Οι Μάχες του Χαϊδαρίου

Ενώ η Επανάσταση του Γένους παρά τις μεγάλες νίκες που είχε αρχικά  ενάντια στους πολυάριθμους εχθρούς που 400 χρόνια είχαν την Πατρίδα μας στο δυσβάσταχτο ζυγό της κατοχής ,πλέον το 1826 έπνεε τα λοίσθια , καθώς το αιώνιο σαράκι της Ελληνικής Φυλής, η διχόνοια, είχε “εξαργυρώσει” τις νίκες των μπαρουτοκαπνισμένων καπεταναίων με τη φυλάκιση ή ακόμα και με την εκτέλεσή τους (δολοφονίες Πάνου Κολοκοτρώνη, Οδυσσέα Ανδρούτσου, Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας, φυλάκιση του “Γέρου του Μωριά” Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ). Παρ’ όλα αυτά άλλοι οπλαρχηγοί όπως ο Γεώργιος  Καραϊσκάκης  συνέχιζαν απτόητοι τον υπέρ πάντων Αγώνα μέχρι την Νίκη ή τον Θάνατο .

Εκείνο το διάστημα του 1826 ο Καραϊσκάκης είχε πάρει την εντολή από την κυβέρνηση Ζαΐμη να λύσει την πολιορκία της Ακρόπολης από τον Κιουταχή ώστε  να κρατηθεί ελεύθερη η Αττική και να στραφούν έπειτα οι Έλληνες στην Πελοπόννησο όπου οι ορδές του Ιμπραήμ έκαιγαν και λεηλατούσαν. Τον ενισχύει ο φιλέλληνας Κάρολος Φαβιέρος ο οποίος έχει μάλιστα επανασυστήσει τον τακτικό στρατό με δύο τάγματα (ο πρώτος τακτικός στρατός ήταν οι ηρωικοί Ιερολοχίτες του Υψηλάντη στη Μολδοβλαχία) της δύναμης 1.900 ανδρών υπό τον Γάλλο Ρομπέρ και τον Ιταλό Πίσσα . Σύνολο 4.500 Έλληνες τακτικοί και άτακτοι είχαν να αντιμετωπίσουν 20.000 άνδρες του Κιουταχή. Οι Ελληνικές δυνάμεις πέρασαν  από το Θριάσιο πεδίο, το Αιγάλεω και τον σημερινό Κορυδαλλό και στρατοπέδευσαν στο σημείο που βρίσκεται σήμερα το σημερινό ‘Παλατάκι’ .

Η 1η Μάχη

Το ξημέρωμα της 6ης Αυγούστου οι Έλληνες ήταν έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τον εχθρό. Τα λάβαρα ξεδιπλώθηκαν και τα τακτικά και άτακτα σώματα έλαβαν τις προκαθορισμένες θέσεις τους . Ο Κιουταχής έστειλε μια ομάδα αναγνώρισης που αποκρούστηκε και έπειτα ένα ενισχυμένο σώμα ιππικού στα πλευρά των Ελλήνων όπου βρίσκοταν οι Επτανήσιοι και το σώμα του Γριζιώτη . Αμέσως έφθασαν ως ενίσχυση  το 1ο Ελληνικό Τάγμα και ο Λόχος Φιλελλήνων. Οι Τούρκοι μπροστά στη θέα τακτικού, εξευρωπαϊσμένου στρατού αιφνιδιάστηκαν. Οι Έλληνες με συνεχείς ομοβροντίες και σταθερή προέλαση κομμάτιαζαν τους Τούρκους ιππείς και οι Φιλέλληνες σχηματίζοντας τετράγωνο αμύνθηκαν όσο χρειάζονταν για να έρθουν ενισχύσεις και να απωθηθούν και εκεί οι Τούρκοι . Ο Κιουταχής εκνευρισμένος στέλνει 4.000 άνδρες με πυροβολικό στο Ελληνικό αριστερό πλευρό. Ο Καραϊσκάκης και ο Φαβιέρος συμφωνούν να αντεπιτεθούν . Με άψογο σχηματισμό το Ελληνικό πεζικό κατακεραυνώνει τους άναυδους Τούρκους και τους τρέπει σε υποχώρηση αδιαφορώντας για τις απώλειες. Ο οξύνους Έλληνας στρατηγός παρατηρεί ότι οι Έλληνες άτακτοι γύρισαν στα ταμπούρια τους και ειδοποιεί τον Φαβιέρο να πράξει το ίδιο. Το ηθικό των Ελλήνων είναι πλέον υψηλότατο. Σύμφωνα με τον λοχαγό Βυζάντιο οι Έλληνες αριθμούσαν περί τους 50 νεκρούς και τραυματίες ,τακτικούς και ατάκτους . Οι Ασιατικές ορδές έχασαν πάνω από 200 άνδρες, πολλά πολεμοφόδια καθώς και 2 σημαίες όπως διηγείται ο Περραιβός. Το μόνο μελανό σημείο αποτελεί η διαφωνία Καραϊσκάκη- Φαβιέρου σχετικά με τις επόμενες στρατηγικές κινήσεις καθώς και για τον τρόπο διεξαγωγής του πολέμου. Ο Έλληνας στρατηγός ήξερε ότι οι οι μετωπικές επιθέσεις προκαλούσαν απώλειες που ήταν δυσαναπλήρωτες ενώ ο περήφανος βετεράνος των Ναπολεόντιων πολέμων αρνούνταν να πολεμήσει πίσω από χαρακώματα. Η ρήξη αυτή κάνει τους δύο στρατηγούς να δρουν  σχεδόν ανεξάρτητα.

Διαβάστε περισσότερα στην Αντεπίθεση

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/index.php/enimerosi/view/oi-maches-tou-chaidariou#.Ui8jLsbIbSI#ixzz2eUuTohpC

Comments Off on Οι Μάχες του Χαϊδαρίου

Filed under ΙΣΤΟΡΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Comments are closed.