Οι Εβραίοι για δύο χιλιάδες χρόνια ζήσανε με το όνειρο και την ευχή “του χρόνου στην Ιερουσαλήμ”. Η Ιερουσαλήμ των Ελλήνων ήταν και είναι η Κωνσταντινούπολις και όσο και εάν ανέφικτο φαντάζει τούτο, με όνειρα ζούνε τα Έθνη και με τα όνειρά τους γράφουν Ιστορία.
Στις 30 Αυγούστου του 1922 ο Ελληνικός Στρατός προδομένος όχι μόνον από τους “συμμάχους” του, αλλά και από πολλούς Έλληνες είχε αποχωρήσει από την Μικρά Ασία και αντί να πορευτεί εκεί που έπρεπε, εκεί που προβλεπότανε στην Ανατολική Θράκη, επέστρεψε στην Αθήνα και ο λαός δυστυχώς υπεδέχθη έναν Στρατό νικημένο με χειροκροτήματα… Και ήταν στις 30 Αυγούστου του 1922 όταν παραδόθηκε στις φλόγες η Ελληνική Σμύρνη και μία βάρβαρη σφαγή έλαβε χώρα στον περίφημο “συνωστισμό” της προκυμαίας της Σμύρνης.
Αυτήν την ημέρα, την ημέρα της σφαγής των Ελλήνων, εορτάζουν οι Τούρκοι σαν ημέρα της νίκης τους. Έτσι και αυτή τη χρονιά, με δηλώσεις προκλητικές ότι είναι έτοιμοι να επαναλάβουν τον Αττίλα του 1974 και ότι είναι έτοιμοι για ένα νέο 1922, εόρτασαν και πάλι με τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν να δηλώνει: «Το έθνος μας είναι έτοιμο να κάνει τις ίδιες θυσίες και να δείξει το ίδιο κουράγιο για το καλό της πατρίδας μας σήμερα, όπως το έκανε και χθες. Με τη μεγάλη νίκη της 30ης Αυγούστου το Έθνος μας έσκισε το πουκάμισο της αιχμαλωσίας και διαμήνυσε σε όλο τον κόσμο ότι δεν θα κάνει παραχωρήσεις από την ανεξαρτησία του όποιο και αν είναι το τίμημα. Η Μεγάλη Νίκη που ήταν προάγγελος του τελευταίου μας κράτους, της Δημοκρατίας της Τουρκίας, είναι το όνομα της εκ νέου ανόδου του Τουρκικού Έθνους που θέλησαν να διαγράψουν από την Ιστορία»…
