Η Θεία Κωμωδία («La Divina Commedia»), είναι ένα επικόν, αφηγηματικόν ποίημα του Φλωρεντινού (από αρχοντική γενεά) Δάντη Αλιγκέρι (Dante Alighieri, 1265-1321). Εγράφη στο χρονικόν διάστημα 1308-1321 και θεωρείται δικαίως ως ένα από τα σημαντικότερα έργα στην ιστορίαν της παγκοσμίου λογοτεχνίας, έχον χαρακτηρισθεί ως αληθής «Επιτομή» του Μεσαιωνικού Ευρωπαϊκου Κόσμου. Το ποίημα χωρίζεται σε τρία κύρια…
«O Θεός δίνει το σύνθημα της μάχης, κι ορμώ κι εγώ στην έφοδο… Η προσευκή μου δεν είναι κλαψούρισμα ζητιάνου μήτε ερωτικιά εξομολόγηση. Μήτε ταπεινός απολογισμός εμποράκου: σου ’δώκα, δώσε μου. Η προσευκή μου είναι αναφορά στρατιώτη σε στρατηγό…». ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ – Η ΠΡΟΣΕΥΚΗ ΜΟΥ
«Παρακμή της Δύσεως», ομοιότητες και αντιθέσεις της με την σύγχρονο ιστοριονομία, την παραδοσιακήν αντίληψη και την ουτοπική μυθιστοριογραφία. (Τμήμα πρώτον)
Με “εικόνες” αγοράζουν τις ψυχές των λαών Μία γιγαντιαία επιχείρηση προπαγάνδας και ψυχολογικού πολέμου ευρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Αλλάζουν τον κόσμο και όχι για το καλό του και αυτοί που τον αλλάζουν φρόντισαν και φροντίζουν όποιον δεν έχουν αγοράσει με το βρώμικο χρήμα τους είτε να τον εξοντώνουν, είτε να του επιβάλουν απόλυτη σιωπή.
Ποτέ δεν ρωτώ έναν άνδρα τι δουλειά κάνει, γιατί αυτό ποτέ δεν με ενδιαφέρει. Αυτά που τον ρωτώ είναι οι σκέψεις και τα όνειρά του.
Από την Δευτέρα 4 Μαΐου μπήκαμε και επισήμως στην δεύτερη περίοδο της πανδημίας του κορωνοϊού. Σύμφωνα με το κυβερνητικό αφήγημα της ΝΔ, πρόκειται για την προσπάθεια σταδιακής επαναφοράς της οικονομικής – κυρίως – δραστηριότητας, καθώς και η σύνδεση με το νήμα-νόημα της προηγούμενης «κανονικότητας».
Μέρος 3 «Γνωρίζω πάντοτε ότι είμαι ένας ξενόφερτος. Ένας ξένος σε αυτόν τον αιώνα και μεταξύ αυτών που ακόμη είναι άνδρες!»
Αποτελεί γεγονός κείμενον πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι η Ελλάς ωθείται προς την άβυσσον του αφανισμού, διωκομένη υπό «φίλων» και εχθρών και προδομένη υπό του συμπλέγματος των συστημικών κομμάτων του εθνομηδενισμού, με την επικουρίαν συνοδοιπόρων πολλών και διαφόρων κινήτρων και ανωμαλιών. Ούτω η Ελλάς οδηγείται δεσμία εις την αγκάλην του σιωνιστικού τέρατος.
Το ζήτημα της Ηρωικότητας στην ιστορική διαδρομή έχει έννοια βαθύτερη και μακροπρόθεσμα πιο σοβαρή σε σχέση με την επικρατούσα επιδερμική επαφή. Το ερώτημα, που πρώτο – πρώτο εμφανίζεται, τίθεται ως εξής: έχουμε ανάγκη τους Ήρωες σε μια αντιηρωική εποχή, όπως η σημερινή; Μια εποχή του «πολιτισμού» των θεσμών και των διαδικασιών, όπου στην κρεμασμένη κορνίζα…
Όσο «παρακινδυνευμένο» κι αν ακούγεται πιθανότατα, εν τούτοις, η ιδιότητα του κάθε Συνειδητοποιημένου Χρυσαυγίτη έχει πρωτίστως μια Φιλοσοφική διάσταση, πέρα από την αποπροσανατολιστική και τετριμμένη σημερινή χρήση του όρου “Φιλοσοφία”. Εάν, λοιπόν, επιχειρήσουμε μία σύζευξη των δύο όρων και μας προκύψει η έννοια του Χρυσαυγίτη Φιλόσοφου, τότε θα πρέπει να αποσαφηνίσουμε τα πιο βασικά (τουλάχιστον)…