Ο Γεώργιος Μόδης θεωρείται εμβληματική φυσιογνωμία του Μακεδονικού Αγώνα και ο κυριότερος συγγραφέας του, αφού συμμετείχε άμεσα σε αυτόν ως μέλος του αντάρτικου σώματος του Βολάνη, στο οποίο κατατάχθηκε μόλις αποφοίτησε το 1906 από το Γυμνάσιο.
Ο Μόδης γεννήθηκε το 1887 στο Μοναστήρι και ως Μακεδονομάχος δρούσε στην περιοχή του Μοριχόβου, αμφότερες οι περιοχές παραμένουν δυστυχώς αλύτρωτες έως και σήμερα,. Συμμετείχε σε πολλές συμπλοκές με Βούλγαρους κομιτατζήδες και τουρκικά στρατεύματα, και τραυματίστηκε αντιμετωπίζοντας τους τελευταίους στη μάχη του Μοριχόβου. Μετά τον τραυματισμό του εγκατέλειψε την ένοπλη δράση και η Εσωτερική Οργάνωση Μοναστηρίου τον διόρισε στη Μητρόπολη Εδέσσης και Φλωρίνης, στην Φλώρινα το 1909, όπου υπηρέτησε για μικρό χρονικό διάστημα. Στην συνέχεια επέστρεψε στο Μοναστήρι και εργάστηκε ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Φως», η οποία εκδίδονταν από την Πολιτική Λέσχη Μοναστηρίου.
Ο Μόδης σπούδασε Νομική και εμπορικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εκλέχθηκε επί σειρά ετών, βουλευτής Φλώρινας, ενώ διετέλεσε και Νομάρχης Κερκύρας. Την περίοδο 1932–33 ανέλαβε Γενικός Διοικητής Ηπείρου. Κατά την διάρκεια της Γερμανικής κατοχής συνελήφθη από τους Γερμανούς και φυλακίστηκε στις φυλακές του πρώην στρατοπέδου «Παύλου Μελά» Θεσσαλονίκης. Μόλις αφέθηκε ελεύθερος, φυγαδεύτηκε στην Μέση Ανατολή και επέστρεψε με την απελευθέρωση της χώρας μας τον Οκτώβριο του 1944, όπου και διορίστηκε Γενικός Διοικητής Μακεδονίας. Το 1950 ανέλαβε Υφυπουργός Εσωτερικών και το επόμενο έτος Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Ανέπτυξε πλούσιο συγγραφικό έργο με κυριότερα έργα τις «Μακεδονικές Ιστορίες» και τους «Αγώνες στη Μακεδονία», του οποίου την συγγραφή δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει, καθώς απεβίωσε στις 18 Ιουνίου του 1975. Υπήρξε μέλος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, και οργάνωσε επιτροπές Μακεδονομάχων με σκοπό την ανέγερση ανδριάντων Μακεδονομάχων.
Η προσφορά του Γεωργίου Μόδη θεωρείται κεφαλαιώδους εθνικής σημασίας, διότι χωρίς το συγγραφικό έργο του ελάχιστοι θα είχαν ασχοληθεί με τον Μακεδονικό Αγώνα, αφού είναι ο πιο αυθεντικός διηγηματογράφος του, εξαιρετικός λογοτέχνης και πρωταρχική πηγή των γεγονότων που διαδραματίστηκαν στην Μακεδονία από τις αρχές του εικοστού αιώνα. Μάλιστα ο ίδιος ανέφερε πως συνέγραψε για τον Μακεδονικό Αγώνα, διότι είχε αντιληφθεί ότι μεγάλο μέρος των Ελλήνων είχε άγνοια για τον συγκεκριμένο Εθνικό Αγώνα, ενώ οι Βούλγαροι διέθεταν τεράστιες βιβλιοθήκες προωθώντας την μισελληνική προπαγάνδα τους.
