Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτός ο άοπλος, γηρασμένος και αποβιομηχανοποιημένος «γίγαντας» με τα πήλινα πόδια, μετά την ρήξη στις (άλλοτε πολύ στενές) σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής από την επιστροφή του Trump στον Λευκό Οίκο, ψάχνει εναγωνίως εναλλακτικές γεωπολιτικής και οικονομικής τόνωσης. Δεν είναι τυχαίο πως πριν μερικούς μήνες συνήφθη συμφωνία (μείωσης/κατάργησης δασμών και διευκόλυνσης εμπορίου) για τα αγροτικά προϊόντα της Λατινικής Αμερικής με τη Mercosur, ούτε επίσης πως οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών αναζητούν εσχάτως «λύσεις» στις πληθυσμιακά τεράστιες και αναπτυσσόμενες αγορές της Ινδίας.
Αυτές οι κινήσεις όμως, περισσότερο ως σπασμοί απελπισίας μιας ασθμαίνουσας πολιτικής και γεωοικονομικής οντότητας μοιάζουν, παρά ως κρίσιμα στάδια ενός ευρύτερου «μεγαλόπνοου σχεδίου» αναβάθμισης της «Ευρώπης». Η Ανατολή εισβάλλει επιθετικά στις αγορές εδώ και δεκαετίες, με τους πιο σκληρά καπιταλιστικούς όρους που θα μπορούσε ποτέ η φιλελεύθερη αγορά να ανεχτεί. Σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία, το πρώτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους η Κίνα κατέγραψε το μεγαλύτερο εμπορικό πλεόνασμα όλων των εποχών εν σχέσει με την Ε.Ε., με την ήπειρό μας να είναι η κυρίαρχη εξωτερική αγορά για κινέζικα οχήματα (υβριδικά και ηλεκτρικά), παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς.
Εις ό,τι αφορά τις λεγόμενες καθαρές τεχνολογίες, η Κίνα προμήθευσε το… 98%(!) των ηλιακών πάνελ της Ευρώπης, το 88% των μπαταριών ιόντων λιθίου, το 90% των inverters, και το 93% των μόνιμων μαγνητών νεοδυμίου. Οι επενδύσεις του Πεκίνου στον τομέα της «πράσινης τεχνολογίας» φτάνουν στο ιλιγγιώδες ποσό των 227 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε 54 χώρες, μεταξύ των οποίων η Ουγγαρία και η Ισπανία (αυτοκινητοβιομηχανίες, βιομηχανίες μπαταριών κ.α.). Η Κίνα φαίνεται να παίρνει το πάνω χέρι και στους κλάδους της έρευνας και της ανάπτυξης, ενώ είναι πλέον ο βασικός εφοδιαστής «καθαρής ενέργειας», διοχετεύοντας στην αγορά – σε σημαντικά χαμηλότερες τιμές – φωτοβολταϊκά και ατράκτους ανεμογεννητριών.
Είναι αξιοσημείωτο πως η ίδια η Κίνα δεν δίνει μεγάλη έμφαση ούτε «κρέμεται» από τις διαθέσεις των Ευρωπαίων να συνδιαλλαγούν μαζί της, καθώς έχει πατήσει γερά το πόδι της στην Αφρική και διατηρεί καλές σχέσεις με την Αμερική, αλλά και με μια σειρά από χώρες του Τρίτου Κόσμου. Ούτως ή άλλως όμως, η σύγκριση είναι αμείλικτη: η Κίνα διαθέτει έναν απίστευτα μεγάλο πληθυσμό, σημαντικό απόθεμα πρώτων υλών (αν και όχι αυτάρκεια σε αυτές), τεράστια βιομηχανική παραγωγή (καταργώντας κάθε έννοια εργατικού δικαιώματος εντός των συνόρων της), εφαρμόζει έναν σκληρό κεντρικό σχεδιασμό και διατηρεί άριστες σχέσεις με το χρηματιστηριακό κεφάλαιο της Δύσης. Τουτέστιν, μπορεί πανεύκολα να αποικιοποιήσει «εν ευθέτω χρόνω» την σαπισμένη, βυθισμένη στις αντιφυσικές και παρανοϊκές, αντιρατσιστικές και φιλελεύθερες ιδεοληψίες Ευρωπαϊκή Ένωση, δίχως να χρειαστεί να ρίξει ούτε μισό βόλι. Η κουρελιασμένη «Ευρώπη», βέβαια, για να δείξει και αυτή η αξιολύπητη φουκαριάρα και την δική της σκληρή… αντίδραση, περιορίζεται προς ώρας στην επιβολή δασμού τριών ευρώ για τα φθηνά δέματα από Temu και Shein…
Όταν ο ένας παράγει τα πάντα, από μικροτσίπ έως διαστημόπλοια, και ο άλλος ασχολείται με το εάν τα φύλα είναι… 62 ή εάν το καλαμάκι θα είναι πλαστικό ή χάρτινο, δεν υφίσταται κανενός είδους γεωπολιτικός «ανταγωνισμός», παρά μια εξελισσόμενη οικονομική πολιορκία με σύγχρονο «Δούρειο Ίππο» της τα «κοντέινερ» της παγκοσμιοποίησης που ξεφορτώνονται στα λιμάνια μας και «ταξιδεύουν» στις σιδηροδρομικές γραμμές μας με προορισμό τον άβουλο καταναλωτή πελάτη, τον δύσμοιρο και ψυχικά νεκρό… «Ευρωπαίο πολίτη».
