Όταν πρωτοεμφανίστηκε το Internet όλοι θριαμβολογούσαν ότι υπάρχει μια οδός όπου μπορεί κανείς να βαδίσει ελεύθερα και να διατυπώσει τις απόψεις του. Ήταν η αρχή, και πράγματι στην αρχή έγραφες ό,τι ήθελες.
Σιγά σιγά και ήταν αναμενόμενο τα πράγματα άλλαξαν και το διαδίκτυο έγινε ο παγκόσμιος λογοκριτής και ρουφιάνος.
Ένα παράδειγμα είναι αρκετό για να καταλάβετε ότι ο Τζορτζ Σόρος και τα δισεκατομμύρια των πλουτοκρατών, που προωθούν την παγκοσμιοποίηση ελέγχουν το παιχνίδι. Στην πλατφόρμα του «Χ» της οποίας την ιδιοκτησία έχει ο υποτίθεται ακροδεξιός Μασκ περισσότεροι λογαριασμοί εθνικών απόψεων με την δικαιολογία «ρητορική μίσους» έχουν πέσει και δε γνωρίζω καμία περίπτωση να έχει πέσει αριστερός λογαριασμός παρά μόνο ελάχιστοι.
Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι την ίδια ημέρα της καταδίκης της Χρυσής Αυγής έπεσε ο λογαριασμός του Μιχαλολιάκου και των βουλευτών και στελεχών, που ήταν μαζί του, ενώ δεν έπεσε ποτέ του Κασιδιάρη.
Στο “ελεύθερο” διαδίκτυο και μιλάω γενικά τώρα είναι ελεύθερη και η πιο ακραία αριστερή μέχρι βαθμού τρομοκρατίας άποψη. Παράδειγμα εδώ στην Ελλάδα το Indymedia όπου ανακοινώνει τρομοκρατικές ενέργειες.
Παρόλα αυτά το διαδίκτυο είναι ένα μέσον και πρέπει όσο μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε. Είναι όμως ο αγώνας εξαιρετικά άνισος. Και γενικά και ειδικά. Γενικά γιατί σε αυτό προωθείται η woke κουλτούρα, η αριστερά, ο αντιρατσισμός κλπ. Ειδικά, γιατί στο διαδίκτυο η Χρυσή Αυγή διώκεται αμείλικτα, ενώ άλλοι με τις ίδιες κατηγορίες και καταδίκες όχι μόνο έχουν τα πάντα ελεύθερα, αλλά και προβάλλονται.
Επιπλέον, τα επώνυμα στελέχη της Χρυσής Αυγής δε μπορούν να γράψουν με το όνομα τους, τους αφαιρείται το δικαίωμα να έχουν όνομα, ενώ ελεύθερα όλοι οι άλλοι από αναρχικοί μέχρι ψευτοεθνικιστές, έχουν.
