Και όμως, υπήρχε σοβαρή πιθανότητα η ανθρωπότητα να είχε γλιτώσει την τραγικότητα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εάν ένας και μόνο άνθρωπος δεν εξαναγκαζόταν σε παραίτηση από τη θέση του. Ακόμη και σήμερα, η ιστοριογραφία αντιμετωπίζει την υπόθεση του Βασιλιά Εδουάρδου Η΄ της Αγγλίας με μεγάλη αμηχανία, καθώς είναι πολύ δύσκολο να αποδεχτεί ότι ο Βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας ήταν θαυμαστής του Αδόλφου Χίτλερ και του έργου του.
Ο Εδουάρδος Η΄ (Edward VIII, 1894–1972) παραμένει μία από τις πιο πολυσυζητημένες και αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της βρετανικής βασιλικής οικογένειας. Είναι ο μοναδικός Βρετανός μονάρχης που παραιτήθηκε οικειοθελώς από τον θρόνο. Ως διάδοχος, απέκτησε τεράστια δημοφιλία. Ήταν χαρισματικός, μοντέρνος, είχε το στυλ ινδάλματος της εποχής και έδειχνε ενδιαφέρον για τα κοινωνικά προβλήματα και τους ανέργους. Με τον θάνατο του πατέρα του τον Ιανουάριο του 1936, έγινε Βασιλιάς. Από την πρώτη μέρα η βασιλεία του έσπασε τα βρετανικά στερεότυπα, καθώς η ερωτική σχέση του με την Αμερικανίδα Γουόλις Σίμπσον (Wallis Simpson) —η οποία ήταν ήδη διαζευγμένη μία φορά και παντρεμένη με τον δεύτερο σύζυγό της— αποτελούσε σκάνδαλο για την πουριτανική αγγλική κοινωνία. Ο Εδουάρδος ήταν αποφασισμένος να παντρευτεί τη Σίμπσον. Ωστόσο, ως Βασιλιάς ήταν και ο Ανώτατος Κυβερνήτης της Εκκλησίας της Αγγλίας, η οποία τότε δεν επέτρεπε τον γάμο με διαζευγμένα άτομα των οποίων οι πρώην σύζυγοι ζούσαν.
Όμως, όλα τα παραπάνω αποτελούσαν τυπικό και όχι ουσιαστικό ζήτημα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που προέκυψε με τη βασιλεία του Εδουάρδου ήταν ότι δεν είχε σκοπό να παραμείνει στον αδρανή ρόλο που προέβλεπε παραδοσιακά η Μάγκνα Κάρτα για τον Βασιλιά της Αγγλίας, αλλά ήθελε να επιβάλει νόμους προς το συμφέρον του υποφέροντος λαού. Όπως ήταν φυσικό, ο Εδουάρδος δεν έμεινε ασυγκίνητος από το οικονομικό, εργασιακό και κοινωνικό θαύμα της εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας του Αδόλφου Χίτλερ, για τον οποίο εξέφραζε ανοιχτά τον θαυμασμό του στον κοινωνικό του περίγυρο. Ο Εδουάρδος σχεδίαζε να δώσει κρατικά δάνεια και γη στους άνεργους και φτωχούς Βρετανούς, παρακάμπτοντας τον παραδοσιακά παθητικό ρόλο του στέμματος. Η Τράπεζα της Αγγλίας (Bank of England) και η κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Στάνλεϊ Μπάλντουιν (Stanley Baldwin) αντέδρασαν έντονα σε αυτά τα οικονομικά μέτρα. Η σχέση του με την Αμερικανίδα διαζευγμένη χρησιμοποιήθηκε απλώς ως πρόσχημα για να συκοφαντηθεί στα μάτια της κοινής γνώμης και να δικαιολογηθεί η απομάκρυνσή του.
Ο Πρωθυπουργός Στάνλεϊ Μπάλντουιν και οι κυβερνήσεις της Κοινοπολιτείας ξεκαθάρισαν ότι η κοινή γνώμη και το κοινοβούλιο δεν θα αποδέχονταν τη Σίμπσον ως Βασίλισσα. Στις 11 Δεκεμβρίου 1936, ο Εδουάρδος υπέγραψε την πράξη παραίτησης υπέρ του νεότερου αδελφού του, Γεωργίου ΣΤ΄ (πατέρα της βασίλισσας Ελισάβετ Β΄). Σύμφωνα με δημοσίευμα της αμερικανικής εφημερίδας Social Justice (1 Μαρτίου 1937), το πρωτοσέλιδο της οποίας έφερε τον τίτλο:
KING WAS FORCED OUT, LONDON NOW ADMITS (Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ ΣΕ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ, ΟΜΟΛΟΓΕΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ) περιγράφεται το πραγματικό παρασκήνιο του εξαναγκασμού σε παραίτηση:
«…Τα σχέδια για τους φτωχούς ανησύχησαν τους τραπεζίτες. Αποκαλύπτεται τώρα οριστικά ότι ο Εδουάρδος απομακρύνθηκε από μια αντιδραστική κλίκα, με επικεφαλής τον Πρωθυπουργό Στάνλεϊ Μπάλντουιν, επειδή σχεδίαζε να ξεφύγει από τον παραδοσιακά αδρανή ρόλο που προβλέπεται για τον βασιλιά στη Μάγκνα Κάρτα και να επιβάλει νόμους προς το συμφέρον του υποφέροντος λαού. Οι πρόσφατες εξελίξεις στο Λονδίνο αποκαλύπτουν επιπλέον ότι ο Εδουάρδος είχε παρουσιάσει ένα σχέδιο ανακούφισης των φτωχοποιημένων υπηκόων του σε μέλος του βρετανικού υπουργικού συμβουλίου λίγο πριν ανατραπεί από τους τραπεζίτες. Ήταν αυτό το σχέδιο ανακούφισης —το οποίο προέβλεπε παραχωρήσεις γης και κρατικά δάνεια στους απελπισμένους ανέργους— που ανάγκασε τον βασιλιά να παραιτηθεί από τον θρόνο του υπέρ του αδελφού του, Γεωργίου ΣΤ΄. Ο πολυσυζητημένος έρωτας του Εδουάρδου για την κυρία Γουόλις Σίμπσον ήταν μόνο ένα επιφανειακό πρόσχημα που χρησιμοποίησαν ο Μπάλντουιν και η Τράπεζα της Αγγλίας για να διασύρουν και να εκθέσουν τον δημοφιλή νεαρό βασιλιά στα μάτια του αγγλικού λαού…»
ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Χωρίς το βάρος του αξιώματος, ο Εδουάρδος ήταν πλέον ελεύθερος να επισκεφθεί το αντικείμενο του θαυμασμού του: τη Γερμανία και τον Αδόλφο Χίτλερ. Η Γερμανία υποδέχθηκε με τιμές τον έκπτωτο βασιλιά και τη σύντροφό του, Γουόλις Σίμπσον, ενώ ο ίδιος ο Χίτλερ υποδέχθηκε θερμά τον Εδουάρδο στο Μπερχτεσγκάντεν. Ο χαιρετισμός του Εδουάρδου με τη χαρακτηριστική εθνικοσοσιαλιστική χειρονομία εξέπληξε τους Γερμανούς πολίτες και αξιωματούχους. Ο Εδουάρδος επισκέφθηκε χώρους εργασίας, μεγάλα έργα, ακόμα και τις στοές των γερμανικών ορυχείων, για να βιώσει από κοντά το γερμανικό «θαύμα» και την πιο σύγχρονη εργατική νομοθεσία του κόσμου. Ο Εδουάρδος Η΄ θεωρήθηκε ως μια ευκαιρία που θα μπορούσε να αποτρέψει τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πολύ πιθανόν θα άλλαζε το πρόσωπο όχι μόνο της Μεγάλης Βρετανίας αλλά ολόκληρης της Ευρώπης, καθώς το όραμα του Χίτλερ για σύμπλευση Γερμανίας και Μεγάλης Βρετανίας θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα. Δυστυχώς όμως, τα συμφέροντα του City του Λονδίνου και της ανατολικής ακτής των ΗΠΑ αποδείχθηκαν πολύ πιο ισχυρά.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Τσώρτσιλ «εξόρισε» τον Εδουάρδο στις μακρινές Μπαχάμες διορίζοντάς τον κυβερνήτη τους. Όμως, ο πρώην βασιλιάς βρισκόταν πάντοτε υπό στενή παρακολούθηση από τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, οι οποίες είχαν τη διαταγή να τον δολοφονήσουν εάν αυτός ερχόταν σε επαφή με τους Γερμανούς. Από την άλλη, θεωρείται βέβαιο ότι εάν οι Γερμανοί καταλάμβαναν τη Μεγάλη Βρετανία, ο Εδουάρδος θα επέστρεφε στον θρόνο του. Τον Ιούλιο του 2015, ένα πρωτοσέλιδο της εφημερίδας The Sun συγκλόνισε τη βρετανική κοινή γνώμη, καθώς εικόνες από ένα παλιό φιλμ της βασιλικής οικογένειας έδειχναν τον Εδουάρδο να διδάσκει την επτάχρονη ανιψιά του -και μετέπειτα Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄- να χαιρετά με τον χαρακτηριστικό εθνικοσοσιαλιστικό χαιρετισμό.
