I try to break out of the cosmos
14 Μαΐου 2019
Η ιστορία του ερχομού του Πάουντ στην Ελλάδα το φθινόπωρο του 1965 είναι σχετικά άγνωστη στο ελληνικό κοινό μα πέρα ως πέρα πραγματική. Η αφήγηση που δημοσιεύουμε, ανατριχιαστική κατά τόπους, φέρει μάλιστα την εγκυρότητα του Ζήσιμου Λορεντζάτου. Άλλωστε, είναι αυτός που συναντά και ξεναγεί στην Ελλάδα τον αμερικανό ποιητή, ο οποίος βρίσκεται σε μια συνθήκη μαρτυρικής παραζάλης…
Στους Δελφούς: Marvellous!
«…Όπως το ανθρώπινο γένος μπορεί να αντέξει μόνο ένα μικρό ποσοστό από την πραγματικότητα ολόκληρη, καθώς λέει ο T. S. Eliot: human kind cannot bear very much reality («Burnt Norton», Ι) έτσι και ο κόσμος μπορεί να σηκώσει ορισμένο ποσοστό ατιμία και άμα το ξεπεράσει θα τιναχτεί στον αέρα». «Μην τον φορτώνετε άλλο τον κόσμο», έμοιαζε να συλλογίζεται από μέσα του ο Έζρα Πάουντ, καθώς με ατένιζε το πρωινό εκείνο, μπροστά στο ανοιχτό παράθυρο, ξανασωπαίνοντας. Η ώρα ήταν περασμένη. Κανονίσαμε να φύγουν το Σαββατοκύριακο για τους Δελφούς και στο γυρισμό να πάμε μαζί στο Σούνιο. Μοναχά το απόγευμα κατάλαβα πόσα πολλά είχε πει εκείνο το πρωί.
Τη μέρα που τους ξαναείδα, δε θυμάμαι πότε – δεν κράτησα άλλη ημερομηνία έξω από τις δύο Πέμπτες, την πρώτη Πέμπτη που μου τηλεφώνησαν, 4 Νοεμβρίου, και τη δεύτερη Πέμπτη, που έφυγαν για την Ιταλία, 11 Νοεμβρίου 1965, σημειώνοντας μοναχά όσα μου φάνηκαν σημαντικά – ο Πάουντ είχε μια μεγάλη μελανιά (σκοτωμένο αίμα) στο μάγουλό του από δυνατό χτύπημα, κάποια στιγμή, φαίνεται, που δε θα τον πρόσεχε η Olga Rudge. Χρειαζόταν ακοίμητη παρακολούθηση, όπως τα μικρά παιδιά. Στο δωμάτιο τον βοηθήσαμε να φορέσει τα ρούχα του. Ένας καλοντυμένος και ανάλαφρος γέροντας. Σε μια στιγμή το πρόσωπό του μαζεύει σύννεφα, αγριεύτηκε παράξενα, τα μάγουλά του τραβήχτηκαν μέσα. Τι σας απασχολεί; του κάνω καθησυχαστικά. Εκείνος με ύφος ατρόμητο, αλλά φοβερά κουρασμένο: Il pensier… Σιωπή οριστική. Ετοιμάσαμε προσεχτικά όλα τα πράματα και ύστερα τον ρώτησα πώς του φάνηκαν οι Δελφοί, που τους ανακαλούσε προγνωστικά στα Κάντο πριν ακόμα βρεθεί στην Ελλάδα: Κασταλία τ` όνομά της εκείν` η πηγή στη βουνίσια σκισμάδα, κάτω η θάλασσα, στενό περιγιάλι. (XC) Για απάντηση πρόφερε μοναχά μια λέξη όλη κι όλη (και τα μάτια του φωτίστηκαν), τη λέξη: Marvellous!…
