίστου εθνικής αστικής τάξεως να ηγεμονεύσει τον Ελληνικόν κοινωνικό σχηματισμό και να προσδώσει συμπαγή πνευματικά χαρακτηριστικά στο αναγεννηθέν εθνικό συγκρότημα. 

Στην περίοδον όμως του Μεσοπολέμου οι συζητήσεις σχετικώς με την Ελληνικότητα αφεώρων κυρίως τον χώρον της λογοτεχνίας και της τέχνης γενικότερον, καθώς γνωστοί πνευματικοί δημιουργοί εκείνης της εποχής ηθέλησαν να αναδείξουν με το έργον τους την ιδιαιτερότητα του Ελληνισμού, όπως αυτός διεμορφώθη στην μακραίωνο ιστορική του πορεία, δηλαδή να προβάλουν το «άλλο», το «αληθινό πρόσωπο της Ελλάδας» (όπως έγραψε χαρακτηριστικώς ο σπουδαίος Οδυσσεύς Ελύτης), πρόσωπο επιγενετικό, απαλλαγέν από τις οιεσδήποτε ανθελληνικές, μισελλήνικές και φιλελληνικές ή ελληνολατρικές παραμορφώσεις της Δύσεως. Για τους Έλληνες διανοουμένους του Μεσοπολέμου «Ελληνικότης» εσήμαινε, πρωτίστως, τον αναπροσδιορισμόν της σχέσεως μεταξύ ταυτότητος και συνειδήσεως, αισθητικής και τρόπου ζωής, φύσεως, ιστορίας και καθημερινότητος,:

Το ζήτημα της Ελληνικότητος επανήλθεν στα ελληνικά δρώμενα και φαινόμενα με σχετικήν δριμύτητα κατά την τελευταίαν μεταπολιτευτικήν περίοδο, κατά την οποίαν έχουν λάβει χώρα δύο ιδιαιτέρως σημαντικές εξελίξεις: 

Πρώτον, η παγκόσμιος εξάπλωση του καπιταλιστικού συστήματος (με όλες τις συνέπειες που συνεπάγεται αυτό) και,

Δεύτερον, η ένταξη και σταδιακή ενσωμάτωση της Ελλάδος στο συγκρότημα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, υπό λίαν συγκεκριμένους όρους,ενός ιδιοτύπου εθνοαποδομητικού κοινωνικού δαρβινισμού.

Έτσι ενεφανίσθη εκ νέου και δη με πραγματικούς - πολιτικούς όρους, το ερώτημα : Πώς ορίζεται και ποία σκριβώς είναι η θέση της ελληνικής ιδιοπροσωπίας για την ελληνική πολιτική σήμερον, σε μιαν Ευρώπη «ενοποιουμένη – ομογενοποιουμένη» υπό αναγκαστικούς, λίαν συγκεκριμένους όρους, εντός  ενός παγκοσμιοποιουμένου κόσμου; Στην κρατούσα κυρίαρχον οπτική των Διεθνών Επικυριάρχων, το θέμα αυτό τίθεται εντός του παραμορφωτικού και πιεστικού  πλαισίου ενός εξωγενούς κώδικος της διεθνούς πολιτικής συγκυρίας, συγκυρίας, που ορίζεται από την εξόχως πολωτικήν αντίθεση μεταξύ «Εθνικισμού» και της «παγκοσμιοποιήσεως». 

Αλλά εντός αυτού του προαναφερθέντος πλαισίου, η έννοια της εθνικής ταυτότητος έχει υποστεί συστηματικήν αγρία κακομεταχείριση και στρέβλωση, δεδομένου ότι η «επικυρίαρχος άποψη» είναι αυτή της αναγκαστικής «πολιτιστικής ομογενοποίησης» και της «πολυπολιτισμικότητας», όπως αυτές νοούνται στο πλαίσιον της κρατούσης «μεταμοντέρνας» εκδοχής των διεθνών εξελίξεων. Η σταδιακή αλλά σταθερά ενσωμάτωση της ελληνικής κοινωνίας στον νέον διεθνή καταμερισμόν της εργασίας (με τους όρους και τις προϋποθέσεις της Ευρωπαϊκής Ενώσεως) σηματοδοτεί υπό μίαν έννοιαν το τέλος της εθνικής εξαιρέσεως όπως αυτή εγένετο αφελώς αντιληπτή στα πρώτα σαράντα μεταπολιτευτικά έτη. Αυτή η διαδικασία «αναγιγνώσκεται» με όλως διαφορετικόν τρόπον απ’ ό,τι οι ποικίλες πολιτισμικές λογικές, οι οποίες διεμορφώθησαν ωθούμενες κυρίως από την προσπάθειαν ερμηνείας της συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου.

Είναι ευκόλως παρατηρίσμον ότι, στις δύο προαναφερθείσες περιπτώσεις η συζήτηση επικεντρούται στην προσπάθειαν ανασκευής απόψεων προερχομένων κυρίως από την Ευρώπη και γενικότερον από το διεθνές περιβάλλον. Πρόκειται για απαντήσεις «αμυντικές» και αντιδράσεις σε διάφορες εξωτερικές προκλήσεις, οι οποίες στοχεύουν στην ανάδειξη της ελληνικής ιδιοπροσωπίας και ιδιαιτερότητος και την κατοχύρωση της ελληνικής ταυτότητος και συνειδήσεως. Μάλιστα, δύο ερμηνευτικά σχήματα αυτών των τάσεων δεν επιχειρούν καν την δημιουργίαν ενός «Ελληνικού Μύθου», αλλά λειτουργούν είτε παθητικώς, (υιοθετούντα έναν τρόπον αντιλήψεως που έχει κατασκευάσει η Ευρώπη για το μεγαλείον της αρχαίας Ελλάδος), είτε αμυνόμενα απέναντι στην πανταχόθεν εκλυομένη λυσσαλέα αμφισβήτηση της φυλετικής καθαρότητος  του Εληνισμού. 

Σε ένα τρίτον, «εθνοφοβικόν» εν πολλοίς σχήμα, είτε διεθνιστικόν είτε κοσμοπολίτικο, διαφαίνονται μία εμμονική αμηχανία συμπεριλήψεως μιας πλήρους ορθοτόμου συνεκτιμήσεως διεπιστημονικών καθώς και μία σκόπιμος εκλεκτική αδυναμία αναδείξεως εκείνων των στοιχείων που «εν τοις πράγμασι» ημπορούν να αποτελέσουν τον χώρον ισχυράς συστηματικής «περιχαράξεως» της εννοίας της Ελληνικότητος στις παρούσες συνθήκες.

Ενώ, τέλος, σε ένα τέταρτον, «εθνοκεντρικόν»  σχήμα ερμηνευτικής αποκρίσεως, η όλη αντιληπτική και ερμηνευτική προσπάθεια διέπεται από ένα επιθετικόν πνεύμα, κατατείνουσα στην ανάδειξη και προβολή των βαθυτέρων, ουσιωδών και  αναλλοιώτων στοιχείων της ελληνικής ιδιοπροσωπίας, με στόχον τον γονιμότερον εφικτόν, αλλά και ισότιμον διάλογον του Ελληνισμού με την Ευρώπη και ολόκληρον τον κόσμο.

Προφανέστατα, οι πολιτικές επιλογές ήσαν και είναι εκούσιοι και συνειδητοί τροφοδότες της συζητήσεως περί «Ελληνικότητος», εξυπακούονται δε και η εμφάνιση ακροτήτων τύπου «πολεμικής» και η μεταξύ των αντιθέτων θέσεων οξεία αντιπαράθεση, την οποίαν  προθύμως αποδέχονται  οι ελληνολάτρες Εθνικιστές. 

Η αυξανομένη εθνική μας ανασφάλεια και το εν γένει άγχος της «Ελληνικότητος» επιτείνονται από την σημερινή καλπάζουσα «παγκόσμιον αταξία», καθώς και από τις συγχυτικές, πολυεπίπεδες και πολυσύνθετες συζητήσεις για τις «ετερότητες», τις πολιτισμικές, φυλετικές και εθνοτικές ταυτότητες. Πάντως αυτές οι συζητήσεις διεξάγονται κατά το πλείστον από διεθνιστές και οικουμενιστές «στοχαστές και διανοουμένους», ενώ βεβαίως δαιμονοποιούνται και εξοβελίζονται πρόσωπα και τοποθετήσεις Εθνικιστικής προελεύσεως, με αποσιώπηση, συκοφάντηση, διαστρέβλωση και απαγορεύσεις.

Εν κατακλείδι, είναι εξόχως αξιοσημείωτον ότι αυτή η αγωνιώδης και διαρκής αναζήτηση ενός αρτίως εσχηματισμένου «προσώπου», μιας σαφούς ιδιοπροσωπίας του Ελληνισμού,  διατρέχει όλον τον εικοστόν αιώνα και έχει μεταγγισθεί στον εικοστόν πρώτον αιώνα. Συνεπώς είναι χρέος όλων των Εθνικιστών  στον διενεργούμενο Πολιτιστικόν Αγώνα, στην διεξαγομένη (εμφανώς ή αφανώς) Πάλη των Ιδεών,  να  μελετούν εμβριθώς τα συναφή διαθέσιμα αψευδή δεδομένα  όλων των γνωστικών πεδίων. Εντρυφούντες  λεπτομερώς στην επιστημονική γνώση  να  αναλύουν, να συνθέτουν, να αφομοιώνουν και να αναδεικνύουν  κάθε πτυχή της Ελληνικότητος. Έτσι  θα αναδεινύεται θαλερό και αξιολάτρευτο το πρόσωπον του Ελληνισμού.

[Επ΄ αυτού ας ενθυμούμεθα διαρκώς την υπέροχον αξιωματική  προτροπή του σπουδαίου «δαφνοστεφούς» Άγγλου ποιητή, λόρδου  Άλφρεντ Τέννυσον : « Για να συνομιλήσουμε προσωπo με πρόσωπο με τους θεούς, πρέπει επι τέλους να έχουμε κάποιο πρόσωπο !»]. 

Αθανάσιος Κωνσταντίνου






 

«Το ελληνικόν εόν όμαιμόν τε και ομόγλωσσον και Θεών ιδρύματα κοινά και θυσίαι ήθεά τε ομότροπα» (Ηρόδοτος, «Ιστορίαι» Η’ -Ουρανία

Εθνικιστική Δράση στις γειτονιές του κέντρου από την Χρυσή Αυγή
Κυριακή, 12 Ιουλίου 2020 - 14:48


Ακόμα μία εθνικιστική εξόρμηση πραγματοποίησε η δραστήρια Τ.Ο Αθηνών, αυτή την φορά στις γειτονιές του κέντρου της Αθήνας.

Με ελληνικές σημαίες και ρίψη φυλλαδίων αλλά και συνθήματα, προσπαθήσαμε να εμψυχώσουμε τους λιγοστούς εναπομείναντες Έλληνες κατοίκους των περιοχών αυτών, στις οποίες πλέον κατοικούν άνθρωποι από κάθε γωνιά του πλανήτη.

Διαπιστώσαμε με τα μάτια μας ότι στην πλατεία Αττικής οι Έλληνες είναι ήδη ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ και αυτή θα είναι η εικόνα ολόκληρης της Ελλάδος τις επόμενες δεκαετίες εάν δεν αλλάξει ριζικά το πολιτικό σκηνικό.

Ο Αγώνας μας δεν είναι ένας αγώνας για ψήφους αλλά ένας αγώνας Εθνικός, για να αφυπνίζει συνειδήσεις και στόχος μας είναι όχι μόνο να κατανοήσει ο λαός μας το πρόβλημα επιβίωσης που αντιμετωπίζει αλλά και να περάσει στην εθνική αντίσταση, να διεκδικήσει μια Ελεύθερη Πατρίδα που να ανήκει στους Έλληνες.


 

Ακόμα μία εθνικιστική εξόρμηση πραγματοποίησε η δραστήρια Τ.Ο Αθηνών, αυτή την φορά στις γειτονιές του κέντρου της Αθήνας.

Ο Βελόπουλος ψηφίζει στην Βουλή υπέρ του Ισραήλ και κρύβει τα βιβλία του που έγραφε για τον σιωνισμό
Κυριακή, 12 Ιουλίου 2020 - 13:15


Όλα γίνονται στον κοινοβουλευτισμό και έτσι το ζήσαμε και αυτό, να δούμε τον Κυριάκο Βελόπουλο, που θα προστάτευε τον λαό με το “βυζαντινόν” από τον κορωνοϊό, να εκλέγεται στη Βουλή και μάλιστα με ολόκληρη κοινοβουλευτική ομάδα.
Ο Βελόπουλος στο παρελθόν, στις τηλεοπτικές του εκπομπές, αλλά και σε βιβλία, που υπέγραφε, μιλούσε για τον σιωνισμό. Τώρα όμως τα βιβλία αυτά τα έχει εξαφανίσει και για του λόγου το αληθές:

“ΞΥΠΝΗΣΤΕ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΙΜΟΡΡΑΓΕΙ (ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΤΟΜΟΣ)
ΔΟΥΡΕΙΟΙ ΙΠΠΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ - Κωδ. Πολιτείας: 2089-0007
Εξαντλημένο στον εκδότη, δεν υπάρχει δυνατότητα παραγγελίας.

“Το βιβλίο αυτό, συνέχεια του πρώτου τόμου "Η Ελλάδα αιμορραγεί" που έριξε άπλετο φως στα σκοτεινά σενάρια εναντίον της Ελλάδας, έρχεται να σφραγίσει με νέα στοιχεία τον ανθελληνισμό του σκοταδισμού - εξουσιασμού. Σ' αυτόν τον τόμο απαντώνται αμείλικτα ερωτήματα όπως: Ποιος ελέγχει τα διεθνή Μ.Μ.Ε; Ποιοι κρύβονται πίσω από τον σκοταδισμό - εξουσιασμό; Ποιοι είναι οι Σιωνιστές;”


1) ΗΠΑ - Μ.Μ.Ε: Ο ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ ΤΑ ΕΛΕΓΧΕΙ;
2) ΕΒΡΑΙΟΙ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ, ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ”

Όχι μόνον έχει εξαφανίσει τα βιβλία του, αλλά ψηφίζει στην Βουλή και υπέρ του Ισραήλ, όντας απόλυτα δεκανίκι του Κυριάκου Μητσοτάκη. Καθόλου παράξενο, λοιπόν, ότι κυρώθηκε τις προηγούμενες ημέρες από την ολομέλεια της βουλής, το σχέδιο νόμου «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ του Υπουργείου Άμυνας του Κράτους του Ισραήλ και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας της Ελληνικής Δημοκρατίας για την προμήθεια Εξοπλισμού και Υπηρεσιών Άμυνας». Υπέρ της συμφωνίας τάχθηκαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, αλλά και το μόρφωμα του «υπερπατριώτη» Βελόπουλου. Αναμενόμενο…
 

Όλα γίνονται στον κοινοβουλευτισμό και έτσι το ζήσαμε και αυτό, να δούμε τον Κυριάκο Βελόπουλο, που θα προστάτευε τον λαό

Παλαιότερες Καταχωρήσεις



Περιοδικό ΜΑΙΑΝΔΡΟΣ