Οι μισθοφόροι της Αγγλικής προπαγάνδας, τους οποίους κληρονόμησαν οι Αμερικανοί, χρησιμοποιούν κατά κόρον τα «Ορλωφικά» προκειμένου να υποστηρίξουν τον ισχυρισμό ότι οι Ρώσοι δεν υπήρξαν φίλοι μας και μας εγκατέλειψαν στο μαχαίρι των Τούρκων.
Ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος προς τα τέλη του 18ου αιώνος από την Μεγάλη Αικατερίνη αποδυνάμωσε σημαντικά την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αφού της αφαίρεσε σημαντικά εδάφη στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Η αποδυνάμωση αυτή των Οθωμανών άνοιξε τον δρόμο για την εθνική μας ελευθερία και δεν ήταν μόνον αυτό.
Με την συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή ανακηρύχθηκε σε προστάτη των Ορθοδόξων, οι οποίοι ζούσανε στην Οθωμανική επικράτεια και επιπλέον έδωσε την δυνατότητα εξοπλισμού των εμπορικών πλοίων των Ελλήνων, τα οποία στην επανάσταση του 1821 έγιναν ο πολεμικός στόλος του Έθνους.
Επιπλέον ενίσχυσε με κάθε τρόπο την συνέχιση ενός θαλασσίου «ανταρτοπολέμου» με τον Αξιωματικό του Ρωσικού Στρατού Λάμπρο Κατσώνη, τον οποίον εξουδετέρωσαν το 1792 στο Πόρτο Κάγιο οι Οθωμανοί πολλά χρόνια μετά και μάλιστα με την βοήθεια του Γαλλικού πολεμικού στόλου, όταν την εξουσία στην Γαλλία είχαν οι άνθρωποι της Γαλλικής Επαναστάσεως. Αυτό σαν απάντηση ότι η Γαλλική Επανάσταση και οι παράγοντές της ήταν στο πλευρό των επαναστατημένων Ελλήνων. Μην λησμονούμε επίσης ότι η Φιλική Εταιρεία, η οποία υπήρξε ο πυρφόρος της Εθνικής Επαναστάσεως του 1821 ξεκίνησε, δυνάμωσε, απλώθηκε στην Ρωσία και από την Ρωσία στην ομογένεια.
Ποιος πιστεύει ότι η ύπαρξή της ήταν άγνωστη στις μυστικές υπηρεσίες του Τσάρου; Άλλωστε είναι γνωστό ότι υπασπιστής του Τσάρου ήταν ο ήρωας των Ναπολεόντιων πολέμων, ο αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας Αλέξανδρος Υψηλάντης. Είναι γεγονός ότι οι δεσμεύσεις της Μόσχας προς την Ιερά Συμμαχία την εμπόδισαν να εμπλακεί άμεσα στην εθνική μας επανάσταση. Δεν υπήρξε όμως αδιάφορη. Μετά μάλιστα τον απαγχονισμό του Πατριάρχου Γρηγορίου του Ε’ ο Ρώσος πρεσβευτής αποχώρησε από την Κωνσταντινούπολη και η Μόσχα διέκοψε τις διπλωματικές της σχέσεις με τον Σουλτάνο. Όλα αυτά μέχρι το 1829 όταν και ξέσπασε ο Ρωσο-Τουρκικός πόλεμος και τα στρατεύματα του Τσάρου έφτασαν στην Ανδριανούπολη.
Μέσα στα πλαίσια της ειρήνης μεταξύ Μόσχας και Σουλτάνου ήταν και η πλήρης ανεξαρτησία της Ελλάδος παρά την αντίθετη άποψη Αγγλίας και Γαλλίας, που ήθελαν την Πατρίδα μας κάτι μεταξύ ηγεμονίας ή αυτόνομης επαρχίας υπό την κυριαρχία του Σουλτάνου. Στα κείμενα των Μαρξ και Ένγκελς για την επανάσταση του 1821 ευθέως δηλώνουν ότι η Ελευθερία των Ελλήνων δεν ήλθε από την ναυμαχία του Ναυαρίνου, ούτε από τον Γαλλικό στρατό στην Πελοπόννησο (που δεν έδωσε ούτε μια μάχη με τον Ιμπραήμ) ούτε με τις συνδιασκέψεις και τα πρωτόκολλα του Λονδίνου αλλά με τον Ρωσικό στρατό του στρατηγού Ντίμπιτς, που έφθασε στην κοιλάδα του Έβρου.
Και, όμως, η κυρίαρχη προπαγάνδα μαθαίνει στα Ελληνόπουλα ότι μας απελευθέρωσαν οι… Άγγλοι(!), οι μεγάλοι προστάτες των Οθωμανών. Οι Άγγλοι των οποίων ο ισχυρός άνδρας στα χρόνια της απελευθερώσεως ο Ουέλλιγκτον ήθελε την Ελλάδα περιορισμένη στην Πελοπόννησο και Αυτόνομη υπό την κυριαρχία του Σουλτάνου. Οι Άγγλοι, οι οποίοι με κύριο όργανό τους τον Μαυροκορδάτο παρ’ ολίγον να οδηγήσουν την Επανάσταση από θρίαμβο σε τραγωδία. Οι Άγγλοι και οι τραπεζίτες τους, οι οποίοι με τα ληστρικά δάνεια του Αγώνα όχι μόνο μετέτρεψαν την Πατρίδα μας σε αποικία χρέους (από τότε…), αλλά σε κάθε ευκαιρία μαζί με τους Γάλλους απέκλειαν με τους στόλους τους την πρωτεύουσα της χώρας μας, οδηγώντας τον λαό μας στην ανέχεια και την πείνα.
Οι Έλληνες ως Ορθόδοξος λαός αιώνες ολόκληρους πίστευαν στην βοήθεια από τους Ορθόδοξους αδελφούς της Ρωσίας και ήταν φυσικό στον Κριμαϊκό πόλεμο στα μέσα του 19ου αιώνος να είναι στο πλευρό του Τσάρου. Μάλιστα μια Ελληνική Λεγεώνα πολέμησε στο πλευρό τους. Πολεμούσαν οι Ρώσοι εναντίον των Τούρκων, οι οποίοι κρατούσαν υπόδουλους, ραγιάδες στην επικράτειά τους περισσότερους Έλληνες από όσους ζούσαν στο ελεύθερο κράτος μας, που έφτανε μόλις μέχρι την Λαμία. Έπρεπε να μας τιμωρήσουν γι‘ αυτό οι Άγγλοι, που πολέμησαν στο πλευρό των Τούρκων εναντίον των Ρώσων και φυσικά στο στόχαστρό τους μπήκε ο Βασιλεύς Όθων, τον οποίον λίγα χρόνια μετά τον εξόρισαν.
