Η ζωή πολλές φορές φροντίζει να τα φέρνει έτσι ώστε να υποβάλλει τους πάντες σε δοκιμασίες. Μέσα από αυτές, άλλοι γίνονται πιο δυνατοί, άλλοι καταρρέουν, άλλοι σχηματίζουν συνείδηση, άλλοι αλλοτριώνονται, προδίδουν, μειοδοτούν. Και δεν έχει σημασία ούτε ποιος στάθηκες στο παρελθόν ούτε τι θα γίνεις στο μέλλον, διότι στην πραγματικότητα αυτό που δείχνει προς τα…
Σε όλα ανεξαιρέτως τα αρχαία ελληνικά πολιτεύματα, είτε ονομάζονται «δημοκρατικά», είτε «μοναρχικά», είτε «αριστοκρατικά», κυρίαρχος είναι ο Δήμος. Ο «δήμος» στην Αρχαία Ελλάδα δεν είχε καμμία σχέση με τον σύγχρονο ισοπεδωτικό ορισμό της «κοινωνίας των πολιτών», «ανεξαρτήτως φυλής, εθνικότητας, θρησκείας» κ.ο.κ. Απεναντίας είχε περιεχόμενο σαφέστατα Εθνικό και Φυλετικό. Ο Δήμος είναι οργανική κοινότης σε βιολογική…
Στις 21 Αυγούστου 1821, ο Μάρκος Μπότσαρης, σε ηλικία 33 ετών πέρασε στην αθανασία, αγωνιζόμενος μαζί με τον Κίτσο Τζαβέλα και 450 Έλληνες, εναντίον 15.000 επίλεκτων τουρκαλβανών που επέδραμαν στην δυτική Ρούμελη.
ΜΑΣ ΛΕΝΕ: – Μας λένε ότι χωρίς εκατομμύρια, χωρίς κάλυψη από κανάλια, χρηματοδότες και μεγαλοπαράγοντες δεν μπορεί να γίνει τίποτε.
Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Έβολα «Άνθρωποι μέσα στα ερείπια». Το βιβλίο εκδόθηκε το 1953, στον απόηχο της λήξης του μεγάλου πολέμου, με σκοπό να χρησιμεύσει σαν πολιτικό και πνευματικό εγχειρίδιο αλλά και να παρέμβει στην ιταλική πολιτική σκηνή εκθέτοντας ιδέες απαγορευμένες από τους νικητές, για μία οργάνωση της…
Αμέτρητοι οι ποταμοί αίματος από συμπατριώτες μας, οι οποίοι έθρεψαν το δένδρο του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Ένας από τους αναρίθμητους Βορειοηπειρώτες εθνομάρτυρες ήταν και ο Φίλιππος Παπαθανασίου, ο οποίος πέθανε στις φυλακές του Μπουρελίου, καταδικασμένος σε ισόβια ως «πράκτορας της μοναρχοφασιστικής Ελλάδας και του Ελληνικού ιμπεριαλισμού». Γεννήθηκε στο χωριό Καλύβια Σιούση (σήμερα Ραχούλα) το 1921 και…
Μιλώντας με λέξεις τουρκικές για τους σύγχρονους Καραγκιόζηδες και Χατζιαβάτες της κάλπης Στο άρθρο αυτό σκόπιμα χρησιμοποιήθηκαν τούρκικες λέξεις για να γίνουν περισσότερο αντιληπτές έννοιες και εκφράσεις της ελληνικής γλώσσας από τα “τεφαρίκια” αυτά που μας “ρεζιλεύουν”, αυτούς τους “πεζεβέγκηδες”, που κυκλοφορούν ανάμεσά μας, αυτούς τους σύγχρονους νεοέλληνες “ραγιάδες”..
Δεν είναι φαινόμενο νέο η απόπειρα που εκτυλίσσεται στον καιρό μας για αναθεώρηση της ιστορίας. Πάντοτε υπήρχε μια αμφίδρομη σχέση αλληλεπίδρασης ανάμεσα στις κοινωνικές και επιστημονικές εξελίξεις και στην εικόνα και τις εκτιμήσεις των γεγονότων. Μια σχέση που έχει να κάνει με την υποκειμενικότητα της ανθρώπινης παρατήρησης και αξιολόγησης αυτών των γεγονότων.
Πως φτάσαμε από την «Μεγάλη Ιδέα» στην παγερή αδιαφορία για την ίδια μας την Πατρίδα; Σκοπός του παρόντος κειμένου είναι να εξετασθεί το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της ελληνικής εθνικής ψυχής, προκειμένου να εξαχθούν συμπεράσματα για την βελτίωση της καταστάσεως στην οποία έχει περιέλθει σήμερα.
Τακτικός καθηγητής Γενικής Πολιτειολογίας και Συνταγματικού Δικαίου στην Πάντειο Ανώτατη Σχολή Πολιτικών Επιστημών Δημήτριος Σ. Βεζανής (1904-1968): “ … Έρχεται όμως τώρα το ζήτημα της σχέσεως του Κράτους προς το Έθνος.