15 Μαΐου 1919: Η 1η Ελληνική Μεραρχία αποβιβάζεται στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας και την απελευθερώνει. Κατά την αποβίβαση τα τμήματα δέχονται αιφνίδια πυρά από διάφορα κτίρια της τουρκικής συνοικίας. Ο ελληνικός στρατός αποβιβάστηκε στο λιμάνι της Σμύρνης, με το θωρηκτό «Λήμνος» να ηγείται. Η επιχείρηση έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τον τοπικό ελληνικό πληθυσμό, αλλά προκάλεσε άμεσες αιματηρές συγκρούσεις με τουρκικά τμήματα.
Από την περασμένη νύχτα όμως πολλοί Τούρκοι συγκεντρώθηκαν κοντά στο εβραϊκό νεκροταφείο όπου άναψαν μεγάλες φωτιές και χτυπούσαν τύμπανα. Οι Τούρκοι και ορισμένοι εκπρόσωποι των Μεγάλων Δυνάμεων υποστήριξαν ότι επρόκειτο για μια… ειρηνική διαμαρτυρία.
Σκοπός των Συνταγμάτων Πεζικού ήταν ο αποκλεισμός όλης της πόλης και ο διαχωρισμός της ελληνικής συνοικίας από την τουρκική για να αποφευχθούν συγκρούσεις. Στο Σύνταγμα Ευζώνων 1/38 ανατέθηκε ο αποκλεισμός της Σμύρνης από την Καραντίνα ως το φρούριο Πάγος. Στο 5ο Σύνταγμα από την Πούντα ως τον Πάγο και στο 4ο Σύνταγμα ο αποκλεισμός της τουρκικής συνοικίας.
Μεταξύ 7.30 π.μ. και 7.50 π.μ. της 15ης Μαΐου 1919 έγινε η απόβαση των ελληνικών στρατευμάτων στη Σμύρνη κοντά στο επιβλητικό κτίριο της Λέσχης των Κυνηγών. Ο επικεφαλής του ευζωνικού Συντάγματος Δ. Σταυριανόπουλος δεν έλαβε υπόψη το τροποποιημένο σχέδιο Μαυρουδή που είχε θορυβηθεί από τα νυχτερινά γεγονότα. Ενώ πλήθος Ελλήνων αποθέωνε και έραινε με άνθη τους εύζωνες, αυτοί δέχθηκαν ομαδικά πυρά και χειροβομβίδες και αναγκάστηκαν να σταματήσουν. Τα πυρά προέρχονταν από τους τουρκικούς στρατώνες, το κτίριο των φυλακών, οι πόρτες των οποίων είχαν ανοίξει το προηγούμενο βράδυ από τους Ιταλούς που τις έλεγχαν, με αποτέλεσμα Τούρκοι κατάδικοι του κοινού ποινικού δικαίου να μείνουν ελεύθεροι, το Αρχηγείο της Χωροφυλακής, το Διοικητήριο, τα μικρά πλοία του λιμανιού και την τουρκική συνοικία, απ’ όπου δρούσαν ελεύθεροι σκοπευτές.
