Θα δούμε σημεία και τέρατα υπό την έννοια της γραφικότητας στα όσα θα συμβούν στην πολιτική ζωή της χώρας τα επόμενα χρόνια. Από τη μια θα έχουμε την Καρυστιανού με τον Αυγερινό τον κομμουνιστή να φοράει μπλούζα με τον Ντοστογέφσκι, που ήταν αντικομμουνιστής, και από την άλλη πλευρά μια θρησκευόμενη πρώην βουλευτή της Νίκης. Η τραγική αποτυχία της συγκέντρωσης στη Θεσσαλονίκη δε λέει τίποτα. Αυτοί που ψηφίζουν δεν πάνε στις συγκεντρώσεις. Να μη σας πω ότι δεν σκέπτονται και καθόλου.
Ζούμε σε πολλούς παράλληλους κόσμους. Τον κόσμο της τηλεόρασης, τον κόσμο του διαδικτύου, και πάνω από όλα αυτά τον κόσμο του συμφέροντος όπου τα προεκλογικά αλισβερίσια κυριαρχούν. Κάθε κόσμος είναι φανταστικός και δεν είναι λίγοι που ταυτόχρονα, κυρίως στο διαδίκτυο, ανήκουν σε δύο και τρία κόμματα ταυτόχρονα. Επίσης γυρνάνε από πολλά κόμματα… Δεν κοστίζει τίποτε και οι μελλοντικοί ψηφοφόροι είναι πάντα ευπρόσδεκτοι. Από κοντά και το χρήμα. Πρόσφατη είναι η αποκάλυψη ότι επικεφαλής ευάριθμου φυλής Ρομά εισέπραξε τεράστιο ποσό από τον πατέρα υποψήφιας βουλευτού. Σύμφωνα με πληροφορίες στις επόμενες εκλογές η ψήφος θα ανέβει από τα 50 στα 70 ευρώ.
Μέσα σε όλα αυτά νεοδημοκράτες, πασόκοι, αριστεροί του Τσίπρα και οπαδοί του μουσείου του ΚΚΕ θα δώσουν τη μάχη. Σε αυτή τη μάχη φιλοδοξούν κάποιοι να υπάρχει ενωμένος ο λεγόμενος «πατριωτικός χώρος» πέρα από την Χρυσή Αυγή, ένας κατά φαντασίαν χώρος χωρίς ενιαία Ιδεολογία και πολιτική. Ένα συνονθύλευμα χωρίς αρχή και τέλος. Αλήθεια που ήταν αυτή η «ένωση» όταν μας βγάζαν με τις χειροπέδες από το κτίριο της ΓΑΔΑ; Όλοι είχαν κρυφτεί και κρυμμένοι θα μείνουν. Αυτός ο χώρος δεν υπάρχει και δεν είναι τίποτα άλλο από ένα πονηρό τέχνασμα πολιτικών απατεώνων.
